Junto Al Pasig Novels & Stories

Kapag tungkol na sa pagkain, hindi talaga matitinag ‘tong si June, lalo na ngayong halatang may dinadala na naman sa dibdib. “Ano ba naman, June,” natatawa kong sabi. “Anong pagkakaiba ng pagkain sa Pasig at dito sa Pasay? Pareho lang naman ‘yung kanin at ulam do’n.” “Excuse me,” balik niya agad, sabay halukipkip ng braso at labas pa ng nguso. “Iba raw ‘yung ambiance do’n. May aesthetic lights at may live band pa. Gusto ko lang subukan, okay?”

Maya maya may nakita silang pasaherong papalapit, si SPO3Perez, isang pulis na bagong lipat lang sa baryo nila. “Tisoy, ikaw na ang sunod.” sabi ng kaibigan niya. Agad na sumakay ng tricycle si Renz para hintayin ang pasahero. “Sa kampo tayo.” sabi ng pulis na ang tinutukoy ay ang Camp Vincent Lin na sobrang lapit lang sa kanila. “Saan po dun?” tanong ni Renz. “Sa HPG.” Kabisado na ni Renz kung saan yun kaya agad niyang pinaandar ang tricycle ay tinungo ang malawak na kampo.

sabi ko nang makita ang pamilyar na van sa tapat ng exit. Sumakay na kami at binagtas ang traffic ng Pasay patungong BGC. Iba ang pakiramdam ng kalsada rito—puro semento, puro usok, at puro nagmamadaling mga tao. Nakaka-miss din pala ang katahimikan ng San Vicente, kahit limang araw lang kami doon.

Kinuha ko ang aking phone sa loob ng sling bag saka sinagot ang tawag. "Nik?" "Nasan ka na? Yung cake dala mo ba? Halikana baka maunahan kapa ni Mhina, papunta na sila rito." "Nandiyan na, malapit na kami." "Kami?" "Oo, nag hire ako ng PSG kaya may kasama ako," sagot ko na nagpatawa kay Kanji. "So, hindi lang pala ako ang may PSG ngayon?" "Huh? May PSG ka na?"

PASADO alas dose na nang makarating kami ng Laguna. Paghinto pa lamang ng bus sa mismong terminal station ay maraming nagbebenta ng kung ano-ano ang bumungad sa mga pasahero. Inabala ko naman ang sarili ko kay Pio na tahimik na nakasandal sa katawan ko.

Santa Maria Deogracia I HAD no idea what my friends are up to. Nagulat na lang ako dahil pagkaligong pagkaligo ko ay tinangay na ako ng mga ito papunta kung saan. Mula sa Rizal ay Isang oras din kaming bumiyahe at alas sais na nang makarating sa nasabing condo unit ni Genevieve sa Taguig. Bukod kasi sa byahe ay kumain pa kami kung saan saan sa loob ng BGC.

Habang lumalaki ako, lumalawak ang sakop ng Malacañan, kasama na roon ang Pasig River. Nawika ng aking mga magulang na lalong pinaganda ang Malacañang. At ngayong naririto na ako, masasabi kong mas naging sopistikada ang lugar na ito. Sosyal ngunit may bakas pa rin mula sa kasaysayan. 

"Are you familiar with the place, Camilla?" I stilled but I quickly managed. I didn't master how to hide my emotion for more than a year just to be ruined by her. Hindi ang katulad niya ang sisira sa akin ulit. "Barangay Pinagbuhatan Pasig, just beside their sanitary landfill." ulit pa niya. Para itong kulog na dumagundong sa tenga ko. May narinig akong tinig doon. Pakiramdam ko nabingi ako sa lakas ng tinig na yun.

"Pasok kayo." Their house was way bigger than Jelsey's and mine. Doble ang laki nito sa karamihan. Siguro'y kaunti na lang ay magkakasiya na dito lahat ng nakatira sa Pasig. Of course, that was an exaggeration. But I couldn't describe how big it is. Basta malaki. Malaking-malaki.

Shanra Basang-basa ang damit ko at halos naliligo na ako sa pawis habang nakadapa sa lupa at hinihintay ang pagdaan ng sasakyan ng mga pulis kung saan nakasakay si Juni. Nakarating sa kaalaman ng BAS na hindi sa Munting Lupa ililipat ng kulungan si Juni kundi sa isang espesyal na kulungan sa may Batangas. Ginawa raw ang kulungan na iyon para sa mga miyembro ng BAS na mahuhuli ng mga pulis. Kumpleto raw ang facility ng kulungan na lilipatan ni Juni. Lahat ng klaseng pang-torture ay makikita raw doon. Hindi nakayang paaminin ng mga pulis si Juni kaya nagdesisyon na ang PNP na dalhin na sa espesyal na kulungang iyon si Juni. Ang spy ni Ninong sa loob ng PNP ang nag-tip din na ngayong araw ilili