Lapu Lapu History Tagalog Novels & Stories

Inilabas ko ang binigay ng aking lola na isang pirasong papel at binasa ito. Esperanza, San Teodoro, Oriental Mindoro Hanapin niyo si Ka Tiago at sabihin mong hinahanap ninyo ang lupain ng Alfarero. Nagulat ako nang makita ang apelyido ng aking ama. Hindi ko alam na may lupain pala ang aking itay sa Mindoro. Kung sa bagay, marami naman silang itinago sa akin. Kagaya ng tungkol sa aking mga lolo't lola.

sabi ni Senyor na nanggagalaiti sa galit. I am 16 year old, Grade 11 in High School when i experienced that i need to work with my mother since my father left us we flied here in Cebu and start a new life, just me and my mother. Ngayon nakakulong ang aking ina ay wala akong ibang ginawa sa gabi kung hindi umiyak at hindi na makapasok sa eskwelahan dahil nagkalat na ang pangyayaring iyon since De Marquez is famous here in Cebu. Araw-araw ay napunta ako sa mansiyon ng De Marquez dahil sila lang ang may kapangyarihan para pakawalan ang aking ina sa kulungan

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

Sambit ko sa kaniya bumuntong hininga naman siya. Natahimik na kami ng dumating na si Sir Lopez teacher namin sa history na isa ring terror. Naglesson pa siya at maya maya ay nagtatanong na. “What is the original name of the Philippines?!” tumuro naman siya ng isang estudyante at tumayo ito. “L-Las Islas F-Filipinas po S-Sir.” Utal niyang sagot. “Good! You stand up!” tumayo ang tinawag niyang estudyante.

Actually I did some baybyin here dati, kasi akala ko pero I did some research and tada! Location: Visayas Year: around 1500s Before sa panahon ni lapu lapu

Paulit-ulit, parang sumpa. Napatingala ako sa kisame habang pinupunasan ang mga luha. Hindi ko alam kung ilang araw o linggo pa akong magtatagal dito, pero isa lang ang sigurado ko— nagsimula na ang impiyerno ko sa kamay ng lalaking ‘yon.

speechless! "she even knelt down to your father inlaw makalaya ka lang sa mga Yu" wala na tuloyan nang bumagsak ang mga luha ko. Hindi na nagpapigil at nagmistulang bagyo na sabay sabay nang kumawala ang lahat ng emosyon sa kailaliman ng kaibuturan ko. Tila bagyo na ayaw nang papigil ang luha kong tuloy tuloy nang bumubuhos sa mga mata ko.

Delailah Cruz. Byuda na siya at halos lahat ng lupa dito sa lugar namin ay pag mamay-ari niya na. Masama ang ugali niya at mahilig siyang mag sugal--- lagi niyang nakakalaban ang Papa ko nung nabubuhay pa siya kaya nga siguro nabaon na kami sa utang ni Mama. Punong puno rin ng gintong mga alahas ang leeg at kamay niya kaya talagang matapobre siya. "Matapang ka pa rin pala talaga noh?"Paunang sabi niya habang nag papay-pay siya ng sarili niya.

Sa tatlong angkan na nakarating sa pinas, Aeta, Malay, Indonesian, ano kaya ako? Tapos idagdag pa natin yung mga panahon na sinakop tayo ng kastila, hapon at America. Anong lahi na ngayon ng mga Pilipino? Dapat nasa dugo pa ako ng lahi ni Lapu-lapu, palaban! Sabagay, parang nga. Kaya lang tatakwilin ata ako ng dakilang Datu dahil sa katangahan ko minsan. Opo, inaamin ko na nga.

Kaagad nang kumilos ang mga bilanggo at nagkanya-kanya na sa pagbubungkal ng lupa. Lumapit naman si Althaia sa kaniyang inasinta at hinugot sa katawan nito ang espada. "Talaga pa lang nakamamatay ang pilak sa mga taong-lobo," nakangisi niyang sabi sabay binalik ang espada sa guwardiyang nangangatog na ngayon ang tuhod sa takot.