Love Yourself Poems Novels & Stories

hindi ko maintindihan yung sinasabi niya dahil naka focus ako sa nararamdaman ko ngayon "What do you mean?" tanong ko tiningnan niya lang ako at Ngumiti " Stop looking back. look what's ahead of you. And stop blaming yourself for everything. You did nothing wrong. You should focus in the present not on your past." sabi niya hinawakan niya ang magkabila kong braso at sinama niya ako sa pagtalon niya. Dahil sa gulat ko diko namalayan na pino protektahan niya ang ulo ko sa pagtalon namin. pagkatapos noon ay maramdaman ko nalang ay ang pagbagsak namin pareho sa matigas na lupa tumayo agad ako para tingnan siya. " don't you know, Loving someone in the present is much more fun. than loving someone

'𝘐𝘵'𝘴 𝘦𝘪𝘵𝘩𝘦𝘳 𝘵𝘩𝘦 𝘥𝘰𝘳𝘮𝘢𝘯𝘵 𝘣𝘰𝘥𝘺 𝘸𝘢𝘴 𝘬𝘪𝘥𝘯𝘢𝘱𝘱𝘦𝘥' that's crazy! '𝘰𝘳 𝘥𝘪𝘴𝘢𝘱𝘱𝘦𝘢𝘳𝘦𝘥 𝘣𝘺 𝘩𝘪𝘮𝘴𝘦𝘭𝘧.' and that's crazier!

Thalia’s Point of view Nagugunita ko ang nagdaang araw, Sa piling ni Ina at Ama kong mahal Sa aking pagsilang sa madilim na mundo Sila’y naging gabay sa aking paglaki Mula sa pagmamahal at kalinga Kakulangan kailan ma'y di alintana Ngayong ako’y tuluyang iniwan Puso ko’y puno ng kalungkutan Oras at araw na lumipas ay lubhang walang buhay Paano haharapin ang bukas Kung sa tuwina ay ramdam ang pag-iisa Sinisikap maging matatag Ngunit katotohanan sumasampal Isang katanungan tumimo sa isipan At para saan pa itong aking buhay? “Dinig ko ang bawat patak ng aking mga luha mula sa papel sa aking harapan, isang buwan na rin ang lumipas ng pumanaw ang aming mga magulang.

maluha luhang bulong ni Amanda sa kaniyang sarili at mabilis na pinunasan ang kaniyang mga luha. “Napakababaw mo kung iyan lang ang iiyakan mo!” madiin niyang dadag at kinuha ang kaniyang unan para yumakap rito. Hating gabi na ngunit hindi pa rin siya nakakatulog, pinilit niyang bumangon upang libangin ang sarili sa pagrereview ng kaniyang mga lesson para sa nalalapit nilang exam ngunit kahit isang sentence lang ay hindi pumapasok sa kaniyang utak.

I expect na susuntukin niya si Red pero nanatili siyang kalmado. Tumayo si Prince at naglakad papunta sa veranda. Tumingala siya sa kalangitan at pinagmasdan ang paglubog ng araw. " Time pass by kaya hindi tayo dapat manatili sa nakaraan. Sa paglubog ng araw ibig sabihin panibagong araw ulit bukas. As a human wala tayong kakayahan para baguhin kung ano ang nagawa natin dati. My mother told me before to forgive someone kahit gaano kalaki ang nagawa nitong kasalanan. God forgive a sinner like us thats why we should forgive someone who hurt and betrayed us kahit gaano kasakit o kahirap"

Panghuli ako at tanging mag-isa lang akong maglalakad papunta sa harapan. 'There's no combination of words I could put on the back of a postcard No song that I could sing, but I can try for your heart Our dreams, and they are made out of real things Like a shoe box of photographs With sepia-toned loving Love is the answer, at least for most of the questions in my heart Like why are we here? And where do we go? And how come it's so hard? It's not always easy and Sometimes life can be deceiving

nahihirapan niyang tanong. "The feelings do not swiftly fade. I love you but you lost me a long time ago because I did too. I lost myself a long time ago. I lost myself because I wish you love me the way I love you. I lost myself in the process of holding you. I wish that someday will come when I longing lose my love for you as clearly as you lost me," mabilis kong sagot na parang hinihila ako pababa sa sarili kong hukay. "Honey, I lost myself too when I let go of your hands, even I want to take a grip. Hayaan mo... susubok ako ulit kapag pabor na sa atin ang mundo," mahinahon niyang sambit.

LUCY PEARL POINT OF VIEW. "True love is a profound connection that transcends time and space, where two souls come together in perfect harmony. It is selfless, unconditional, and unwavering, capable of weathering any storm. In its purest form, true love brings joy, comfort, and a deep sense of belonging that enriches every aspect of life."

Nasa huli pala talaga ang pag-sisisi. Iniyak kona ng iniyak ang lahat dahil pinapangako kong ito na ang huli. From now on. I will be a different Kylie Madelyn. Hindi na ako ulit iiyak ng dahil sa lalaki. Hindi na ako mag-papaka t*nga at hinding hindi na ako papayag na mapag-laruan ang damdamin ko. Love is like poison. It's killing you.. ******** END OF FLASHBACK

"...it's my mom. Siya kasi ang naging inspirasyon ko kung bakit napamahal sa'kin ang larong basketball. Si dad ay hanggang support lang siya sa gusto ko since I am an only child. Kaya ng mamatay si mommy dahil sa colon cancer. Parang parte ng pagkatao ko ang isinama niya sa hukay. She is the most important woman in me dahil hindi siya kailanman pinagbuhatan ako ng kamay. Silang dalawa ni daddy. Never nilang ginawa iyon sa'kin kahit noong bata pa ako. "Mommy Asterelle was also a very beautiful creature that God creates. Mabait siya at maalaga. Si daddy nga ay nagkaroon ng depression ng mamatay siya. Kaya nga nangako ako sa sarili ko na kung sinomang babae ang bibihag sa puso ko. Aalagaan ko s