Love Yourself Poems Novels & Stories

Halos naglalampungan sila sa loob at nagiging masyadong sensual ang ginagawa ng dalawa sa loob. Naroon si Safira na nakatayo lang sa isang gilid at sobrang gulat na gulat sa kaniyang nasasaksihan. Parang may kung anung kutsilyo ang tumarak sa kanyang dibdib sa pagtataksil na ginagawa sa kanya ni Riego. Hindi kaagad siya nakakilos. Hinayaan na lang niya na umagos ng tuluy tuloy ang mga luha niya sa kanyang mga pisngi. Parang tinakluban ng madilim na ulap ang ang kanyang paningin.

Ang lahat ng kanyang naranasan ay parang sirang plaka na nanumbalik sa kanyang isipan. Wala na siyang pakialam sa pag - feframe up ni Margarette. Wala na siyang pakialam sa hagulhol nito. Kahit ang umaangil na boses ni Adriel kanina ay sandali niyang nakalimutan. Maging ang pangutngutya at mapangbintang na titig ng mga tao ay sandaling nabura sa kanyang isipan. Sa loob ng tatlong taon ay nabuhay siya na naniniwala na patay na ito. She lived like a robot. No emotions, just pure work and living while waiting for the sun to set up.

Hindi naman ako mag papa-api pero siyempre kung ang makakalaban ko ay mayaman, ano na lang laban ko? Malakas kong sinampal ang magkabilang pisngi ko at kapag tingin ko sa salamin ay agad iyong namula dahil sa pagkakasampal ko. “Okay, Aubrielle, think positive. Sa mga palabas laging merong knight in shing armor at isa pa sa palabas lamang iyon at medyo malabong mangyari sa totoong buhay.” Napalunok ako at pilit na sumang-ayon sa sarili ko para lang lumakas ang loob ko.

Napahawak siya ng mahigpit sa armchair nang magsimulang kumanta ang pamilyar na tinig. (Title: Said I love you but I lied) "You are the candle, love's the flame.. A fire that burns through wind and rain.. Shin your light on thus heart of mine.. Till the end of time..' Inalis na ni Nica ang telang nakatabing sa kaniyang mga mata upang makita ang taong kumakanta. Kusang bumuka ang bibig ni Nica nang bumungad sa kaniyang paningin ang isang makisig na lalaki. Nakasuot ito ng itim na sando at napatungan ng isang malaking jacket na nakabukas lang ang harapan. Tulad sa mga naunang pagkakita dito ay nakasuot ito ng sumbrero. Pero sa pagkakataon na ito luminaw na ang lahat sa kaniya kung bakit naging

Even though I be bleeding inside out I thought I knew what love is Guessed I viewed these feelings Like a paper of nothing I’ve lost all of my reasoning before But you made me realize You took my pride for the better The mist is now gone You took my pride for the better Cause you changed my view of life No more prejudice No more selfishness I want you forever You took my pride for the better The mist is now gone You took my pride for the better Cause you changed my view of life All the mirrors they broke The heavy curtain is gone I want you forever and ever I am sorry I judged you like an open cover You’re my favorite book to read Cause I discovered who I am and who I was Now I see the weath

Loving can heal, Loving can mend your soul, And it's the only things that I know, I swear it will get easier, Remember that we're never repeating yeah, And its the only thing, To take with us when we die I wish it could be easier ,kuya. We made these memories for ourselves Where our eyes are never closing , Our hearts were never broken, And times forever frozen, still So you can keep me, Inside the pocket of your ripped jeans, Holding me close until our eyes met, You wont ever be alone, Hinding hindi ako mawawala sayo kuya, hinding hindi. And if you hurt me, that's okay baby, There will be worst thing, Inside these pages you just hold me,

A promise she made for herself. Hinayaan niya ang sariling umiyak, humagulhol, at masaktan nang araw na iyon. Kasabay ng pagda-usdos pababa ng tubig galing sa shower ay siya ring pagpapakawala niya ng sakit at mga ala-ala na binuo nila ni Frederick.

Para sa akin, kapag binato ako ng bato, babatuhin ko rin ng bato-- ‘yong mas malaki pang bato. Am I a bad person because of that? Probably. Pero wala akong pakialam. Kapag nasaktan ako, dapat ding masaktan ang kung sino mang nanakit sa akin. That’s what self love is. Hindi ako papayag na ako lang ang masasaktan. Kaya nga hindi rin ako pumayag na magdivorce kami ni Dylan. Hindi ako papayag na maging masaya sila ng kabit niya samantalang miserable ang buhay ko. Dapat… parehas kaming miserable.

Saka wala naman talagang ibang dapat makapareha itong si Zhia, kundi ako lang. Zhia, I lost myself. The moment I wear love on my sleeves I have forgotten my real identity. The moment I let it fill my system, it's the only one I'm worrying about. The moment I let you enter my heart I gave you all the right to scarred my poor heart, break it as long as you desire. The moment I vowed loving you, it was the same moment I lost myself. I became an option and you, my sole priority. That's how I really sacrifice to you, MYSELF.

iyong mga salita niya ay nagdudulot ng pagkapula ng aking pisngi. Hinawakan ko ang magkabilang pisngi niya. "If you really love someone, There's no reason, you just feel it. That's true love means. If you love someone status is not matter. Age is not matter. Gender is not matter. I guess you are the moon of my night. You are my sunshine on my day. You are the missing piece in my life. You are the reason of my heartbeat," makahulugang saad ko sa kaniya habang nakatingin sa mata niya.