Learned To Be Alone Quotes Novels & Stories

I simply need someone to depend on while I'm going through the most difficult times of my life. I am sorry to say that I am alone myself. I have no one to discuss things with. I do not consider myself to be a responsibility to my friends, particularly now that we are both graduating and are both quite busy with her and our lives. The gusts of rain are growing harder, and my shoes are getting wet, but it's okay. I just blew the smoke out of my cigarette, and I closed my eyes. I am not impatient.

“Help me stop hating you, help me stop being so mad at you…” He once again whispered. Ram was a man of his own, he was his own person, he grew up alone not having anyone to tend for him, at dahil mag isa siya ay natutunan niyang maging malakas para sa sarili, hindi siya kailanman umasa sa tulong ng iba, ni hindi niya kailanman inisip na kailangan niya ng makakasama.

Ngayon para itong kaibigan na nag-aalok ng tulong sa kaniya pero hindi niya gustong tanggapin kasi nakakahiya na. "Sir Leander, kaya ko ang sarili ko at ayaw kong masanay na nandiyan ka, na kailangan kong dumepende sa iyo para makaabante, para makuha ang lahat ng bagay, para lumaban. Gusto kong turuan ang sarili kong mag-isa at maging matapang kasi alam kong hindi lahat nag-stay sa buhay ko para tulungan ako. Sometimes, you have to learn how to fight your battle alone because you have no one to help you but yourself," patuloy niya.

Ang parola na siyang nagsisimbolo ng isa sa nga dinadayo ng mga tao. Mag-isa lang ako bumyahe dahil hindi ko kailangan ng kasama para sabihin nilang maeenjoy mo ito kapag may kasama ka. Mali sila. Bilang ikaw na gusto mong mapag-isa ay mas mayapa at walang problema. Enjoy every moment you spend alone sa lugar na gustong-gusto mo. Alas-cinco ng hapon nang palakad lakad ako sa tabing-dagat. Kuha ng litrato sa mga magagandang tanawin roon.

"Unlike you, I never thought of living alone—" "But then, you grow. Be grateful for all the changes. Ang sarap maging malaya. Walang ibang iintindihin bukod sa sarili mo. Walang ibang aalalahanin bukod sa kung paano mo uubusin ang oras ng bawat araw." "Iyon ba ang ginawa mo sa nagdaang taon?"

“Gusto ko munang mapag-isa, Leon. I want to be alone. No worries, wala naman sigurong mangyayaring masama sa 'kin dahil mataas na ang sikat ng araw. Nagmatigas pa ito at pilit akong kinukumbinsi na magpahatid sa kanya ngunit ayaw ko. I need sometime alone. I can walk. I can travel. I can ride a taxi home. Ayoko munang dumipende sa iba ngayon. I want to let everything sink inside my head first before I entertain anyone. “Are you sure? Susundan kita.” Bakas ang pag-aalala sa mga mata nito.

Biglang naging mas mabigat ang hangin sa pagitan nilang dalawa. “Blane…” mahina niyang tawag, halos pabulong, parang sinusubukang ibalik ang sarili sa normal. Nagpatuloy ito sa pagsasalita. “Every time I was alone,” dagdag nito, “I didn’t feel alone… because I knew you would find me.” Natigilan siya. “Akala ko…” mahina niyang sagot, pilit hinahanap ang kanyang boses. “You just liked being alone.”

“Kasi, hindi naman ako umalis. Nawala lang ako sandali para mahanap muli ang sarili ko.” Tumitig ako sa kanya. Iyon ang pinakamagandang sagot na narinig ko sa buong buhay ko. Kaya hinawakan ko ang kamay niya, inilapat sa dibdib ko. “Then from now on,” sabi ko, “you’ll never need to find yourself alone again. Dito ka lang—sa puso ko.” Napatawa siya, pero bakas ang kilig. “Corny mo talaga.”

Nginisihan ko siya na umirap lang sa akin. "I was born contented, unlike you hussy," pagyayabang niya. “You indeed have a good life, sana gano’n din ka good ugali mo.” Contented? I am contented – to be alone most of the time. I do have friends and cousins that always got my back no matter what happened… however when I’m tired and exhausted they aren’t there for me. I learned to hide my pain and hold my tears as I beat myself alone… because I know no one will be there for me.

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.