Long Story Short I Survived Mga Nobela at Kwento

“Hindi talaga bagay sa akin ang pagiging isang Fontano.” Nakahiga lang ako sa kama at nakatulala sa kisame. Hindi ko maiwasang mapaisip. Sa loob ng tatlong buwan, kailangan kong makasurvive sa pamamahay na ito at sa mga halimaw na nagtatago rito. Pero paano ko gagawin ‘yon? Inilabas ko ang cellphone ko at nanood ng How to Train your Dragon. Ito na ang first step.

Nais ko lang na tapusin ang aking kurso at tapusin ang mga bagay na may kinalaman sa aking pamilya. Nandiyan si Killian, at patuloy ang lahat ng komplikasyon sa aming buhay. Hindi ko na kailangan pang magsalita ng mas marami. Ang importante, nakasurvive ako sa bawat araw. Ang mga tsismis, ang mga hindi tamang kwento, wala na akong pakialam. Alam ko na kahit anong mangyari, kakayanin ko.

sa ospital. May nakasulat sa likod: “You survived once. You won’t the second time.”

Zarion's POV They thought I was dead but I'm alove. I will never die, a single bullet cannot bring me down. I am now hiding in some abandoned warehouse. I survived in that fall. I'm lucky kasi puro batohan ang nabagsakan ko, siguro dahil na rin sa tubig dagat ay naka survive ako sa pagkakahulog. Akala siguro nila tapos na kasi nahulog ako sa bangin, but no, it's far from over. And it will never be.

Pero ngayon, one year later, sobrang iba na ng lahat. The woman in that photo was not the woman I came home to every night. Iyong Vanessa noon was broken. Scared. Unsure of everything. Pero ang Vanessa na kilala ko ngayon? She was strong. Brave. Resilient. She survived Gerald. She survived the accident. She survived her father’s death. Nalampasan niya ang lahat ng iyon at nanatili pa ring matatag. And if she was carrying my child, I would make sure she never had to survive anything alone ever again.

Big-time na talaga siya! Halos isang taon na rin mula nang huli kaming magkabalitaan. Ganoon din siya sa akin, kaya noong matapos kaming mag-almusal, todo palitan kami ng kuwento tungkol sa naging buhay namin. I only told her the safe parts of my story. The call center job, the bankruptcy, and how I ended up broke. Hindi ko na sinabi ang tungkol kay Shaun. Wala akong balak, sa totoo lang.

Tumikhim ako at nakinig na talaga sa kanya. “Nasangkot sa isang aksidente ang tumayong mga magulang ko. They didn't survive. Dahil dun, nalungkot na naman ako at naging mag-isa sa buhay.” Ano ba 'yan, kinikilig na ako dito tapos malungkot pala ang kinukwento nya. Pero teka... ampon pala sya? His words hit me slow, like a delayed punch in the gut. I hadn’t expected that, any of it.

‘Hambog kasi…’ “Mga lagpas sampu ata sila no'n, mag-isa lang ako. Haha, nasaksak ako ng basag na bote sa tagiliran bago sila tumigil sa pangbubugbog sa ‘kin.” mukha pa itong natutuwa sa nakaka-trauma na alaalang iyon. “That was the third time I almost died, and no one helped me.” “Paano ka naman nabuhay pa kung walang tumulong sa'yo?” kuryoso niyang tanong.

Kung hindi pa ako na-aksidente ay baka patuloy pa rin ako sa paglilibot sa buong lalawigan at kalapit na lugar para mahanap siya. I met an accident with a big truck. It's a miracle I survived and I'm still alive. Isang buwan ang lumipas bago ako nagising. At nang nagising ay pakiramdam ko patay na ako. I was feeling nothing. Not even pain. I was so numb that even if they stab me right now, I wouldn't get hurt.

Somehow, I developed a unlikeable atmosphere with this teacher. Napalunok naman ito dahil sa mga sinabi ko. "Then how can you explained you are still alive?" I continued to smile. "Simple. Ang masamang damo, di madaling mamatay. But to satisfy your curiosity, i know you are all curious why I am still alive because I was not killed, the moment I was stabbed by King Laurent, my existence in your world was fading and slowly I was sent back to earth but in a critical condition. I don't know how did I survive but I woke up one day and breathing and slowly recovering. But I am no longer here in Pandora but on Earth. I cannot explain why I did not die because that is also a question to me. But mayb