Kjv Philippians 4:6 Novels & Stories

Tinitiyak ko pa naman na punong-puno iyon ng katas at napakatamis pa. “You know what, Niah, I easily understand your insight about this thing.” Ngumiti ito. “In fact, pare-pareho lamang tayong empleyado rito, saka alam ko rin na nagtatrabaho ka nang masigasig upang iahon ang iyong pamilya sa kahirapan kaya naiintindihan ko ang nararamdaman mo.” Dinampot niya mula sa kaniyang bag ang isang maliit na hugis parisukat na naglalaman nang makapangyarihan na salita ng Diyos. “'Donʼt be afraid, just believe', says in Mark 5:36.” Ibinigay niya ito sa akin. Manghang-mangha ako sa disensyo rito at itoʼy gawa lamang sa isang tabla.

Nahirapan siyang dumilat dahil rito. " 'Nay!," tawag pansin ni Pete sa aking ina. "Kumuha po kayo ng bible at basahin n'yo ng malakas ang Ephesians 6:10-18...," dugtong na bilin niya. "Jing, Kat, Carey!," baling niya sa tatlo. "Sabayan n'yo si Nanay sa pagbasa...," patuloy na saad ni Pete.

Nang mas magpatuloy ang pagsimba namin ay nakatutok lang kami sa gospel word ng pari na nagsasabi ng kapatawaran, parang malaking impact iyon sa aming dalawa, na pinagdaanan ang lahat ng issues sa buhay. "Psalm 16:1 saids, Keep me safe, my God, for in you I take refuge. The Good News tells that we must asked to god, communicate to him that you can always trust in the Lord, no matter what. His love will keep you safe and protected in times of turmoil," sabi pa ng pari na nakangiting tumingin sa aming dalawa. Kaya ngumiti na rin kami.

“Ang kapatawaran ay hindi patungkol sa tao. Ito ay patungkol sa pagsunod sa Dios. Ito ay pagtitiwala na makatarungan Siya. Na iingatan ka Niya at papagalingin yung sakit. Pero dapat mong isuko yung paghihiganti. Yung karapatan mong pagbayarin sila.” Pero I want to make her pay. Gusto kong maramdaman niya yung nararamdaman ko. Gusto kong maintindihan niya… “Sabi sa Matthew 6:14-15,” pagpapatuloy niya. “For if you forgive others their trespasses, your heavenly Father will also forgive you. But if you do not forgive others their trespasses, neither will your Father forgive your trespasses.” Tumayo ako. Hindi ko na kaya pang makinig.

Binuklat n'ya ng bahagya ang book mark. He softly read the verse written. "1 Peter 5:7, cast all your anxiety on him because he cares for you." Tiningnam ako nito na parang may mga luha na namang nag babadyang pumatak sa kanyang mga mata. While looking at his eyes, I can see a spark, hope and happiness. "I badly need this, thank you so much. I really, really appreciate this. You can't imagine how happy I am." wika n'ya. Masaya akong tumango. "Masaya akong happy ka."

RAMIRO Ito na ang huling Bible study na mapapakinggan ko kung kaya’t inigihan ko nang makinig dahil sigurado akong mawawala na ito oras na bumalik ako dito. “Isaiah 41;10, ‘Huwag kang matakot, sapagka’t ako’y sumasaiyo; huwag kang manglupaypay, sapagkat ako’y iyong Diyos; aking palalakasin ka; oo, aking tutulungan ka; oo, aking aalalayan ka ng kanang kamay ng aking katuwiran,’ hinihikayat tayo ng Diyos na mas maging malapit sa kanya sa araw araw ng ating buhay dahil ipinapangako Niya sa atin na hindi Niya tayo pababayaan,”

dagdag pa nito. “Of course, they want to see you too. Kaya nga heto at oras-oras akong nagugutom para lumaki kaagad sila.” “Kaya mo ba? I mean, dalawa silang lalabas na magkasunod. I’m scared na baka hindi mo kayanin,” malungkot na sambit nito. Tumango ako at marahan ko itong niyakap. “I can, basta nasa tabi kita, kaya ko. And I can do everything through Christ. Hindi Niya ‘to ibibigay kung hindi ko kaya.”

Ang nakasulat dito ay naghatid ng luha sa kanyang mga mata at pumawi sa lahat ng dinaramdam niya. “I can do all things through Christ who strengthens me.” -Philippians 4:13 Kaya ko. Kakayanin ko dahil sayo, bulong ni Lyv sa langit habang nakapikit at puno ng pasasalamat ang puso.

Pero nararamdaman ko pa rin ang mga titig nila. Mayamaya, ipinikit ko ang aking mga mata at huminga ng malalim. Pagkatapos, iniangat ko ang aking ulo at tumingin ng diretso. 13 I can do all things through Christ who strengthens me. (Philippians 4:13 NKJV)

Again, there's always hope. Sometimes... Thoughts like what if I'm never able to run again? What if I tore another muscle and couldn't walk for the rest of my life? What if I couldn't feel or be myself anymore? What if I had to stop doing the things I enjoy? What if everything was to change from here on out? What if I end my life now? Those irrational ideas were raging through my mind. But then this verse appeared out of nowhere and spoke to me. "Through Christ, who empowers me, I can do all things." - 4:13 Philippians (NKJV)