Liham Pasasalamat Sa Ina นิยาย & เรื่องราว

Nakakainis. Masamang tingin ang binigay niya sa malaking mamang sumiko sa kaniya na madamot at saka siya lumapit sa nagtitinda ng taho. “Bibili po ako, lima lang.” Pero ang mata niya ay nasa lalaki pa rin na sumiko sa kaniya, para kasing kilala niya ito. Nakalimutan niya lang.

Hinayaan lang silang dalawa ni Caleb. “Nasabi ko na ba kung gaano ako nagpapasalamat sa’yo? I guess, hindi pa." Kinuha niya ang kamay nito at hinawakan ng mahigpit. "Thank you, Mommy, thank you for loving me like I was your own. Kahit paano, ramdam ko pa rin na may ina ako.” “You are more than a daughter-in-law to me and you know how much I love you, Mere.”

panimula ko, dahan-dahang iniangat ang aking tingin. "Sa tuwing naiisip ko ang mga sandaling magkasama kami ni Liam sa Singapore, ramdam ko ang pagmamahal niya. Walang halong masamang balak. Habang naaalala ko kung paano niya binibitawan ang salitang 'mahal kita,' alam ko... alam kong galing iyon sa kaibuturan ng kanyang puso. Mahal ako ni Liam." Huminga ako nang malalim, pilit na pinatitibay ang boses na kanina lang ay basag na basag.

maluha-luhang bati nito sa akin tsaka ako ginawaran ng mabilis na yakap. “Hindi niyo po kailangan na magpasalamat sa akin. Ginawa ko lang din po kung ano ang sabi ng puso ko na makapagpapasaya sa akin.” sabi ko at ngumiti. Bahagya rin akong yumuko para abutin ang mga kamay ng ginang. “To be honest, ako po ang dapat na magpasalamat sa inyo. Kasi alam ko po na by suggesting this to happen, alam ko pong hindi lang si SJ ang inisip niy. Alam ko po na c-in-onsider niyo rin ang kapakanan ko. And I am so lucky to have you as my mother-in-law. Maraming salamat po, Tita—”

“Sa awa ng Diyos, iho, eto at buhay pa. Mukhang tatagal pa ako at makikita ko pa ang apo ko.” “Oo naman, Ma!” agad na sabat ni Liam. “Gagaling ka pa.” “Pero Tita, infairness, ibang-iba ka na kaysa noong sinundo kita galing sa America. Sobrang hina mo noon. Ngayon ay hindi kita nakitaan ng panghihina. Parang wala kang sakit.” “Iba siguro talaga kapag napapalibutan ka ng mga taong nagmamahal sa ’yo, iho.”

"Pakiramdam ko ay kumpleto na ako. I have you as my husband, mabait ang mga in-laws ko at higit sa lahat, natagpuan ko na totoo kong pamilya. Ang mga taong totoong magmamahal sa akin. At lahat ng iyon ay dahil sayo, thank you so much, Chansen." "Wala kang dapat na ipagpasalamat. Kung meron man dapat na maging thankful, ako yon. Thank you so much, my love." Masyado yatang naging madamdamin ang dating dahil bigla na lang napaiyak ang aking mahal. Kinabig ko siya palapit at niyakap hanggang sa tuluyan na rin kaming makatulog.

Magaan na hinila niya ang batok ko at walang sabi sabing hinalikan ang mga labi ko. "Tha-thank you so much love, hindi ko a-alam kung pa-paano kita pasasalamatan sa lahat ng sakripisyong ginawa mo para sa mga a-anak natin. Wala ako sa tabi mo, sa panahon na kailangan na kailangan mo ko. Ang sa-sama sama kong ama at asawa para sayo" Umiiyak na sabi nito habang magkadikit ang aming mga noo.

Hindi nito batid ang lihim na pag-iisang dibdib ng dalaga sa taong mahal niya. "Pakiulit nga ang iyong tinuran aking ina. Ako'y nagugulumihanan," pahayag ng dalaga na ngayo'y nangangamba. "Pasensya na't nagdesisyon ako nang hindi hinihingi ang opinyon mo. Ipinagkasundo kita sa anak ng isa sa pinakamayaman sa mundo, si Pareso," sambit ng kaniyang ina na ligayang-ligaya.

I can’t help but to stare in awe when I saw the fish was still moving. Pinagmasdan ko ang aking Ina habang tinitignan at sinusuri ng mabuti ang mga Isda. Looks like she already adapted the environment here. I was just thinking how was she and Liam's mother? Hindi naging maganda ang nangyari sa kanila dahil sa akin, pero magka-ibigan naman na kami ni Liam. “Mama,” mahinang usal ko na may paglalambing sa boses.

Pumikit sya na para bang gumaan ang kanyang pakiramdam at tahimik na napa usal ng pasasalamat. "Sa wakas", Dugtong nito sa kanyang tahimik na usal at hindi na inintindi ang lumalakas ng hikbi ng kanyang asawa. "Mikael i love Kiel, Im sorry Mikaek, si Kiel ang mahal ko............."