Novel & Cerita Mabuhay Miles Tier

Mitch “Uy, sigurado ka ba dyan? Paano kapag natanggap ka?” tanong ng aking super friend na si Miles. BS Psychology din ang natapos niya. Sa school ay binansagan kaming M&M parang chocolate lang aba. “Ano naman? Kaya nga sumusubok para matyanggap eh…” tugon kong parang wala lang. “Sira ka ba?” bulalas niya. “Kapag natanggap ka ay sa gaming’s house ka na rin titira di ba?”

Sapagkat maging siya ay nangangapa rin. “Okay, I love you, Princess.” Malambing na wika ni Miles na kaagad namang sinagot ni Chiyo nang, “ I love you, Tita Mommy.” Nang mawala sa kabilang linya si Miles ay halos paliparin ni Xavien ang sasakyan, iniisip niya na baka mapigilan pa ang pagkikita ng magkapatid sa Mansion ng kanyang kapatid.

nangigil na bulyaw ni Miles kay Camela at hindi na napigilan ang galit na nadarama. "Oh ang puso, tanggapin mo na lang na hindi mo kayang talbugan ang beauty ko rito sa Pinas." nang-aasar na puna ni Aprilyn kay Miles at hindi siya napansing nakalapit na dito. "F*ck you!" galit na angil ni Miles sa katunggali. "Loser!" Itinaas ni Aprilyn ang middle finger habang naglalakad palayo kay Miles.

Subalit may bumago sa planong 'yon, ang kakaibang damdamin na nararamdaman niya sa tuwing tumitingin siya sa binata. Hindi niya mawari ang pakiramdam na 'yon pero parang gusto niyang bigyan ng exemption sa lahat ng bagay si Miles o mas dapat niya pang bigyan ng special treatment ang asawa. Muli niya itong tiningnan habang naglalakad. Simple lang ang kasuotan ni Miles, Naka denim shorts ito at puting t-shirt. Subalit hindi maitatangi ang maamo nitong mukha na tila isang Italiyano.

Hindi niya alam na pupunta iyon doon sa dinami dami ba naman ng club na pwede nitong puntahan doon pa talaga. "What's with the hurry? what's wrong with you? you're acting weird " Naguguluhang tanong ni Miles ng tuluyan na silang makalabas ng club "inaantok nako e " pagdadahilan na lamang ni Khealie sabay pasok sa back seat . komportable na siyang nakaupo roon pero tatlong minuto na ay hindi parin pumapasok si Miles "Hindi kapa ba papasok ?"

Ang nakita lamang niya ay ang pana na maayos na nakalapag sa mesa. Hindi niya inaasahan kanina nang ayain siya nito rito. Tinanong niya kung bakit hindi nito inimbatahan si Miles. Pero ang rason nito ay kalat sa buong Alta Tiero na ang penthouse na ito ay exclusive lamang sa mga magkakapatid na Madrid. Kaya kung isasama nila si Miles ay maghihinala agad ito.

”Sige na, nasa pool naman tayo, eh,” sabi ni Mercy rito na mukhang irita. Inalis na nga ni Miles ang kanyang t-shirt, at napatitig kaming lahat sa lumitaw sa ilalim nito. Whoah! Six pack abs?! Sino’ng mag-aakala na may tinatago pala si Miles? Sumabit sa shirt n’ya ang suot n’yang salamin, kaya inalis n’ya rin ito at sinuklay ng kamay pataas ang buhok niya. Lumabas ang mapupungay n’yang mga mata, at sa ganda ng katawan n’ya, eh, mahihiya ang ibang mga modelo sa TV!

tumango pa ako “As I was saying, sa hilaga ang lahat ng klase mo kasi sakop ng mga tao ang boung 5th floor. Sa north east naman pwede kang bumili ng kahit anong gusto mo basta nasayo ang card mo. Sa silangan lahat ng pagsasanay kaya magkikita at magkikita lahat ng 4th year tuwing hapon para magsanay meroong sampong groupo base sa rank mo at nasa 10th team ka”

"At nanikil pa. Busy nga ako, 'di ba? Hindi na nga ako halos makasilip sa site. Inuman pa kaya?" "Problema na ninyong dalawa iyon. Makapagsalita ka naman parang titigil na ang oras kapag gabi na. Don't throw me your shit alibis, Architect Miles, been feed up with that. I know you always have your ways if you really want to."

Isang marahas na buntong hininga ang aking pinakawalan at tinatamad na tumayo na rin ako dahil nawalan na ako ng gana. “Nalalapit ng matapos ang kaligayahan ko kaya kailangan ko ng manghunting ng babaeng magpapaligaya sa huling araw ng pagiging single ko.” Ani ng isang pilyong tinig mula sa aking isipan habang naglalakad palabas ng Mansion.” Samantala... Four thirty ng madaling araw, kasalukuyang nakatayo si Miles sa may tapat ng pintuan ng silid ni Maurine.