Judul Komik 18+

คำสารภาพจากหญิงสาววัย 19 ปี: ของใหญ่ของพ่อบุญธรรมคือของขวัญบรรลุนิติภาวะที่ดีที่สุด “ชิงชิง พ่อแค่หยากจะเซอร์ไพรส์ลูกน่ะ” พ่อบุญธรรมเอ่ยขึ้น พลางกระชากกระโปรงของฉันอย่างบ้าคลั่ง...

“Nggak boleh, aku ini kakak iparmu….” Setelah suamiku kehilangan kemampuannya sebagai pria sejati akibat kecelakaan, aku sering menangis tersedu-sedu di larut malam. Sahabat suamiku merasa iba, lalu naik ke ranjangku di tengah malam. “Kakak Ipar, terlalu sering menggunakan mainan seperti itu bisa merusak tubuhmu. Biar kubantu saja.” Sambil berbicara, dia langsung mengangkat kedua kakiku dengan kasar….

"Tidak, tiga terlalu banyak, aku bakal kapok..." Dua teman sekelas kakakku dari sekolah khusus olahraga mengangkat kakiku, satu di kiri dan satu di kanan, lalu menggantungku di udara, mereka meremas bokongku yang montok. Ada teman lainnya di depanku, suaranya agak serak. "Gadis lemah sepertimu harus dilatih dengan keras." Sambil berkata demikian, dia merobek celana dalamku yang sudah basah...

"ไม่... อย่า พะ... พอก่อน... สี่คนมันมากเกินไป ฉันรับไม่ไหวหรอก" บนรถบัสยามเที่ยงคืน เพื่อนร่วมงานสี่คนของสามีฉุดกระชากฉันกดลงกับเบาะนั่ง เรียวขาทั้งสองข้างถูกพยายามถ่างออกอย่างแรง เพื่อนร่วมงานคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าฉันสะบัดเข็มขัดออกมา แล้วฟาดลงบนบั้นท้ายแน่นตึงของฉันอย่างแรง "ถ่างขาออก! ผู้หญิงอย่างแก มันก็คู่ควรจะให้พวกพี่ๆ ได้เสพสุขกันหน่อยสิ" จากนั้นเขาก็ฉีกกระชากกางเกงในที่เปียกชุ่มของฉันจนขาดวิ่น

Aku seorang mahasiswi cantik yang kecanduan. Saking kecanduannya, akhirnya studi, kehidupan pribadi dan hubungan dengan pacarku menjadi terdampak. Karena aku benar-benar tidak tahu lagi harus bagaimana, aku akhirnya menuruti saran pacarku untuk ke klinik kampus dan mengobati kecanduanku. Ternyata dokter kampus yang merawatku adalah seorang pria bertubuh kekar dan kuat, teknik-tekniknya membuatku takut. Dokter itu pun mengikatku di atas kasur pemeriksaan. Aku yang benar-benar merasa ketakutan hanya bisa menangis sambil memohon kepadanya. Akan tetapi, pria itu malah mengangkat kedua kakiku dengan kasar ....

Sebagai ibu yang menemani anak ke sekolah, tidak hanya harus menahan rasa kesepian di malam hari, kami juga harus menemukan cara menyalurkan gairah anak kami yang masuk masa puber. Setelah berpikir panjang, akhirnya kami memutuskan menyerahkan diri untuk mengajari mereka tentang seks ….

Namaku Sarah Gibson, seorang perempuan berusia 30 tahun yang sudah menikah. Tekanan pekerjaan yang terlalu besar, membuatku mengalami insomnia dan sudah berhari-hari tidak bisa tidur nyenyak. Setelah mengetahui hal itu, adik sepupuku dengan perhatian mengenalkanku pada seorang hipnoterapis. Katanya, dia bisa membantu meredakan kesulitan tidur dan stres yang aku alami. Memikirkan bahwa insomnia ini makin parah dan sudah memengaruhi kehidupanku, aku pun memutuskan untuk mencobanya. Hanya saja, yang tidak pernah kuduga adalah... Hipnoterapis ini membuatku begitu sulit untuk menahan diri...

แฟนสาวของผมยืนกรานว่าจะพาซุนอี๋ เพื่อนสาวคนสนิทของเธอไปเที่ยวกับเราสองคนให้ได้ ทว่าเธอหารู้ไม่ว่า เพื่อนรักอย่างซุนอี๋แท้จริงแล้วคือผู้หญิงแพศยาที่ซ่อนเขี้ยวเล็บไว้ภายใต้ใบหน้าใสซื่อ เธอสวมกางเกงในจีสตริงมาอ่อยผมลับหลัง...

—Por favor, deja de empujar. No puedo soportarlo más. El lugar del concierto estaba abarrotado. Un hombre detrás de mí sigue presionándome el trasero. Hoy estaba vistiendo una minifalda con una tanga debajo, y eso solo empeora la situación actual. Él levanta mi falda y se aprieta contra mis caderas. A medida que el ambiente se calienta, alguien delante de mí me empuja y retrocedo un paso. Mi cuerpo se pone rígido al sentir como si algo se hubiera deslizado dentro de mí.

หลังจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ น้าสะใภ้เห็นว่าผมกลายเป็นคนปัญญาอ่อน จึงไม่เคยปกปิดร่างกายยามอยู่ต่อหน้าผมเลย แม้จะถูกผมแตะเนื้อต้องตัวก็ทำได้เพียงแค่เออออห่อหมกไปกับคนปัญญาอ่อนอย่างผมเท่านั้น ผมเริ่มรุกหนักขึ้นเรื่อยๆ ค่อยๆ หยั่งเชิงขยับล้ำเส้นตายของน้าสะใภ้ไปทีละนิด จนวันหนึ่ง ผมอาศัยจังหวะที่น้าชายกำลังหลับลึก แอบปีนขึ้นไปบนเตียงของน้าสะใภ้ เพื่อเสพสุขกับเรือนร่างอันเย้ายวนที่ผมเฝ้ามองด้วยความหิวโหยมาแสนนาน น้าสะใภ้สั่นสะท้านอยู่ในอ้อมกอดของผม ทั้งกลัวว่าน้าชายจะรู้ จึงทำได้เพียงกัดฟันอดกลั้นเสียงครางรัญจวนพลางพยายามปลอบประโลมผมที่เป็น "เด็กปัญญาอ่อน" จนค่อยๆ สูญสิ้นเรี่ยวแรงลงจากทั้งความเสียวซ่านและแรงสำนึกผิดที่โถมเข้าใส่พร้อมกัน... โดยที่เธอไม่รู้เลยสักนิดว่า แท้จริงแล้วผมกลับมาเป็นปกติตั้งนานแล้ว