Kapantay Ay Langit Novels & Stories

"Mabuhay ang bagong kasal!" "Mabuhay ang bagong Reyna at Hari!" "Long live, Our Majesty!" Kumaway kami at nagpasalamat sa mga ito, Tinitigan ko si Cassiopea na nililibot ang paningin sa buo magicus. Tiningnan ko ang kalangitan, Nararamdaman ko na maging ang kalangitan ay umaayon sa amin. Makikita doon ang isang rainbow, "Cassiopea, Look! May rainbow oh,"

Pero sa sandaling ito, parang siya lang at si Cayden ang natitira sa mundo. Tahimik silang nanatili roon habang dahan-dahang umiikot ang langit sa kanila. Pinikit ni Cayden ang mga mata. Pinisil nito ang kanyang palad. Tahimik pa rin habang nakatitig sila sa maitim na kalangitan. Ang huni ng kuliglig at mahinang ihip ng hangin ang tanging musika nilang dalawa. Nakahiga sila habang ang langit ay nagmistulang telang tinahi ng mga bituin. Napaka-romantiko ng paligid.

KABANATA 176 Kinabukasan ay huling araw na ng cruise trip namin kaya naman todo picture ako sa bawat sulok ng ship. ”Bakit parang pinagbagsakan ka ng langit at lupa, love?” tanong ni Colton ng makalapit sa ‘kin habang dala-dala ang tray ng pagkain namin. ”I’m gonna miss this trip so much,” malungkot na saad ko sa kanya.

Kung ilang beses siyang pikit-dilat, pikit-dilat ay hindi na niya nabilang. "No hay problema, cariño, incluso antes de que vaya por primera vez a donde estamos, en el cielo. Reservé mi fortaleza para nuestro viaje al cielo.(Wala namang problema, Honey. Kahit nauna ako iisa naman ang patutunguhan natin, sa langit. Inireserba ko ang lakas ko para sa ating biyahe patungong langit.)" Yumakap na ang kaniyang ama sa hindi niya kilalang babae. Hindi lamang iyon, matutunog pa ang kanilang halikan.

biglang sabi niya matapos ang katahimikan. "Ano naman 'yon?" "Ayon sa kuwentong iyon, ang araw, buwan, at ang mga bituin sa langit daw ay ang korona, suklay, at ang kuwintas ni Alunsina. Parte ng mga alahas na isinaboy ni Tungkung Langit sa kalangitan para lang makita si Alunsina. At saka 'yong ulan at kulog? Luha at boses raw ni Tungkung Langit 'yon, na desperadong tinatawag ang kaniyang asawa at dinadamdam ang sakit ng kaniyang pagkawala. See? That's how he loves Alunsina 'cause up until now, nararamdaman pa rin natin ang kulog at ulan kaya ibig sabihin umiiyak pa rin si Tungkung Langit sa pagkawala ni Alunsina."

Tibay ng damdamin at pagmamahal Mawawala ka man dito sa 'king tabi 'Di ko 'pagpapalit ang ating pag-ibig Mananatiling tapat sa pangako Handang maghintay sa gitna ng lumbay Maghihintay ako Maghihintay ako Maghihintay ako Yakapin mo ako nang mahigpit Bago ka umalis Habang kumakanta siya ay umaagos ang kaniyang mga luha at pumapatak iyun sa mga damo. Hindi rin maipagkakaila na pati ang mga fireflies ay malungkot din. Binalot na ng kalungkutan ang damuhan kung saan nakaupo si Feng. Saksi ang langit sa paghihirap ng kaniyang kalooban. Dinig ng mga maliliit na kulisap ang sigaw ng kaniyang puso. Ramdam din ng hangin ang hinagpis sa bawat hininga ni Feng. Billionaire's Possession

Iniwan na siya ng mga mahal niya sa buhay. "Anong kasalanan ko?" Nanlilisik ang mga matang tumingala siya sa langit. "Anong kasalanan ko? Bakit ako? Bakit?" Malapit nang kumagat ang hatinggabi kaya mangilan-ngilan na lang ang mga tao sa lansangan. Umiiwas sa direksyon ng dalaga ang ilan sa mga napapadaan doon. May iba na lumapit sa kanya dahil sa pag-aalala.

Tumayo ito at inalalayan ako pumanaog ng cottage. Nagsimulang maglakad kami ni Rage palabas ng cottage, patungo sa isang malawak na bahagi ng dalampasigan kung saan makikita namin ang kalangitan nang walang hadlang. Ang buwan ay nasa taas, nagbibigay ng silver glow sa dagat. Ang mga bituin naman ay kumikislap na parang mga diamante sa itaas. "Ang ganda ng langit ngayon," sabi ko na nakatingala.

"OHH, LUCY PEARL. KAY GANDANG PANGALAN. NAKAKADEMONYO SA SARAP! PWEDE KO BANG MALAMAN KUNG PWEDE NA NATING SABAY NA PUNTAHAN ANG LANGIT?" "ANONG LANGIT?" "HEAVENLY FEELING! PWEDE KO NA BANG IPASOK SA 'YO ANG KAHABAAN KO?" "OH, FUCK! YUN BA MEANING NO'N? SIGE, IPASOK MO NA!"

“Good luck po!” Napahawak ako sa noo. “Absolutely not.” “Aww.” biglang sambit ni Sky. “Takot ka?” Agad akong napatingin sa kanya. “Excuse me?” “Takot nga.” “Hindi ako takot.” “Prove it.” Fuck. Alam ko ang tingin na iyan. Kapag ganiyan si Sky, hindi siya titigil. Kahit apocalypse pa ang mangyari. Kaya makalipas ang limang minuto. Naroon ako. Nakaupo.