Kahirapan Sa Buhay Mga Nobela at Kwento

' tanong ko sa isipan ko. Pagod na pagod na ako at natutuyo na rin ang bibig ko. Hindi ata Live Suicide ang tatapos sa buhay ko, kundi mamatay pa ata ako sa kapaguran at dehydration bago pa man ako makapunta roon. Wala bang pa last sapper ang Live Suicide or marangyang helicopter ang maghahatid sa akin papunta roon sa lugar? Hindi 'yong dadaan ka pa rito sa napakahirap na route, masyadong tagong-tago, e. Mamamatay ka na nga lang, papahirapan ka pa. What a life!

May mga mamamayan doon na naglalakad sa kalagitnaan ng malamig na panahon. May nakikita naman ako na nanlilimos at hindi ko mapigilan na maawa. Ngunit ano ang magagawa ko para sa kanila? Ang kahirapan ay may limit na solusyon, ngunit nakabase na rin ito sa mamamayan kung papanatilihin nila ang buhay nila sa kahirapan o magpupursige silang umunlad. Poverty can never be relied on someone else. Dapat magpursige ka, dahil hindi ka uunlad kung wala ka naman gagawin.

Kahit baliktarin pa ang mundo at mas pahirapan ako, heto pa rin ang kwentong pipiliin ko para sa buhay ko. |Y_S|

Ala-ala na hindi nila makakalimutan kahit na kaylan. Sukat doon ay hindi niya naiwasang mapaluha nang muling maisip ang masamang kinasapitan ni Arianne. Napaluha muli siya, kasabay ng isiping hindi makatarungan ang buhay. Napakabait nito para umabot sa ganito ang kapalaran ng babae. Paano na lang ang mga pangarap nito? Pangarap na makaahon sa kahirapan ang pamilya.

TALAGA? Naging miserable ba ang buhay ni Archie dahil sa kaniya? Paanong magiging miserable ang buhay nito kung ang tanging nais lamang naman talaga nito ay pahirapan siya hanggang sa mawalan na siya ng ganang mabuhay pa? Tapos ngayon sasabihin nitong siya ang lunas sa buhay nitong miserable? Talaga ba?

Parang nahihirapan siyang makahinga Bakit sa dami ng tao sa mundo ay bakit kailangan pa na siya ang makaranas ng lahat ng iyon? Hindi ba pwede na puro saya na lamang ang kanyang maramdaman at wala ng sakit? Hindi ba niya deserve ang maging masaya man lang? O mas deserve niya talaga ang masaktan at mapahirapan? Hindi niya namalayan na unti - unti na pala siyang dumadausdos mula sa pagkakasandal sa kanyang pinto at pagkatapos ay napasalampak na sa sahig.

“Hindi ko akalain na si Eric ay mamamatay na... Ang malas niya talaga sa buhay. Desidido ba talaga ang nasa taas na pahirapan siya?” Kasalukuyang pinapatahimik ni Arianne si Aristotle. Walang makapagbigay ng malinaw na paliwanag sa ganitong panahon. Ang kamatayan ay parang isang malaking web na sumasakop sa buong mundo. Ang mga tao ay namamatay sa bawat sulok at makikita sa lahat ng dako ang kalungkutan. Maiintindihan lamang ng isang tao ang buhay kapag sa kanila na tumama ang kalungkutan na iyon. Walang sinuman ang makakatakas sa pangyayari na ito, pero may mga tao na mas nauuna kaysa sa iba.

Bukod sa ingay at madilim na lugar, ang dami ng mga tao ay nakakaapekto rin sa antas ng kahirapan—madalas na nahuhuli pa ang mga bihasang bumaril kapag sila ay nagpapaputok. Sa totoo lang, mapanganib na isama si Lucas—kung malalaman iyon ni Hevan, mapapanganib ang buhay ni Peter. Ngunit, pagod na pagod na ang lalaking ito sa pagpapalakas ng kalooban ni Lucas gamit ang mga walang buhay na bagay. Laging may reklamo ito.

Kahirapan na maaring meron sa ating lahat. As a child, I’ve experienced the adverse impacts of poverty. As I looked around, I realize that the poverty I knew was just one of the many poverties. May tatlo akong nalalaman na paghihirap, ang kahirapan sa pangangailangan, kahirapan sa karunungan at kahirapan sa pananampataya . At lahat iyon noon ay mayroon ako. Salat kami sa pera, salat ako noon sa karunungan at salat ako sa pananampalataya.

Kaya this time I won't let their lives put in danger. Hindi ko masasabing tahimik nga talaga ang buong buhay ko, sa mula't umpisa kasi ay marami na akong naranasang paghihirap sa buhay ko, simula nung nawala ang mga mahal ko sa buhay araw araw akong nag iisa at ipinagluluksa ang nawala sa akin. —END OF FLASHBACK—