Novel & Cerita Junto Al Pasig

Sumunod siya rito. "Nasaan tayo?" tanong niya. "Sa Baguio, Benguet. Baguio is the flower capital of the Philippines and known for their Panagbenga Festival," paliwanag nito. Tumango siya. Hindi na bago sa kaalaman niya ang tungkol doon pero nakakamangha pa rin na makita niya ang Baguio ng personal.

Bahagyang gumaan ang loob ko dahil tinupad niya ang pangako niyang magiging in-touch siya sa akin. “Malapit na tayo sa babaan ng mga pasahero.” Kinuha ko agad ang bag ko at isinabit ang strap niyon sa balikat ko. Maliwanag ang bayan ng Paso De Blas. Napakaraming ilaw sa paligid at maraming mga establishments gaya ng hospital, convenience store, at mga supermarket na hanggang ngayon ay bukas pa rin.

"Hihintayin ko na lang kayo doon. Magbabayad ako ng triple para sa pamasahe, ayos lang ho ba 'yon?" Ang Pasig ay isa sa mga magagandang lugar at may mataas na antas ng pamumuhay. Sa tingin ng driver ay mabait naman si Camila at nag-alok pa ito na triplehin ang ibabayad na pamasahe, kaya't agad din itong pumayag. "Sige, sige! Pero kung hindi ka magpapakita doon mamaya iiwan ko na lang ang lola mo sa gilid ng kalsada!"

Bumungad sakin ang malamig niyang titig. “Sasama na ko sa Batangas.”

Patay malisya niyang pinunasan ng tissue ang magkabilang gilid ng kanyang mga labi. Napansin niyang nasa isang magandang pasyalan na sila sa Sta. Rosa, Laguna. "Common.. Lets' go." yaya pa ni Enzo. "Can you lend me a help? May kukunin lang tayong gamit sa likod?

Sa mga plano kong ayusin muli ang pangarap ko. This night didn’t exist. It never happened. At least, ‘yan ang pilit kong paniniwalaan. After I attended mass sa Manila Cathedral together with Jea's fam, I made sure to pass by some tourist spots sa Makati—kahit pa paano, gusto kong ilihis ang utak ko. Kahit ilang oras lang. Naglakad-lakad ako sa Ayala Triangle, umupo sa isang café, at pinagmasdan ang mga taong abala sa buhay nila.

Chapter 256 Kiera POV Kinabukasan Maagang nagising sina John at Jenny, sabik na sabik sa kanilang paglalakbay kasama si Papa Miguel papuntang Pampanga. Kahit tahimik pa ang buong mansyon, rinig ko na ang mahihinang yabag ng mga anak ko sa pasilyo.

Zamira Rios POV Ito na 'yon. Ang araw ng pinal na merger ng mga buhay namin. Nakatayo ako sa harap ng dambuhalang pintuan ng San Agustin Church sa Intramuros. Ang buong paligid ay nababalot ng bango ng mga sariwang white roses at orchids. Sa labas ng perimeter, mahigpit ang security deployment ni Nico—walang paparazzi, walang uninvited business rivals, puro pamilya at ang pinagkakatiwalaang inner circle lang ng Del Fierro Group ang narito.

“Bakit?” Huminga ako nang malalim, at saka ibinahagi ang kutob ko sa kaniya. “I think Zara and Vrix aren’t in San Isidro del Monte Claro Town. Sa tingin ko ibang tao ang pinapapunta nila sa San Isidro.” Napaisip siya tuloy sa mga sinabi ko. “Kung talagang naroon sila, matagal na silang nakipagharap kina Janessa at River.”

“Narito ka sa resthouse ko sa Laguna.” “Paano ako napunta rito?” Hindi pa rin siya makabawi sa pagkabigla. Hindi niya maalalang nagkita sila kahapon. Tapos magigising siyang kasama na naman ito sa isang silid.