Romans & histoires Lucifer Obey Me

C MsIchigo Prologue Nagmamadali ang kilos ng lahat. Nasasabik at kinakabahan sa nagaganap ngayon sa pack house. Their Luna is giving birth to their future ruler and it is the most exciting yet terrifying hours of their lives. Even the beta and the third command have sweaty hands and keep looking at the Alpha who’s walking back and forth.

Tinangka lang naman nitong kitlin ang sariling buhay. When his mother finally gave birth to Freya, his father have no other choice but to let her have the freedom she wants. Ang uncle niyang si Dylan na may kakayahang manipulahin ang memorya ng tao ay hinipnotismo ito upang makalimutan nito ang lahat patungkol sa mga bampire- pati na silang mga anak nit. She began to get back to her old self. She finally learned to smile and laugh. But then her memories of them- vanished like snowflakes before they can even touch the ground. She treated them like a complete strangers. Nang masiguradong maayos na ang kondisyon nito ay pinauwi ng kanyang ama ito pabalik ng Pinas. Simula noon ay wala na silang

Hinanda ko na ang kamay ko ng pinindot na niya ang switch ay doon konq pinasabog ang confetti habang sina Jane at Louisa sa Torotot. "Happy Birthday Mama Lucrisia." Sabay sabay naming sigaw. Pero wrong move ata yun, what if marinig ng kapit bahay namin? Maliit pa naman ang handa tapos ayaw kong makipag share. Hindi nakapag salita si Mama dahil siguro pinoproseso pa niya ang kaniyang nakita at nangyari.

Inis siyang napakuha ng sigarilyo niya sa drawer niya at sinindihan 'yon. "Even though I'm prepared, muntik na niya talaga na makita ang mukha ko," inis na sabi ni Lucifer at s******p sa sigarilyo niya at bumuga sa hangin. Kinuha niya ang phone niya na nasa bulsa niya at tinawagan si Miche. Ilang ring lang ay sumagot agad si Miche sa tawag ni Lucifer.

Kaya sinubukan niyang pasimplehin ang lahat ng kaniyang nalalaman kay Lucifer. ‘Ano?’ Nagalit dito si Lucifer. “Buwisit! Mukhang ayaw ng mabuhay ng boss sa club na ito. Ang lakas naman ng loob niyang ipatapon ka ah. At ang driver ng taxi na iyon! Ang lakas din ng loob niyang ibaba ka sa gitna ng kalsada…”

halos pabulong, halos punit ang tinig ng ama nila nang makaalala ito. Tinitigan lang siya ni Zeus. Walang emosyon. Pero sa loob niya nagngangalit ang apoy. Galit na umaabot langit. Galit na hindi niya alam kung paano bubuhayin nang hindi siya tuluyang masira. Pero para saan ang galit… kung ang nanay niya mismo ay pipiliing patawarin? "I’ll never be like you, Father. I’ll be more powerful than you. Never weak. I vow to protect what’s mine… to be her shadow, not the other way around. And I will never abandon her the way you left us."

At nakita at narinig niya ang usapan ng dalawang maliit. "Pweda ba Tiff, wag mo nga akong susundan o lalapitan! Kinamumuhian ko kayo ng Mama mo! seryusong sabi ni lucifer. B-akit? "Anong ginawa kong kasalanan sayo? naiiyak nang tanong ni Tiff. Ngunit hindi iyon pinansin ni lucifer , bagkus ay padabog itong umupo sa damuhan at nagbunot ito ng mga damo .

Dinig ko mula sa hindi kalayuan ang hagulgol ng ina ng batang binawian ng buhay. It's unbearable. "Walang point kung maski ang mga iyak at hinaing nila ay pakikinggan mo, tandaan mo, ipinanganak tayo bilang mga nilalang ng kadiliman." Hinarap niya ako at saka ako tinitigan sa aking mga mata. Kita ko ang unti-unting pamumula ng kaniyang mga mata. "We are the children of the night, brother. Hindi parte ng pagkatao natin ang awa at simpatya. Huwag mong kalimutan kung sino ka talaga, Lucifer." Mataman niya akong tinitigan. Napayuko na lang ako dahil sa sinabi niya.

There's really something about him that makes me want to follow his every command. Napalunok na lang ako nang pumwesto siya sa paanan ko. He held my knees and started spreading them apart. I just hardly bit my lower lip as embarrassment crept in my system. Sa kaniya ko lang yata naramdaman ang ganito katinding consciousness.

“Let me go, Levi! I’m begging you…” “T-Teka…” Sabay-sabay na nagsilingunan ang mga taong nasa tabing-dagat nang biglang magsalita si Roxanne. Umuubo na ito ng dugo ngunit hindi pa rin tumitigil ang paglagaslas ng luha nito sa sariling pisngi. “Look, the devil’s still breathing,” nakangising sulsol ni Fillomina sa ina. “L-Let me tell my… daughter the truth, Lilithas… after this… you can do everything you want to… me,” hirap na hirap na turan ni Roxanne.