Keeping Me Sane Novels & Stories

THERE'S a rainbow always after the rain. Paulit-ulit na itinatak ko sa isip. Na sa kabila ng kalungkutan ay may nakaabang namang ligaya at kasiyahan. Iyon ang isa sa mga ginawa kong motivation para maka-move on. Para palubagin na rin ang loob ko, pagaanin at unti-unting paghilumin ang puso. Minsan nagbabasa ako ng mga motivational books para mas lalong patatagin ang loob ko. Natuto na rin akong magsimba tuwing araw ng Linggo. Manalangin gabi-gabi. At kapag weekends, lumalabas-labas na rin ako ng bahay. Jogging, minsan tumatambay sa park. At tuwing araw naman ng sahod ay nakiki-hang-out with my co-teacher friends.

Mas lalo akong na-de-depress sa mga bagay na nangyayari sa mundo. Bagyo, lindol, virus, aksidente, issue ng mga artista at influencers at mga issue sa politika. Ang daming mga problema kaya hindi na magandang mag-scroll sa F******k. "Masayang kausap ang sarili," Sabi ko at pagkatapos ay ngumiti ako sa kaniya. Hinawakan niya ang buhok ko at ginulo niya ito. "Grab your sanity. I don't want you to become crazy," sabi niya kaya napatawa ako ulit.

Nabawasan na yung mga masasamang panaginip ko. Ang sabi din sa akin Dra. Divine, ipahinga ko daw muna ang utak ko. Staying in the garden helps me relax my brain. It calms me lalo na sa mga panahong may bigla nalang nagpa-flash sa utak kong mga alaalang hindi ko naman mapagtagpi-tagpi.

I told myself that day. I stood up again and went to my desk, open a blank page on my diary and started writing. 09-17-18 11:48 PM Dear self, Snap out of it! Stop searching and thinking for reasons to be upset about! Remind yourself of your blessings. You have everything you need! Change your perspective! This is not a bad life! Those are just bad days! Get over it! You're strong! ps. i love you. -Sining. I closed my diary and went to my bed, took out my phone and started typing a message for Jaq.

Huminga ako ng malalim. Hindi ko alam kung anong iisipin sa totoo lang. At ayaw ko rin mag-entertain ng kahit na anong thoughts na maaaring makasira lang sa mental health ko. Nang pumasok sa banyo si Kallen ay tumayo naman ako. Dumampot ako ng unan at kumot. Kung hihiga ako sa tabi ni Kallen, baka hindi ako dalawin ng antok. Mas mabuti pang hindi ako matulog sa tabi niya ngayong gabi.

Hindi siya mapakali at panay ang lingon niya sa paligid dahil baka bigla na lang may pumasok na tao at mahuli sila sa gano'ng akto. "Stay still, Anna." "B-baka m-may tao," aniya. "Nevermind them. Just focus on me." anito at muling sinunggaban ang dibdib niya. Jusmiyo Marimar! Paano nga ba sila umabot sa gano'ng tagpo ng amo? Bakit ni wala man lang siyang nakapang pagtutol sa sarili? Inaangkin na nito ngayon ang dibdib niya pero heto siya, nasasarapan imbes na pigilan niya ito.

Kanina matapos ang usapan namin ni Savanah ay naisipan kong lumabas muna to freshen up. Sa nakaraang araw ay hindi ko na maintindihan ang sarili ko. I'm feeling lonely or sad kahit na dapat masaya na ako dahil kasama ko ang kapatid ko. That's my first priority from the start. But... I don't know now. Isang oras na akong nakaupo dito sa isang cafe, with my milktea. Ayoko pang umuwi sa bahay pero wala naman akong ginagawa dito.

Nagbukas siya ng journal at nagsimulang magsulat: “I’ve survived chaos, betrayal, and pressure… but I am still standing. I am still focused. I am still me.” Bawat salita ay parang maliit na reminder sa sarili na kahit gaano ka-busy, kahit gaano kahirap, may karapatan siyang huminga, magpahinga, at i-prioritize ang sariling kalusugan at katahimikan. Physical and Mental Reset

mahinahong sagot ko. Bahagyang kumunot ang kanyang noo. "Then why did you suddenly cut me off?" "I was busy," simpleng sagot ko. I was busy taking deeper breaths. I was busy distracting myself. I was busy finding a way to relieve my anxiety. I was busy silencing all my irrational thoughts. I was busy watching my whole world fall apart. And I was busy telling myself it will all be okay.

Valine ang kambal bago kay Tanner para naman kahit papaano ay makapaghanda ako. “Tandaan mo hija, hindi ka nag-iisa. Hindi mo kailangan sarilihin ang lahat.” Seryosong sabi saakin ni tita Sanity kung kaya ngumiti ako sa kaniya at tumango. Napansin ko ‘din na naging medyo weird sila simula nang mag-usap kami noong nakaraang araw.