Lamentar Mga Nobela at Kwento

Tahimik itong nagdarasal upang ihingi ng kapatawaran. "Father God in heaven, please forgive me for this. I know that I'm committing an unforgivable sin to you. But why I can't stop my feelings? He is only here for few days but why I can't stop myself in loving him? Father God, please show me the way not to hurt Eric. It's true that he took away my freedom few years ago but he never hurt me. I can feel that he really love me." Nakaluhod na paghingi ni Leonara sa Panginoon Diyos ng kapatawaran.

Sigaw nnitong sagot sa akin, kaya naman sa pagkakataong ito ay humarap ako sa kanya. Because of the information I have learn about her today, I almost get my anger overboard my body. Pero napigilan ko ito, dahil tama si Lord Luther. Ang babaeng nasa harapan namin ngayon ay malayo sa sinumpang babaeng nasa propesiya. It was a Morriban na nakikipagtalo sa akin sa palakasan. Morriban na ang kagustuhan lamang ay ang makapagaral sa Akademia. At Morriban na gusto lang ring protektahan ang mga mahal niya sa buhay kaya nagawa niyang lumaban para sa kanila.

Iniwas niya ang tingin saʼkin saka ako tinalikuran. Gusto kong tawagin siya at yakapin. I want to say sorry for everything. Kung sakaling may nagawa man ako na ikinasama ng loob niya, willing naman akong humingi ng tawad at akuin ang mga naging kasalanan ko. Marunong naman akong tumanggap ng pagkakamali kaya lang, wala naman siyang sinasabi kung bakit.

Nang makarating na kami sa simbahan binigay ko na ang pamasahe sa kanya pero di niya tinanggap, nagpasalamat naman ako sa kanya dahil ang bait bait ng driver na iyon, there's something in him that make you sooth so I thank him for his comfort. Pumasok na ako sa simbahan, it is 10:00 already kaya wala ng tao sa loob. Lumuhod ako at nagdasal, all the pain came back to me. Tears slide in my cheeks, hindi paba napapagod ang mga luha ko? Araw araw nalang to tumutulo. I glance at Jesus cruxificion statue. I want to curse him, hate him but I can't so I did the opposite.

[DAMON] "This isn't enough," saad ko habang nakatitig sa bangkay ng isang batang kamamatay lang dahil sa sakit na cancer. Masyadong puro ang kanyang kaluluwa, masyadong maliwanag. Walang ni isang bahid ng kadiliman ang mahihinuha ko mula sa kanyang kaluluwa. Ikatlong kaluluwa na ito ngunit halos hindi ko pa rin maramdamang humuhupa ang gutom ko. Inis kong binalingan ng tingin si Spyru na kaswal lang na nakasandal sa may pinto ng silid.

“I-I’m sorry...” “Charles Grayson Eleazar Fiumara, makikinig ka. Kung ano man ‘yang nararamdaman mo para kay Yza, isantabi mo muna. I know, you don’t want to hurt her pero this is our last resort. Kakampi siya ng mortal mong kalaban— and worst, she’s the bait. She’s a victim too, Gray. Hindi mo siya kalaban.”

Bumalik na naman ang bigat ng pakiramdam ko. I bit my lower lip to supress my tears but fuck it betrayed me again. Sunod-sunod na pagpatak ng luha ang kumawala at mas lalo lamang bumigat ang aking pakiramdam. Kailan ba ako pwedeng sumaya? "Lady Valeriana, pardon me, milady."

Tahimik siyang lumapit at marahang tinapik ang balikat nito bago dahan-dahang lumabas ng silid. Pagkasara ng pinto, mas lalo pang humigpit ang pagkakakuyom ng mga kamao ni Christian. “Mayumi…” Mahina ngunit mabigat ang kanyang bulong. “Walang pwedeng mangyaring masama sa iyo.” *****

Show me how to reach the unreachable Help me now to do the impossible Forgiveness I want finally set it free Show me how to see what your mercy sees Help me now to give what You gave to me Forgiveness, forgiveness Forgiveness, forgiveness Walang ibang laman ang kanyang puso't isipan ngayon kung hindi kapatawaran Nanganib man ang kanyang buhay ay may kapalit naman, iyon ay nadugtungan ang buhay ng kanyang itay Ramon. Every taste of pain and heartaches she felt had been paid off.Saksi ang madilim na play room ni Jethro sa mga sakit na tumatarak sa kanyang katawan pati na ang kanyang puso't isipan.Ngunit ganunpaman, may plano ang Diyos sa kanila nu Lance dahil natagumpayan niya ang mundo nito a