Japanese Name Letter Romane & Geschichten

Sa baba ng litrato ay nakasulat ng pangalan ng lalaki in a form of Japanese characters. 松永 グレレン It can't be him. Isinara ko na ang pamphlet bago pa ako makapag-isip ng kung ano. Iniwan ko 'yon sa mesa at umalis na sa garden. Papaakyat ako sa taas nang masalubong ko si Angelique. Kinausap niya ang kapapasok lang sa eksenang si Sir Frank na ipaayos ang nasirang CD player. •••

“K-kilala mo naman pala ang a-anak ko… b-bakit mo naman s-sila pinaglayo ng anak m-mo…” Pilit na nilunok ni Samantha ang bikig sa lalamunan niya. Gaya niya, pinangalanan niya rin ang anak niya na nagsisimula sa letter S bilang pangako nila sa isa’t isa noon. ‘Huy, promise ah. Kapag nagkaanak tayo, kailangan letter S din ‘yung name nila gaya natin. Tapos kailangan lalaki din silang mag-best friends!’

Plan B. “Konnichiwa, Kenjin!”, mensahe niya sa kaibigang Japanese. Tumira din siya sa Japan for certain period of time at kahit paano ay may mga kaibigan din siya doon. Mga nakilala niya during her apprentice, at si Kenjin ang pinaka bestfriend niya sa Japan. Anak si Kenjin ng isang negosyanteng nagmamay-ari ng malaking kompanya sa Japan at natutuwa sa kanya ang tatay nito dahil sa mga ideas niya sa mga ibat ibang makina ng sasakyan.

animo’y natatawa kong turan but he scoffed at me. “If you really want Kicchan to be yours then collect yourself together, asshole. Saka ka na magyabang sa akin kapag nasa tamang pag-iisip ka na, Okuda Ryuichi-chan,” hamon nito sa ‘kin at pagkuwa’y ngumising parang baliw. “I really hate the way you put ‘-chan’ on every person’s name but wait and see. I’ll become Shimada-senpai’s one and only Alpha.”

Kaya hindi niya alam kung anong magugustuhan niyang bilhin sa lugar na iyon. Hanggang sa mapahinto siya sa paglalakad at mapatingin sa isang maliit na tindahan, kung saan ay tila dinudumog ito ng ilang mga kabataan. Kumunot ang kanyang noo dahil sa kuryusidad kung ano ang mayroon doon. “Ate, may letter J po kayo?” “Ate, pabili po ng isang letter R at isang letter G”

His handwriting is very manly, hindi kagaya ng sakin na puros may kulot at medyo tagilid. Alexandria Aviana A. Costales That's exactly what's written on it. I smiled a bit and took my red ball pen to write down something. I put a red heart after my name and wrote his name after. Nakangiti ko iyong pinagmasdan. Parang tanga. Binuklat ko pa ang kahuli-hulihang pahina kung saan maraming pangalan ang nakasulat. May babae, may lalaki... some are crossed out, but the only one left is the name Jordan.

Dito kasi sa Japan, walang Alina na maganda, sexy at matalino. Iyon lang at nagawa ko pa mag-joke sa sarili. After a short ride from the airport, we arrived at a small, cozy restaurant. Mayroong nakaukit na Japanese characters sa harap nito na kahit anong pilit kong basa ay hindi ko talaga kaya. Corny man pakinggan pero parang ang puso ko ang nakabasa kaya ganoon na lang ang pag-doble ng excitement na nabuo na naman sa loob ko.

Mababaliw na ako rito. Nagtungo ako sa bintana at saka binuksan ang letter. Walang nakalagay kung galing kanino pero nakasulat sa sobre ang pangalan kong Liwan. Sino kaya sa kanila? Mahal kong Lemon,

"Hello, newbie. Ano ang pangalan mo?" Seryosong tinitigan ng lalaki si Jordan. Sinulyapan ni Jordan ang kanyang suot at masasabing galing siya sa Japan. Tinanong niya, "Ikaw ba ay mula sa pamilyang Miyamoto?" Buong pagmamalaking sagot ng lalaki, "Tama. Ako ay inapo ng dakilang pamilyang Miyamoto. Ikaw?" Kumpiyansa na inihayag ni Jordan, "Ang pamilyang Steele!"

Diane’s P.O.V. “No, it’s not me. My real name starts with the letter C, so it should be C and not K!” Karen waved her hands to disagree, but her tone wasn’t complaining. Mukhang tanggap naman niya ang kasalukuyang nangyayari. “Should we sleep now? Maaga pa tayong gigising bukas!”