Lyrics My Destiny Novels & Stories

Tumawa siya sa inasal ko. "Oo naman Baby matutuwa ka panigurado." wika niya na punong-puno ng kasigurahan. Hindi ko na siya pinansin, itinuon ko ang paningin sa dinaraanan. Matatayog na punong-kahoy ang aming nalalampasan. Saan ba ang aming destinasyon? Hindi ko namamalayan na nakatulog na pala ako. Nagising ako dahil sa isang malakas na putok ng baril. Naging alerto ako.

"Tonight it's hard to stay on my own I feel like taking a wall I can stand the tricks that you play on me The time you first took a seat by me You looked to me as if you were a dream And suddenly I made up my mind, oh. By the look in your eyes I knew it surprise The times that we earned all over Now I'm standing alone still needing someone Who'll suddenly sweep the night away Never mind her, never mind her Never mind we'll sweep the night away Never mind her, never mind her Never mind we'll sweep the night away." Tumigil ito saglit matapos ang chorus, pero patuloy parin ito sa pag-gigitara. Para akong nilalamig sa boses nito, mas nararamdaman ko ang tono nito ngayon, dahil kasabay sa pagkant

aniya matapos ay ngumiti nang maluwang sa'kin. Wala naman sa loob na tumango ako. Ano pa nga bang magagawa ko? Tiyak naman na hindi n'ya ako basta-basta paalisin dito hanggat hindi n'ya natitiyak na ligtas ako. Kaya para saan pang tanggihan ang lahat ng mga tulong n'ya? Tatalikod na sana ito nang tawagin ko. "Wyatt. . . "

Nakita ko ang kanyang bahagyang katahimikan, kaya agad ako nagsalita. "Ahm, naniniwala kaba sa kasabihang destiny?" Napatingin siya sa akin, tila nag-iisip sa tanong ko. "Destiny?" ulit niya, bahagyang nakakunot ang noo. "Hmm, siguro. Pero hindi ko pa yata napatunayan 'yun sa sarili ko." "Talaga? Bakit naman?" tanong ko, curious na curious. "Well," sinimulan niya, habang hinihimas ang kanyang mga kamay, "Para sa akin, ang destiny ay parang kwento lang sa mga pelikula. Maganda pakinggan, pero minsan mahirap paniwalaan."

Hanggang sa nagsalita na rin ang Mommy Carmina nito. "Hija, hayaan muna at pumayag ka na. Hindi naman biro ang pinagdadaanan mo. Sa ayaw at sa gusto mo magpapakasal kayong dalawa. At hindi ka pwedeng umatras pa dahil ayokong lumaki ang apo ko na walang amang kagigisnan.." wika ng Mommy Carmina nito habang nakikinig lamang silang dalawa.

Wala ka nang pakialam sa sasabihin ng iba masaya ka na sa taong mahal mo. Hindi pinapansin yung mga humahadlang sa buhay natin. Pero totoo nga maglaro ang tadhana. Nadamay pa si Destiny dito! Nakita ko siya sa panaginip ko babaeng magpapatino sa bunsong magkakapatid na Takahashi. Hindi ko rin alam bakit bigla siya lumitaw sa panaginip ko. Mali ang type ko sa itaas!

Nang matapos si Kuya Achilles, buong pagsuyo niyang inabot ang mga kamay nito at inilagay sa kanyang leeg ang mga ito. Baby, you're my destiny You and I were meant to be With all my heart and soul I give my love to have and hold And as far as I can see You were always meant to be My destiny Mataman siyang nakatitig dito. Nakakabighani ang ganda nito bagay na hindi nito alintana. Her simplicity made her more beautiful. Nanatili lang silang sumasayaw at nakatingin sa isa’t isa hanggang sa matapos na ang tugtog. Hindi mawala ang ngiting inihatid niya sa kanyang upuan ang dalaga.

Ngumiti ako sa langit sa unang pagkakataon, ngumiti ako upang hindi humingi ng kung ano mang tulong kung hindi dahil nais kong masaksihan nila kung paano ako lalaban sa pamamagitan ng aking maharlikang pangalan na SADIYA "The dark shall rule the dark land. The light shall rule the paradise. But something is missing in the prophecy to become the whole land to become one. No one knows if there's still have the power to rule the same land. Someone who they can trust, but someone who they can betrayed?" I hear the anonymous voice again, ayaw niyang sabihin kung sino siya, ngunit sumisigaw sa kanyang kapangyarihan kung anong klaseng nilalang siya. Hindi man siyang magpakilala sa akin, ngunit ngay

Ito ang haharapin niya upang kahit paano ay makagawa siya ng antok. "Maganda raw 'yan, ano na nga title?" Tanong ni Lori na lumabas ng sariling silid. "Minsan i-try mo mag komiks," wika pa nito. At saka inihagis ang ilang pirasong komiks sa tabi ng kinauupuan niya. "Mamaya, bago ako matulog, eto munang Destiny, na nauna kung hawakan," wika niya nang sulyapan ang mga komiks sa kanyang tabi.