Kailan Ang Simbang Gabi Novels & Stories

the priest smiling said. “May the God grant you a peace now and always. Now, sabihan mo ang iyong katabi ng “Peace be with you,” dugtong at utos ni Father sa mga taong naroon sa loob ng simbahan. Hindi kumibo si Gabriel. Nakikiramdam lamang siya saka iginala ang kaniyang mga mata sa nakapaligid. Hanggang sa matigilan na lamang siya matapos niyang makita ang babaeng may magagandang mga mata. Pamilyar ito sa kaniya bagay na ikinakunot noo niya.

Mavi Pov Sa loob ng gubat kung saan naiilawan ng liwanag ng buwan ang paligid ay nagkatipon-tipon ang ibang mga wolf's pack at hinihintay ang paglabas ng moon goddess para ibigay ang kanyang blessing sa kobagong destined mate na mapipili ngayong gabi. Ang gabing ito ay tinatawag na sacred moonlight ceremony, kung saan ay dalawang tao ang bibigyan ng liwanag ng buwan para ipaalam sa lahat na sila ang nakatakda para sa isa't isa. Kaya naman excited ang mga babaeng single sa event na ito para malaman nila kung sino ang kanilang magiging destined mate. At isa ako sa mga babaeng single na narito at umaasa na ire-reveal ng moon goddess ang lalaking nakatakdang maging mate ko.

Sabay sabay silang naglakad papuntang garden at sinalubong na masigabong palakpakan nang mga bisita. Nang makarating sila sa harapan nagsimula nang magpatugtog nang Christian song ang choir na naimbitahan sa araw na 'yon. Napaka tahimik at kalma ang kalangitan. Narito na rin ang priest na magbibinyag kay baby Angela. Nagsipag tayo na ang lahat nang magsalita na ang pastpora. Natahimik ang bawat taong naroroon para saksihan ang pagiging ganap na Christian nang baby.

“Ngayon ang gabi na nasa rurok ng kabilugan ang buwan. Pagkatapos ng gabing ito, unti-unti nang magdidilim ang langit hanggang tuluyang mawala ang bakas ng buwan. Muli ‘yong liliwang at ang susunod na rurok ng kabilugan niyon ay sa kaarawan mo na Ayesha.” Sumikdo ang puso ko. Oo nga pala. Malapit na ang kaarawan ko. Napatingin ako kay Cain at sir Angus na nakatingin din sa akin. Uminit ang mukha ko. Napaiwas ako ng tingin kasi parang bumigat ang dibdib ko. Kasi naalala ko kung ano ang dapat kong gawin bilang moon bride pagsapit ng kaarawan ko.

Ayun kay Mommy Miracle mababait naman silang lahat at masaya silang lahat sa pagpapakasal naming dalawa ni Elijah! Lalong naging matamis ang ngiti sa labi ko nang dahan-dahan nang bumukas ang malaking pintuan ng simbahan na sinabayan pa ng malamyos na tugtugin na napiili naming kantahin ng isang sikat na mang-aawit habang magmamartsa ako sa gitna ng aisle! Kay ganda ng tugtugin na nagpadagdag sa galak na nararamdaman ng puso ko. Sa unang paghakbang, unang sumulubong sa paningin ko ang engrande at maayos na desensyo ng simbahan!

--- Ang gabi ay tila hinabi mula sa ginto at liwanag. Ang chandeliers ng Casa Kamiyana ay kumikislap, ang mga kandila sa bawat mesa ay nag-aalab ng banayad, habang ang musika ng cello ay marahang humahaplos sa hangin. Sa labas, sumisilip ang buwan — saksi sa gabi ng mga piling tao, at sa isang tahimik na simula na walang nakakaalam kung saan hahantong.

Sa kanyang isip, alam niyang maaaring totoo ang sinasabi ng kanyang ama, pero sa ngayon, ang bigat ng kanilang sitwasyon ang nangingibabaw. Habang tumutugtog ang musika at unti-unti nang pinupuno ng mga tao ang simbahan, sinimulan na ang seremonya. Lumakad si Kairah sa altar, ang bawat hakbang ay mabigat, habang nakatingin sa harapan kung saan naghihintay si Liam. Nang magtama ang kanilang mga mata, walang kasiguruhan ang kanilang mga titig—tanging pagkalito at pagdududa ang naroon.

Tanong na mahirap sagutin kaya nanahimik na lamang si Katherine. Si Cain naman sa kabilang dako ng linya ay naghintay pero ilang sandali pa ay pinili na lamang tapusin ang tawag. “Ibababa ko na ‘to at lumalalim na ang gabi, matulog ka na.” Tumango-tango si Katherine saka nagtungo sa balcony para damhin ang malamig na hanging dulot ng gabi. Walang kaide-ideya na nasa labas ng gusali si Cain, saglit na ipinarada ang kotse bago tuluyang umuwi. “Good night…”

“Opo, Papa. Matagal ko na pong hinihintay ang araw na ‘to.” Pagdating namin sa simbahan, napanganga ako sa tanawing bumungad sa akin doon. Nagmistulang parang isang enchanted garden ang loob nito dahil sa mga bulaklak na puti at blush pink na bumalot sa bawat gitna ng simbahan. Tapos, ang chandelier sa gitna ay kumikinang na parang mga bituin sa kalangitan. Hindi ko mahulaan kung paano nila naabot iyon at nalagyan din ng mga bulaklak na fresh. Maya maya pa ay nagpatugtog na ang organ at kasabay nito ang simula na rin nang paglalakad ko sa aisle ay narinig ko ang marahang pag-awit ng sikat na singer na guest din sa kasal namin.

For once, hindi numbers or contracts ang nakasalalay, kundi puso niya. --- By late afternoon, napuno na ang Grand Cathedral sa Manila. Ang pulang carpet ay nakalatag mula sa pinto hanggang sa altar. Crystal chandeliers sparkled overhead, habang ang choir ay naghahanda sa gilid. Puno ang bawat pew ng mga mahal nila sa buhay. Nandoon si Nanay Rina, hawak-hawak ang kamay ni Manang Tess. Sa harap, nakaupo si Alfredo Blackwell, seryoso pero bakas ang lambing sa mga mata habang katabi si Cobbey na nakadamit ng maliit na tuxedo. Si Callyx naman, masayang nakaupo kasama ang mga flower girls, hawak si Captain Dino.