Kuwentong Novels & Stories

Tumayo na si Kenneth at walang lingon-likod na pumila na rin papunta sa counter. “F-four million?” Halos malaglag ni Hae won ang chopsticks na hawak nito pero nagawa rin iyong saluhin ng dalagita. “Tama ba ang narinig ko? O may insekto lang sa loob ng tenga ko?”

Lord, bakit hindi nalang siya? Ilang minuto lang ay lumabas na din si Timothee mula sa silid at sumunod sa kanya si Kento. He's only wearing an underwear which is a luxurious brand. I know because I used to give Dad one of those brands using my allowance money in high school. Let's just say I wanted recogition, as usual. Lumapit na si Kento sa gitna kung nasaan nakatutok yung camera habang lumapit naman sa akin si Kento.

"Turo-turo? What the hell is that?" Natawa siya, "street foods. Marami kang mapagpipilian, may kwek kwek, siomai, chicken skin, proben, dugo o betamax, may adidas, isaw, isaw ng baboy, may lumpiang gulay, squid balls, kikiam, calamares, ano pa ba? Ah! Dynamite, siopao, chicken nuggets, hotdog na inihaw, ulo ng manok, tokneneng, at marami pang iba. Ikaw na lang ang magsasawa. Libre ko."

" Anung tingin yan ha? Para kang mangangaen ." " If yes. May magagawa ka?" pang aamok ni Kurt na ikinapula ng pisngi ng dalaga. " Wala naman akong kailangan gawin kundi ang bumuka .. hmmm.. haha.." Sabay na tumawa ang dalawa.

Kaya nagtanong siya: “Anong klaseng lugar ang lungsod ng Pamilyang Teng?” Nilunok ni Hugo ang natitirang kamote. Pagkatapos kumain, nagpatuloy siya: **“Ang lungsod ng Pamilyang Teng ay pagmamay-ari ng isang malaking pamilyang kultibador sa hilagang bahagi ng Kaharian ng Dako. Sinasabi nilang may mga Nascent Soul sa kanilang angkan. Kung kultibador ang papasok sa lungsod, kailangan magbayad ng isang low quality spirit stone. Kung titira ka roon, isang mid quality spirit stone kada buwan.

Hinihimas-himas ko ang palapulsuhan kong tila pulang-pula sa gigil na paghila kani-kanina. “Magpahanda kayo ng maiinom at makakain.” utos niya. Dumating ang mga katulong na may dalang pangpawi ng gutom. Kuminang ang aking mga mata. Ngayon na lamang ako makakain ng champorado mahal kasi ang presyo ng tsokolate sa bayan.

Third Person's POV "Mommy, ano pong ulam?" Pupungas-pungas na lumabas ng kwarto niya si Marga. Kakagising lamang nito, Sabado kasi at walang pasok sa eskwela. Nang mapansin siya ni Trixie ay nagpunas siya ng pawis habang nagluluto. "Ahh… anak, itlog at saka hotdog," tugon naman niya at saka naghain. Nagtanggal siya ng apron at saka sinaluhan ang anak.

tugon ng binata. “Tila pamilyar sa akin ang balabal na ito,”Nilingon ni Joeliano ang kaniyang kapatid at nakita niya itong hawak ang balabal na pagmamay-ari ni Mina. “Magpapahangin ako sa labas, nais mo bang sumama?”sabi ng binata at saka niya isinara ang kuwardernong hawak niya at saka niya nilapitan ang kapatid at kinuha niya sa kamay nito ang puting balabal. Tumango na lamang si Joselito at nauna na itong naglakad palabas ng silid. Ngumiti ng bahagya ang binata at saka niya isinuot ang kaniyang sumbrero at sinundan na niya ang kaniyang kapatid.

Nagulantang lamang siya nang paglabas sa kwarto ng kanyang katipan ay hawak na nito ang isang sumpak. Ang isang sumpak ay isang lokal na bersyon ng isang baril na kadalasan lamang mas mabenta sa mga probinsiya. "Sino ba ang nakatalo mo at kailangan mo maghiganti? Maghunos dili ka nga!," pag-awat ng babaeng nakapusod ang buhok habang isinara ang pinto upang hindi makatuloy palabas ang kabiyak. "Hindi ako makikipag-away, Helen!," malakas ngunit kampanteng tinig ng kanyang asawa.

tugon nito sa akin. Inilibot ko ang aking paningin. I saw Lucas, Mateo, Israel, Isaac and Rebecca. And the last one girl standing is the beautiful Micah Del Fuego Montenegro with her husband, Hugo Del Fuego. Masasabi kong malaki pala talaga ang pamilyang Montenegro. At hindi maipagkakailang magaganda ang lahi. Napansin ko rin ang ilang binatilyo at dalagitang mga anak ng mga ito, at may ilan ring mga bata pa.