Kumain Ka Na Ba Novels & Stories

At kung oo… ready na ba talaga ako mag work ulit? Sana ito na ‘to, Lord.

Kumunot ang kanyang noo. “Bakit?”

Napalunok naman ako sa kaba, kanina pa ba siya o kararating lang? *********

"Kumain ka na ba?" Sasagot na sana ako sakaniya, ngunit tumunog ang sikmura ko. I was hungry. Masiyadong mahaba ang oras na inilaan ko sa photoshoot ngayong araw. Nawala na sa isipan ko ang kumain sa maghapon.

Akala ba niya ay umalis ito? "Akala ko ba umalis ka?" "Kanina pa. Nakabalik na lang ako na nakatitig ka pa rin sa salamin. Gandang ganda ka na naman sa sarili mo?" maarteng umupo ulit ito at kumakain.

nauutal kong tanong "Where you going? Bakit gan'yan ang ayos mo?" Kunot-noong tanong nito. "Papasok po ako sa school," magalang na sagot ko. Tipid na napatawa ito. "Are you sure na papasok ka? Sigurado ka bang may pasok ka ngayon?" singhal nito. "Oo naman, bakit po ikaw? Hindi ka ba papasok?" balik na tanong ko sa kan'ya.

Kumunot ang noo niya. "Anong bakit?" "Bakit kayo kumain? Anong meron?" "Wala lang. Kailangan ba may dahilan o okasyon 'pag kakain sa labas? Hindi ba p'wedeng gutom lang?" "Nililigawan ka ba n'ya?" "Hindi." "Sure?"

Kumain ka na ba? K: Having lunch with the board of directors. Reply: take care po, huwag masyadong magpapagod. Ang bilis niya mag reply sa akin. Pagkasend ko ay may reply na siya. Ano ba ang ginagawa ng lalaking ito? K: Yes misis. I already miss you. My back is aching, I need a cuddle. Naglalambing na naman siya. Reply: heh! Shut up!

Kung siya rin naman sino ako para humindi? •• TBC.

“I missed you. Kumain ka na ba?” “Kanina pa. Nandito kami ngayon sa supermarket para mamili.” “Samahan kita, gusto mo?” Napangiti ako. “Nakabalik na ba kayo ng Manila?” “Yup. Ngayon lang.” “Ah, okay.” “Ano?” untag niya sa akin. “Anong ano?” “Puntahan kita.” Tumingin ako sa paligid, hindi ko matanaw si Mommy kaya nagpatuloy akong magsalita, “King, hindi p’wede. Kasama ko ang magulang ko.” Mahina pa ang boses ko niyan.