Korean Maxim Coffee の小説・ストーリー

- saad ko at itinuro ang lamesa na katatapos ko lang punasan, umupo naman sila dun bago ko iabot yung menu " Cheese cake sakin tsaka Ice americano" " A pice of Dark forest and lemon juice" " I want black coffee" " Mocha please" Nilista ko ang mga order nila pero napahinto ako ng turn na ni Max dahil wala pa syang ino-order. "Max, ano sayo?"- tanong ng isa nyang kaibigan " Anything"- maikli nitong sagot ng hindi man lang natitinag sa cellphone nya " Just give him a choco shake" Tinanguan ko sila at mabilis na inulit ang order nila bago pumunta sa counter, napabuntong hininga na lang ako, sa hindi ko malamang dahilan pakiramdam ko nababalewala ako

ALEXIA POINT OF VIEW “Kuya Hotbrew” ang tawag ko sa bagong barista sa café sa kanto. Diyos ko, parang lumabas sa Korean drama 'yung itsura. Tall, maputi, may dimples, at parang lagi siyang bagong ligo. Kahit kape lang binili ko, feeling ko Valentine's na. Nagpapasweet pa talaga 'yung mokong, nag-drawing ng heart sa foam ng cappuccino ko.

“That would be ₱134,197, sir. Cash or card?” “Card. And don’t put it on a paper bag. Just the box.” After paying, nilagay ko ang box sa bulsa ng coat ko. On my way back, bumili rin ako ng drinks sa CoCo Fresh. “One salty cream coffee, and one mocha coffee. Both large, 50% sugar.” After makuha, sumakay ako ng elevator, checking my pocket for the ring. Pagbalik ko, saktong palabas din si Maxine sa arcade. She ran toward me like a kid.

mataray na sabi nito. "Yes, sige lets go.Ah siyanga pala Soffie pakitawagan ang Maxim Coffee Shop. Pakisabi huwag na akong padalhan ng kape sa opisina, gaya ng reguar nilang gjnagawa. Magda-drop by na lang kami sa shop nila at magtake out ng coffee from there. Huwag mong kakalimutang tawagan agad para masabihan sila ahead of time." "Bakit mo ako inuutusan?f*ck you Kenzo,For your information hindi mo ako utusan." pabalang na sagot ni Soffie.

Galing kay BK ang pera niya. Ano kaya kung bumalik ako sa pagtatrabaho para maglibang ulit? Napatingin siya kay Max nang hawakan nito ang kamay niya at iginiya sa loob. Patay sindi na ilaw ang bumungad sa kan’ya at maharot na tugtugin. Kita niya ang pagsunod ng ulo ni MAx sa tugtog. Mukhang laman ito lagi ng bar. Naghanap sila ng mesa na puwedeng ukupahin. Pero bago iyon, dumaan sila sa counter at umorder ng maiinom. Espresso Martini ang dinig niyang inorder para sa kan’ya samantalang whiskey naman para dito.

Mag-ama nga talaga sila, parehas binubuhat ang sariling bangko. “J-Just like me huh?” I teased. “Stop it,” bulong ni Maxwell na mahina kong ikinatawa. Pinanood ko muna silang dalawa na nag-uusap, tuwang tuwa si Maximo at masaya na kaharap ang ama. Dahil doon ay gumamit muna ako ng coffee machine. Habang naghihintay ay nakangiti akong nililingon sila. “Ah!” Nabawi ko ang palad na nasinit.

“Come on, come with me and we will go to heaven.” Pwersadong hinila nito si Rachel palabas ng bar. “Excuse me Sir, here is your americano for only one hundred and fifty,” singit ni Loraine kaya napatigil si Max. “Oh, sorry, nakalimutan kong umorder nga pala ako.” Dumukot ito sa bulsa at inilabas ang black card. “Here, and I don’t want coffee anymore.” Hinila nito si Rachel at wala itong nagawa.

Agad siyang nagtungo sa dairy at breakfast section. Pagdating nila sa hanay ng mga kape, kumuha si Kiara ng isang maliit na pakete ng 3-in-1 coffee at isang pakete rin ng black coffee na kapareho ng brand. Ngunit bago pa man niya maihulog ang mga iyon sa pushcart, mabilis na dinampot ni Eiden ang isang malaking garapon ng mamahaling imported brewed coffee beans at inilagay iyon sa basket.

Sagot niya saka tumalikod at umupo sa may lamesa doon sa may bandang dulo ng store. Napa titig na lang ako sa kaniya. He's the gentle jerk Max. Anong meron bakit sa isang convenience store siya umiinom imbis na sa bar? Ahh, I get it. Siguro naiingayan siya ng sobra sa D&D kaya ginusto niyang dito na lang uminom. Compared to D&D, mas tahimik nga naman dito. Umupo ako at tinignan ang hawak kong coke saka muling sumulip sa kaniya.

Yung weird na tingin. Pumunta si Maximilien sa may likuran saglit at pagbalik niya, may dala na siyang upuan. "Por favor siéntate aquí..." aniyang tinuro ang upuan. Bumitaw ako kay Thurstin at umupo sa maliit na silya. "Anything I can offer to the beautiful lady? Coffee, juice, tea?" tanong ni Max sa akin. "Water. Just water," maagap na sagot ni Thurstin. "I heard coffee are expensive here. We don't want to cost you more--"