Love Or Hate Ch 1 Novels & Stories

Nagkukwentuhan saka ang iba naman ay halos nagtatawanan. Biglang nilapitan ni Herold si Safira na tahimik namang nakatutok sa kanyang libro na nakapatong sa kanyang kinauupuan. "Hindi pare... masyado lang talagang mailap si Ms. Manang... ahmmm... Ms. Clumsy, baka naman kulang ka lang sa pagmamahal. Maaari mong maranasan ang tinutukoy kong pagmamahal kung susubukan mo lang ako. Malay mo, matutunan mong mag ayos at mapalabas mo ang naitatago mong ganda riyan sa pamamagitan ko. Game na game naman ako roon. Ano mapagbibigyan mo ba ako?" malagkit na bulong ni Herold sa kaliwang tainga ni Safira habang dahan dahan nilalapit nito ang kanyang mukha sa kaliwang tainga ni Safira saka niya biglaang h

“I have to find a way to save us.” Napailing sa kanya ang lalaki. Napabuntonghininga bago nag-iwas ng tingin. Lumagok ito ng shot ng vodka. “Love . . .” Pumalatak ito. “I’ll be damned.” #

tanong niya sa akin. I smiled and drew a sigh,I hate to admit but it's all I can see right now... Tumingin ako sa mukha ni Claire at sinagot siya, "I think his wife is making him back, Claire. It's hard to explain but Zoe is capable of changing him back," ngiti ko sa kanya, but deep inside of me is full of pain. Dahil nang makita ko silang dalawa kanina, it looks like Zoe is starting to like him, same with Daxton, and I know I can't have her, kahit pa forced marriage lang sila, hindi ko kayang saktan ulit si Daxton by loving Zoe.

"Don't you get it Adam? I hate you so much, I hate you for existing in my world because I never wanted you to, I wasn't ready for this, I wasn't ready for you yet here you are, wala kang ibang ginawa kundi magpaka-Adam na mokong na kilala ko na kahit nakatayo ka na lang naiinis pa rin ako sa'yo and for that, I really really hate you." "Well don't worry Sanya," humarap na ako sa kanya at hindi ko masyadong maaninag yung mukha niya dahil sa sikat ng araw o dahil sa namamasa yung mata ko, hindi ko na rin alam kung alin sa dalawa pero hindi ko na iniisip pa yun. "The feeling is mutual, I hate you too," lumapit ako at yumakap sa kanya. "I hate you because you are wicked, I hate you because you ar

Hindi niya na alam kung paano haharapin ang kaniyang kaibigan. Kung hindi lang sana ginulo ni Zeil ang kaniyang buhay ay baka may pag-asa pa sila ni Kian. Mula pagkabata ay may pagtingin na rin siya sa lalaki. Inililihim niya lamang ito noon dahil ayaw niyang masira ang pagkakaibigan nila ni Kian. Siya ang unang lalaking nakilala niya at minahal pero nagbago ang lahat dahil kay Zeil. Hindi niya rin maunawaan ang kaniyang sarili kung bakit si Zeil pa ang kaniyang minahal sa kabila ng pananakit na ginagawa nito sa kaniya at sa sakit na idinudulot nito sa kaniya.

Dahil nag mamadali na ako ay hindi ko na pinansin kung basang basa na ako basta makauwi ako agad sa bahay, pero habang tumatakbo ako di ko napansin ang maliit na bato sa daanan kaya ang resulta ay natisod ako. Napapikit na lang ako habang hinihintay ang paglagapak ko sa lupa pero ilang segundo na ang lumipas ay wala pa rin akong nararamdaman kaya unti-unti kong dinilat ang mga mata ko and to my surprise... Max's perfect face was the first rhing I saw. " Why would you run in the middle of the dark road"- kunot noo nitong tanong habang salo-salo ako ng kanan nyang kamay at yung kaliwa naman ay nakahawak sa payong.

"Siguro, kwento ko na lang 'yong laman ng book? Para magkaroon na lang kayo ng idea? Lalo na sa mga hindi pa nakabasa? Or ayaw niyo ng idea—" "We want!" sabay-sabay na sigaw nilang lahat na ikinagulat ko, mayamaya ay tumawa na lang ako at umiling. "Okay, sige na nga," Umayos ako ng tayo at pinakatitigan ang libro na hawak, "This story is about two people who found themselves lost to each other," nag angat ako ng tingin at isang malungkot na ngiti ang sumilay sa aking mga labi, "Pero ang akala nilang masayang relasyon na sinimulan nila ay may kalapit na sakit at pagdurusa, sinubok sila ng tadhana, kung hanggang saan ang pagmamahal na meron sila para sa isa't isa. Pero pinatunayan nila na kaya

At higit sa lahat ay hindi nawala ang pagmamahal niya rito. Marahan niyang ipinikit ang kanyang mga mata, at kasunod no’n ay ang pagpatak muli ng isang butil ng luha mula sa kanya. God knows how hard she tried to hate him. But she failed. Hindi na niya kayang magsinungaling pa. Hindi na niya kayang lokohin pa ang sarili. Ibinuka niya ang kanyang mga labi upang tanggapin ang mga halik ni Andrei. Hindi niya alam pero parang may sariling utak ang kanyang katawan dahil sa paraan ng pagtugon nito rito.

"Marahil sa napakaraming nangyari sa pamilya mo kaya hindi mo na ako natatandaan. But I stayed at your father's house for quite some time. Dahil hindi ako makapaniwala sa ginawa ng ama ko, your father offered me na manatili muna sa inyo para humupa ang nararamdaman ko. Then, I met the wonderful girl, you. You helped me to recover. You are my little sunshine at those dark times. Alam ko sa maiksing panahon na magkasama tayo may nilikha ka ng espasyo sa puso ko na kahit ilang taon na ang nagdaan ay hinahanap-hanap pa rin kita. But considering the circumstance that I am into. I am not allowed to fall for you, to love you, and be with you. Parang hindi yata kaya ng konsensya ko na matapos ang la

patanong kong sagot sa kanya at nakita ko ang luha na tutulo sa mga mata niya. I approached her closely and shook my head immediately. "As I look at you now and feel if you really have a place here, I feel nothing but hatred and anger in my heart. I wish I had never met you and I didn't do anything to you." I yelled at her angrily and showed her how I look when I get really angry. "Why? You couldn't possibly love me." she rasped back to me. "That's not really possible, Sheena...ahem..because his love for you is not true even if you kill Heiley he will never love you." bulalas ni Zas sa kanya at binalikan niya ito bago sakalin.