Korean Maxim Coffee の小説・ストーリー

"O, anong sa akin? Order-an niyo ako ng pinakamatamis na kape dyan, kailangan ng utak ko ng asukal bago ako tuluyang ma-trace ng corporate robot na 'yon." ​"Isang Caramel Macchiato para sa takas nating prinsesa," nakangiting biro ni Khara sabay urong sa harap ko ng isang matangkad na baso ng iced coffee na may makapal na caramel drizzle sa ibabaw.

“Wala kang alam sa kape, pre. Hindi mo matutukoy dahil sanay ka na sa three-in-one coffee.” “Eh kasi nga, sarili naming produkto ‘yan. Tinangkilik ko ‘yung produkto namin. Huwag mong maliitin, leading instant coffee brand pa rin ‘yan sa bansa.” “Syempre. Pero hindi ito mukhang first class. Kumpara sa kape ni Jade, talagang matitikman mo ang tamis na kapaitan at maaamoy ang fresh aromatic flavor.” Nag-ugat ang noo ko. “Tamis na kapaitan? Hindi ko pa narinig ‘yan. Parang naging makata ka na, pre. Na-curious ako.”

Tiningnan niya si Maximus na hindi pa rin maipinta ang mukha. "Pinaglilihian ka ni Celeste? Alam mo Max, walang wala pa yan sa pagpapahirap sa'kin ng asawa mo noong naglilihi siya sa triplets mo. Hindi mo alam kung paano ako naubusan ng savings para lang maibigay sa kaniya ang gusto niya. Gusto niyang makita nun si Kim So-Hyun, bumili ako ng human stand ni Kim So-Hyun pero ayaw niya kaya sa taas ng rate fee ni Kim So-Hyun, ayun ubos ang perang inipon ko ng maraming taon. Mabuti nga at si Giovanni lang ang nirequest niya sayo." pagkwekwento ni Sarah. Napapahilamos na lang si Maximus sa mukha niya.

Sino kaya ang pinupuntahan niya dito? Dahil coffee ang gusto ni Maximus ay sa coffee shop nalang ako nagpunta. Doon na lang din ako namili ng gusto kong kainin kaysa naman maghanap pa ako ng iba. Nang matapos kong matanggap ang aking in-order na inabot ng siyam siyam dahil sa haba ng pila ay mabilis ko ng binalikan ang aking contracted husband.

Mukhang gagawa siya ng kape. "You can use the coffee machine. The coffee beans are from Africa. I'll make you a cup." Pinaandar ko ito. "Hindi na. Instant coffee na ako. Nasanay na ako sa instant coffee, Bryce." May halong inis ang boses niya. My lips stretch a little. I push the cappuccino on the digital screen, and the machine plays its part for it. I put two cups for Charmie and me. She's quiet. She did not move from her spot and has obviously given up instant coffee for now. She's waiting for the coffee that I am making.

Wala namang pake yung si Alessandro. Ibabalik ko lang supplies ng mga kape kapag nakahanap na ako ng puro. At kapag nalamigan na itong ulo ko. Dumiretso ako sa cafeteria at nag order ng isang frappe. Ang cafeteriang ito ay pagmamay-ari ni Santiago Russiana, isa ito sa mga branch niyang Coffee Go. Dahil isang shareholder at isa siya sa mga board of directors ng kompanyang ito, madali lang sa kaniya na paki-usapan ang iba na maglagay ng cafeteria niya dito. Napaka negosyante talaga ng pag-iisip. Walang oportunidad na sinasayang. Mabuti nalang masarap eh kaya walang nagreklamo dahil mas convenient.

Lalayasan ko rin naman kapag nagsawa na ako. “Di mo sure?" nakatikwas ang kilay ni Akeera. “FrimCoffée? Sounds familiar" singit ni Max na parang nag-isip pa. Ako naman ay napaismid sa sinabi ni Max. Palagi nalang kasi itong may alam or pamilyar sa mga bagay-bagay. Hindi ko alam dahil ba sa klase ng trabaho nito kaya halos lahat ay alam nito.

" Mukhang pagod ka ngayon sa trabaho, ah? Ikaw ba'y kumakain pa sa tamang oras? " " Kumakain ho ako sa tamang oras, Ma. Huwag niyo ho akong alalahanin, " sagot na lamang ni Maximo ngunit ang totoo, wala pa syang kain mula kaninang umaga at mainit na kape lamang ang pinantawid gutom niya sa buong maghapon dahil sa pagiging abala sa kaniyang sakahan.

"Selene! May trabaho na ako! OMG! Di ako makapaniwala—ay hala paano ka?" Napakunot naman ang noo ko. The café is hiring but only for one employee at nakita ko yun na nakapaskil sa labas pero tinanggal na din ito ng manager at itinapon sa basurahan. Lumapit naman sa amin ang manager at binati kami. "Good day miss and Señorito Halex. We have our freshly picked coffee bean from Brazil. Would you like to have one?" Hindi ako sumagot dahil hindi naman importante sa akin kung fresh ang kape o hindi. Three in one nga ay okay na ako.

He stopped sipping his coffe, he put it down and lick his lower lip. "I'm Maximilian Laurel" sabi nya at ininom ulit ang kape. Tumango lang ako at nilibot ang tingin sa kabuoan ng cafe. Abala lahat sila sa trabaho samantalang ako, naka-upo sa harap ng lalaking ito. Hindi nya naman ako kinaka-usap, kaya sayang lang upo ko dito. "A-alis na ako, wala naman tayong pag-uusapan" sabi ko. Akmang tatayo na sana ako pero bigla naman syang nag-salita.