Novel & Cerita Letter To A Crush

Pagkabukas niya ng pinto, saglit niyang h******n ang labi ko bago niya ako binuhat na parang isang bagong kasal. "Hindi mo naman sinabi na mga 10 minutes lang pala," reklamo ko, pero napangiti rin ako habang nakatitig sa mukha niya. Habang buhat niya ako papasok sa kanyang condo, hindi ko naiwasan muli na titigan siya. Alam kong medyo malabo paningin ko dahil sa lasing ako, pero parang siya talaga ang crush ko noong high school ako.

Nakakaloko kasi yung ngiti nya habang nagtatanong at siguradong pag nalaman niya na crush ko siya siguradong pagtawanan lang niya ako dahil kinain kong lahat ng mga sinabi ko noon na hinding hindi ko siya magugustuhan kahit siya na lang ang nag-iisang lalaki sa mundo dahil gurang na siya. Ayokong mangyari yun kaya kahit anong mangyari ay hinding hindi ako aamin sa kanya, unless mauna siya..., na napaka-imposible namang mangyari lalo na at napakababaero nito. Hindi ako papayag na maging katawa-tawa. Muli akong nakatanggap ng text message mula sa kanya. FROM SUGAR DADDY: Take a nap. May gagawin tayong dalawa mamaya gabi. Baka mapuyat ka. Kailangang nakaligo ka na paguwi ko. Mga 6pm andyan na a

08/23/** His name is Luis Tyrone Madrigal, suits him right? He is my first crush and definitely my last. Others told me that he is choosy when talking about girls, but I didn't mind them. What now? He is just my crush, he is my inspiration. He even looked at me once while he is dribbling the ball he's holding, kaso nga lang hindi ko natiyempuhan but still, I'm happy because I took this perfect shot of him. I swear, I'll treasure this picture forever! As I read the letter. Unconsciously, a smile was formed on my lips. How am I supposed to react? Should I jump? Should I thank her? Fck, no one can define my feelings right now.

Nakaharap ito sa likod at masayang nakikipag-usap sa mga kaklase naming lalaki. Ngingiti-ngiti kong sinulat ang letrang A. "Sino si A?" Halos mapalundag ako sa gulat nang magsalita si Braden sa likuran ko. "Braden naman!" sigaw ko. "Hala! May crush ka, si letter A? Sino?" nanunuksong sabi pa niya. Dahil sa lakas ng boses ng kumag na si Braden ay nakaagaw ng atensiyon ito at nagsilapitan ang mga kaklase ko.

Marahan niya akong hinila papalapit sa kanya at mas niyakap ng may katamtamang higpit. “I love you, wifey.” Para tuloy akong teeneger na uumis-umis sa isang sulok dahil sa pinansin ni crush. Agang-aga parang aakyatin na kami ng langgam sa sobrang sweet, ang hirap masanay. “Gustuhin ko man na nasa tabi mo lang but I still have to go to the office.”Dagdag pa nito habang marahan na hinahaplos ang aking buhok.

Huminga ako ng malalim at bahagyang nag-isip, dapat ko na sigurong sabihin sa kanya ‘tong nararamdaman ko after all pareho naman kaming lasing makakalimutan din namin ‘to mamaya paggising namin sa umaga. “You,” Prangka kong sagot na naging dahilan upang siya ay matawa. “Huwag mo nga akong biruin ng ganyan—” Hindi na niya naituloy ang kanyang sasabihin nang bigla akong magsalita. “Hindi kita binibiro Melody, you’re my crush!” Matapang kong sagot na agad niyang ikinatahimik at mabilis kong pinagsisihan.

Binuklat ko pa ang ibang mga pamaypa at naglaglagan ang mga nakatuping papel. “Sana’y makatulog ka ng mahimbing, binibini. Napakasaya ng araw na ito dahil nasilayan kong muli ang kislap sa iyong mga ngiti. Huwag na ka muling tatangis dahil hindi kaya ng puso kong pagmasdan ang iyong mukha sa ganoong estado. Nadudurog ako. Sana ay napasaya kita.” -Crisanto.

"Salamat nga pala sa pagliligtas sa akin." Bakas sa mukha nito ang pagkagulat habang nakatingin sa aming mga kamay hanggang sa napansin ko ang pagngiti sa labi nito at tinignan ako ng diretso sa mata. "Akala ko nga ang hina mo dahil wala ka man lang nagawa at natulala ka lang, pero nang nalaman ko na ikaw pa mismo ang nagsabi kay Ma'am Pia na 'wag ipakick-out si Cris... nagbago ang isip ko," anito at gumanti sa pagkakahawak sa aking mga kamay. "Ma'am, I think I have a crush on you."

Paglilinaw ko. "Nothing else," nahihiyang sagot ko. "And actually that's the start, when you started to admire the little things you shouldn't have admired first." Nahawakan ko ang nanghihina kong kamay dahil baka mahulog ko ang lapis na hawak sa kaba. Hot seat ba 'to sir? "B-Baka po crush lang—" "Maybe it's better to use the term ‘like’, than crush. If you like them, it's a sincere feeling, but if you call them crush it feels like we're a lot." Ngumiti si sir at tinignan ang sketch pad ko.

Inayos ko ang damit na iyon at agad na nakita ang maliit na sulat sa kanang gilid ng damit. Troy I was shocked, agad agad ko iyong tinago namumula na rin ang pisngi ko, grr, patay ka sakin bukas ng umaga Misha! Mas lalo pa nga lang namula noong magtinginan sakin ang ibang estudyante. “Ate, kay kuya Troy po ba 'yang t-shirt?” mahinang bulong sa akin ng isang estudyante, mukhang 1st year palang' to ah.