Kasingkahulugan Ng Sigurado Novels & Stories

simpleng sagot nito sa akin. "Kung sakali bang itataya ko ang pinaka-iniingatan kong dangal pakakawalan mo na ba ako? Kailangan ko ng assurance, kung sigurista ka, mas lalo na ako. Kaya kong ibigay lahat para sa mga magulang ko." Pinakatitigan nito ang aking mukha na wari bang pinag-aaralan nito kung nagsasabi ba ako ng totoo o hindi.

Bakit tinawag itong isinumpang bulaklak? "Sigurado ka bang ligtas ang lugar na ito? Sa sinabi mong isinumpang bulaklak, parang hindi ito ligtas." Saad ko sa kanya at napalingon naman ako kay Sushi, na ngayon ay nasa entrada ng lagusan at tila ayaw nitong humakbang papunta sa akin.

Sigurado? Natahimik si Esteban. Paano mo nga ba matitiyak ang isang bagay na hindi mo pa ganap na nauunawaan? Wala siyang ideya kung paano isusukat ang 100% na kasiguraduhan na iyon. Wala rin siyang batayan kung anong antas ang kailangan niya para makamit ito. “Hindi ko nga alam kung paano ko naabot ang Welcome Summer na realm, eh... paano ko pa malalaman kung gaano kalaki ang tiyansa ko?” tanong ni Esteban, halatang litong-lito.

tanong ko, ng mahina. ‎“Bukas…” ulit niya. ‎Hinawakan niya ang kamay ko, dinala sa dibdib niya. ‎“Ganito ulit.” ‎“Sigurado?” ‎“Hindi,” sagot niya. ‎Napakunot-noo ako. ‎“Hindi sigurado ang mundo,” dagdag niya. ‎“Pero sigurado ako sa’yo.” ‎——————— ‎Napangiti ako.

Pero siyempre ay kailangan ko pa rin namang makasiguro. “Dito,” sagot niya, at umupo sa sofa na malapit lang sa amin. Napakurap ako, at hindi maiwasang mapaisip kung aware ba si Mommy tungkol dito. Naiintindihan ko naman kasi na gusto lang ni Killian na masiguro na okay ako, at walang mangyayaring masama sa akin. Pero alam kaya ni Mommy ang tungkol sa bagay na ‘to?

“Kasal ’to. Hindi lang ito basta kontrata ng negosyo na pipirmahan at itatabi na lang.” “Alam ko,” sagot niya at humakbang palapit, pumuwesto sa harapan ko. “Pero ito ang pinakamabisang paraan. Ito lang ang paraan para masiguro kong ligtas kayo. Pagod na akong bantayan ka mula sa malayo. Pagod na akong mag-alala na baka sa susunod na mangyari ang atake ay hindi ko na kayo mailigtas ulit.”

Humalukipkip ito at kitang-kita ko kung paano ito namumuyos sa galit. "H'wag kang magpakasigurado." Seryoso kong saad bago ngumisi. "Baka nakakalimutan mo ang krimen na pilit n'yong tinatakasan?" Saad ko pa at ilang beses itong kumurap at bahagyang napaatras sa kanyang kinauupuan.

"Jusko naman, Gabriel. Sa tagal natin na magkaibigan ngayon ka pa nawalan ng tiwala." "Naninigurado lang." "Ang sabihin mo segurista kalang talaga," Napakamot nalang siya ng ulo niya dahil sa kakulitan nito. "Sige na, nangangako na ako." Pagsuko niya dito. "Yes! Just make sure na tutuparin mo talaga yang promise mo, dahil kung hindi ay kakalbuhin talaga kita,"

Ginusto rin niya na magpakatotoo ako at hindi pigilan ang sarili sa pakikipaglaban sa kanya para malaman at masukat ang kanyang lakas at kakayahan, kung kaya’t sinunod ko naman ang gusto niyang iyon. Hindi maiiwasan sa aming ensayo na masugatan ang isa’t-isa, kung kaya’t para masigurado ang kaligtasan ay kapag nasugatan ang isa ay sinisigurado munang nagamot na iyon bago magpatuloy.

tugon niya nang may kumpiyansa. Humarap ako sa kanya at tiningala ang kaniyang mga mata. “Gaano ka naman kasigurado?” biro ko. “One thousand percent, mahal. Siguradong-sigurado akong patay na patay ka sa akin kaya hinding-hindi mo ako kayang iwan.” Tinaasan ko siya ng kilay, pero tinapatan niya ito ng isang mapaglarong pisil sa aking ilong. “Sure na sure, ah?”