Romans & histoires Look Into My Eyes

Hindi ako makatingin ng diretso sa kanya. “When you talk in the court, you have to look straight into the eyes of the person questioning you. Diyan makikita kung nagsasabi ka talaga ng totoo. Try it with me now.” sabi niya kaya napaangat ako ng tingin at tinitigan siya sa mga mata. The moment our eyes locked, something in my chest tightened. “Yes, just like that.” Pero agad din akong umiiwas ng tingin dahil hindi ko kayang makipagtitigan sa kanya ng matagal.

Hindi sa paraan ng pagtingin niya sa akin. The look in his eyes na parang nakatitig siya sa pinakanakamamanghang bagay na nakita niya. Walang paghuhusga. Walang pagpipigil. Tanging hilaw na pagnanasa. At kahit papaano, ang tinging iyon lamang ay lalong nagpasiklab sa init sa loob ko. Dapat ay umiwas ako ng tingin. Dapat ay tinakpan ko ang aking sarili.

puno ng kuryosidad na tanong sa sarili. Medyo lumapit siya nang bahagya upang mas makita ang kaganapan. Sandali siyang lumingon para tingnan ang silid at napanatag nang makita na seryoso ang guro sa pagku-kwento ng talambuhay nito. Muli niyang itinuon ang mga mata sa kaibigan at bakas ang pagkadismaya maging ang lungkot sa mukha nito.

There's a wonder in the eyes of people here as he agreed to me that easily. As we started to discuss, I got distracted by the way he looked at me. I couldn't focus on my topic. He was just looking at me intently and he didn't remove his look from me. I got a mental block, "t-this. Uhmm" I don't want to say. I stayed silent and thought of my next speech, "well… I…" I’m dead.

"Tell me what's wrong? You're trying to help me out, ginagawa mo ang lahat ng kaya mo para matulungan ako sa problema ko so I wanna help you out too. Just tell me, anong problema? Makikinig ako." He looked at me in the eyes with the same odd expression, napalunok ako nang dumako sa mga mata niya ang tingin ko dahil noon ko lanv siya natitigan ng husto. He's got somethong in his gaze, iyong tipo na mapapatigil ka. As if you're drawn into it at wala ka nang magagawa pa. Kaya naman sinikap kong paglabanan iyon, kinalma ko ang sarili ko sa pamamagitan ng pagkumbinsi sa sarili kong peke lang ang relasyong meron kami.

Tumango lang siya at hindi na nagsalita. Dahil sa katahimikan na bumabalot sa amin ay naisip kong buksan ang music ng sasakyan para naman magkaroon ng kaonting ingay. Hindi yung puro 'bzzz' naririnig ko. Mas maganda na ang music ano. 'My eyes are no good- blind without her, The way she moves, I never doubt her. When she talks, she somehow creeps into my dreams.

Naka long sleeve siya na kulay puti ngayon habang nakasuot ng eyeglasses, agaw pansin pa rin ang pagkatangos ng kaniyang ilong at hugis na hugis niyang jaw line. "I told you before, stop looking at me. I can't concentrate..." Napalaki ang mata ko nang hindi ko namalayang nakatitig na pala ako sa kaniya. Segundo lang ay agad akong napaiwas ng tingin at tumingin na lang sa gilid habang nakatingin sa daan. "S-sorry..." "For what?" "H-huh?--- lumiko ka rito tapos straight ulit," sabi ko nalang.

Tumaas ang kanyang kamay at hinawakan ang aking kaliwang dibdib at minasahe ito. Tumigil lamang siya sa paghalik nang umabot ang kanyang mga labi sa gilid ng aking labi. His look was fixed on mine, filled with a strong passion that was hard to overlook. His eyes were deep and intense and felt like they could see right into me that awakening a sensation deep inside. Gradually, he extended his hand, with his fingers delicately raising my chin, making me look directly into his eyes.

mahina ngunit malalim boses niyang sabi. Napalunok naman ako at hindi mapakali ang puso ko na halos hindi ako makahinga ng maayos dahil dito. His eyes on my eyes, he scan my whole face side by side, at sa paraan niya ng pagtingin sa akin ay para akong kandilang unti-unti natutunaw.

Geraldine's Point of View* Nakabihis na ako ngayon ng disguise at napatingin ako kay Jane na nag-aalalang nakatingin pa din sa akin. "Jane," tawag ko sa kanya at nagising naman siya. Malalim atah ang iniisip niya ngayon. "Hmm?" "Look into my eyes." Tiningnan naman niya ang mga mata ko. "Hangga't nandidito pa ako ay walang kahit sino ang hahawak sayo. Hangga't walang permission ko ay walang kahit sino ang kukuha sayo dahil kanang kamay kita. Naintindihan mo ba?"