روايات وقصص ضمن Lonely A Man Without Love

What if love isn’t simply summed up in a two-sentence graphic, in an image of couple holding hands, in a 4 x 4 pixelated screen? What if real love isn’t about finding a perfectperson, or meeting ‘the one’ by a certain time, or discovering someone who totally changes himself/herself to be the person you need? What if that’s all total crap? What if you’re actually missing out on real love by believing these silly lies we take to heart because they’re in pretty script or powerful language or bright colors?

Tan pero sadyang umeksena ang babaeng 'yan sa buhay namin. "At lahat ng taong gustong sumira sa pagsasama namin ay kakasuhan ko. No abortion happened and no one will set a divorce. I won't accept any apologies to those who slander my wife and our marriage. I hope you all know how much I love my wife despite the long-distance relationship."

Ewan ko ba, bakit kasi ngayon ko lang narealize na tama pala ang nabasa kong quote. 'Of all people, my heart could have chosen, it decided on a boy who didn't have enough room in his own heart to love someone like me.' Damn. It hit me hard.

“Oh, but I am.” “You shouldn’t be left alone. It’s hard to imagine you without a guy pursuing.” “Well, let’s just say that . . .”—pinalagkit nito ang titig sa kanya. Pinababa ang tinig—“I’m not looking for anything serious right now. Just someone to get me through the night.” Lumapad ang ngiti niya. “I’m easily seduced by statements like that. Watch your words.” Itinukod niya ang siko sa counter para magkalapit sila ng mukha.

mahabang litan'ya n'ya habang lumuluha at nakaluhod. Ako naman, nakatingin lang at lumuluha din. Sobrang saya ko kasi pinangarap kong mangyari 'to. Eto na at nangyayari. "I dream about this. Makapasa sa PLE at etong posisyon natin ngayon. I never regret to love a man like you, Louie. Masakit sa una, sobrang sakit. Pero hindi ako nagsisisi na mahal pa din kita hanggang ngayon. Mula noon hanggang ngayon. You're still the Man I love. I'm happy and willing to be your wife, to be yours forever, Lou," saad ko at hindi na din napigilang hindi umiyak.

maraming magagandang plano na agad ang nasa kanyang isipan. Ngunit nagbago ang lahat. Mali ang kanyang pala ang kanyang nasa isipan, Nakulangan pa rin ang pala ito sa kabila ng lahat ng sakripisyo at pagmamahal na ibinigay. Sobrang sakit ng kanyang dibdib nang malaman niyang may iba itong katal*k habang siya ay mahimbing na natutulog dahil sa sobrang pagod.

"Please hija, ang pangit mo sa hitsurang 'yan. Gusto kong makita ang matitingkad mong mga ngiti." "How can I manage to smile if my heart feeling lonely, Manay Dolce. It's hard to show the world that I'm okay, when in fact my heart full of miseries," saad ni Gretel. Pagdakay, nag-uunahan sa pagtulo ang mga luha mula sa kanyang mga mata.

tanong ko sa kaniya. “Bakit ka naman mai-in love sa taong hanap lang sa ‘yo ang katawan mo? Same goes to them, bakit naman sila mai-in love kung ang hanap lang sa kanila ay katawan nila. Once nawala ang lib*g wala na rin ang pakiramdam,” wika niya sa akin. “Kaya what happens that night, stays that night dahil ang nararamdaman ninyo noon ay lib*g at hindi pagmamahal,” wika niya sa akin.

Wasak na wasak na ito at hindi niya alam kung makakayanan pa ba niyang buoin ito sa kabila ng mga salitang parang patalim na tumatama direkta sa kaniyang dibdib. Umatras ng isang hakbang si Anastasia. Humigpit ang kaniyang pagka-kahawak sa kaniyang pouch habang patuloy sa paghikbi. Tigmak ng luha ang kaniyang mga mata habang nakatingin sa kaniyang asawa na ngayon ay halos hindi na niya makilala. “I will never regret loving you, Fred. But I think, being separated will make our lives more peaceful and fine.”

*Play Always by Bon Jovi* "Na-Nakakainis ka Uno, sabi mo hindi ka mawawala sa akin pero bakit iniwan mo ako? Ano nang gagawin ko ngayong wala ka na? Paano ko papalakihin ang anak natin na wala ka? K-Kung alam ko lang na ang gabing 'yun ang huling gabi na makikita kita, sana nanatili nalang ako sa tabi mo. Sana namatay nalang akong kasama mo para hindi kami naiwan ng anak mo. Hi-hindi ko alam paano mabubuhay ng wala ka, pero ayoko din maging unfair sa anak natin. Honestly, sa pagdaan ng mga araw gusto kong sundan ka sa kabilang buhay, pero alam kong hindi mo 'yun gusto lalo pa at dinadala ko ang anak natin. Ang daya mo lang kasi Uno, ikakasal pa tayo eh. Papalitan pa natin 'yung kasal natin n