Light In The Darkness Novels & Stories

But even though I couldn’t understand a single word, I still felt compelled to keep reading. Yet Tenebrae lurks, a shadow ever new, Whispering discord, sowing seeds of fear. A clash of light and darkness, long foretold, Where ancient balance starts to lose its hold. Yet from embers dim, a flame will ignite, Banishing shadows, with its radiant might, The heart of Luminous, once veiled in the night, Will find its strength in the returning light. Hindi ko mapigilang mapataas ang kilay bago umiling. “Wala akong maintindihan,” hindi ko mapigilang wika bago isinara ang libro.

Napapikit ako at napahawak sa dibdib ko. "Zinnia, there's a light. Nasa likod ng madilim na mga ulap at malamig na panahon. Ang naghihintay na liwanag, at mainit na pagmamahal. I know, mali ako, maling-mali ang disisyon ko. Pero, wala akong magagawa, Zinnia. Ginawa ko na ang lahat, nanatili ako sa tabi mo, na pilit naging masaya. Hindi ko na rin na ikwento sayo ang nangyari kina Mom and Dad, simula no'ng nagkita tayo muli. Dahil, alam kong masasaktan ka rin, dahil sila ang tumayong pamilya mo noon. Pero, Zinnia, naisip ko rin na kailangan pagbayarin ang mga taong pumatay sa kanila. Dahil, hindi nila 'yon deserve. Katulad mo, gusto din namin maging masaya at buo. Pero, basta-basta na lang sil

Sa pamamagitan ng flashlight ay madali niya akong natunton at kinalagan ng tali. “George! Gising na! Ligtas ka na!” sigaw ni James sa akin. Hinang-hina ako kaya hindi ko siya agad nasagot pero may malay ako noon. Pilit akong tinatayo ni James pero hindi ko talaga kaya, kaya binuhat na lang niya ako.

Muli niyang sabi at mabilis siyang umalis sa kama, tumayo siya sa aking harapan bago mabilis na inalis ang ang mga telang naka balot sa kanyang ibabang katawan. Oh! Damn, para akong hihimatayin sa nakikita ko ngayon. It was a cold and quiet night as the big moon in the sky was weeping blood and the beast in front of me was exploding with ferocity, ready to eat what was served in front of him. Tonight is really my last day of being a virgin, I'm nervous but I will wholeheartedly let the beast on top of me pop my cherry tonight. ©laprincesadelaluna

Inabot niya iyon sa akin bago naupo sa tabi ko. "Anong pumasok sa utak mo at nagpakalasing ka? Alam mo ba kung anong nangyari kanina?" Kanina? Gabi pa lang ba o madaling araw na? Akala ko ay umaga na dahil sa sobrang liwanag ng kwarto niya. Malamig ang tingin nito sa akin. Kinuha nito ang baso ng tubig na pinangkalahatian ko saka ito inilapag sa bedside table.

Ngumiti ito at iginiya siya papasok sa bahay. PABAGSAK siyang humiga sa kama at langong ngumiti nang malawak sa kisame. Nakapatay ang ilaw sa kuwarto niya at tinatanglawan lang ng liwanag na nanggagaling sa hallway ang buong silid. Isang maliit na selebrasyon ang nangyari, at hindi niya akalaing makapuslit ng alak si Dalya sa hapag.

Umupo muna si Adrian sa sofa at marahang inalalayan si Ceryna na maupo sa isa niyang hita. "Adrian can we at least have one light on?" anas niya habang nilinga pa ang paningin sa paligid kahit alam niyang malabo niyang makita. Hindi sumagot si Adrian pero naramdaman ni Ceryna na may inabot siya sa may bandang gilid niya. Nabuksan ang apat na maliliit na ilaw na nakadikit sa apat na sulok ng silid na iyon. Hindi man ganoon kaliwanag ay kahit papaano ay naaaninag na ng mata ni Ceryna ang paligid.

Chapter 284 Chapter 10 Light POV Hindi ko mapigilan ang matawa sa mga pinaggagawa ni Janeth. Ang babae talagang ito, lasing na lasing pero tila may kakaibang enerhiya pa rin! By the way, ako nga pala si Light. Isa akong simpleng negosyante, hindi katulad ng kambal kong si Dark na isang malupit na Mafia. Ayaw ko ng gulo sa buhay, kaya pinili kong manatili sa mas tahimik na mundo ng negosyo. Pero ngayong nakikita ko si Sky—o si Janeth—mas nakakatakot siya kaysa kay Dark! Hindi maikakaila na may dugong maharlika siyang dumadaloy sa kanyang ugat, kahit hindi niya ito alam.

Umaga na nga talaga at lumiliwanag na mula sa labas. Napatingin siya sa may bintana. Pumapasok na ang liwanag mula sa labas na ikinasilaw ng kanyang mga mata. Tumayo siya matapos takpan ang mga mata na nasisilaw sa liwanag ng araw. Nakalimutan pala niya isara ang bintana at hawiin ang kurtina na siyang tabing para sa kanyang bintana sa loob ng kwarto niya.

he said. Umani ito nang isang hindi makapaniwalang tingin mula sa dalagang tuluyang umikot upang harapin si Dark. Nakataas ang isa nitong kilay habang ang mga mata nitong tila ninakawan ng liwanag ay wala pa ring kulay. "Oh~how unfortunate," Exelle's monotonous voice ranged through his ears.