Macabre Novels & Stories

Origin She was busy reading the new article about her subject the great Mafia Boss, Maximus Luciano. Humigop siya ng mainit na caramel coffee habang pinagmasdan ang malabong imahe ng isang lalaking naka corporate attire na kulay blue. Kaya lang malabo talaga ang kuha nito kahit pagmasdan pa niyang mabuti ang kabuoan nito.

Hindi ko kayang pigilan ang sarili upang hindi siya titigan ng mas mabuti. "Staring is rude!" Maawtoridad niyang sambit, kahit naka-pikit pa rin ito. Napalunok ako ng bahagya at nag-iwas ng tingin. My hands start to sweat and I am getting nervous. My mouth is becoming dry and I don't know what to say. I don't want anything that is going to come across as too creepy either. Baka pag-kamalan niya akong baliw! It's creepy.

Marunong naman ako magbasa kung legit ba yung news or sadyang fake. Di nga liable source si Wiki dahil na eedit. Pero habang tumatagal, maganda na din siya pagkunan ng chismis. Hahaha. Dr. Alucard. Ang daming result ngunit pagdating sa mga image ang lalayo naman ng result. Wala siyang mukha, kundi mga nagkukunwari atang Dr. Alucard. Yung isang image may hawak na scythe ni kamatayan. Alucard sound Drakula. Parang vampire.

Agad din akong nag-iwas ng tingin at kunware ay abala sa pagkain. “Your killer's also enjoying.” Naramdaman ko ang paglapit ni Altro sa gilid ko kung nasaan ang double door na refrigerator. Kumuha siya ng malamig na tubig sa loob at lumipat sa kabilang gilid ko para umabot ng baso. "Napasok ka na ng gustong pumatay sa 'yo.”

Hidden Desire Author's POV " Nakwento na sa akin ni Van na meron silang naging pasyente nila Zandro. Binanggit niya ang tatlong halimbawa: isang bata, isang buntis, at isang lalaki—lahat ay dinala sa hospital, ngunit pawang patay na. Hindi nila maintindihan kung bakit namatay ang mga ito, dahil walang bakas ng sugat sa labas ng katawan ng mga biktima. Inisip nila na baka dahil lang sa malnutrisyon ang sanhi. Ngunit nang gawin ang autopsy sa mga bangkay, laking gulat nila nang makita na halos durog ang lahat ng laman-loob—mga buto na lang ang natira." Napalunok si Luc sa narinig. Si Niel naman ay agad napatingin sa kanyang mag-iina. Alam niyang kailangan niyang maligtas ang kanyang pamilya—hi

Grabe nakakapagod pala talaga. "Girl ano yun? grabe tatakbo talaga?? hello ang haba ng tinakbo natin oh para tayong nasa marathon ano ba kasi yon?" tanong sakin ni Jaz habang nagpupunas ng pawis nya sa noo. Napangiti ako sakanilang dalawa kasi natatawa ako sa mukha nila ngayon, grabe haggard na haggard. Sinamaan ako ng tingin ng dalawa kaya humugot ako ng malalim na hininga para mag explain sakanila.

Si Ian, dahil magiging bahagi na rin ng Moretti, may sariling kwarto na rin ito sa stronghold. Kinamusta naman siya ng ilan sa mga tao ni Knox. Silang magkakambal naman dinala sila nila Darwin and Barth sa underground kung saan naroon ang Columbarium ng Dreadblood. Doon inilagay ang abo ni Dara at ang ilan pang mga namatay na ni-crimate. Masakit para sa kaniya na huli niya itong nakita, matamis pa ang mga ngiti sa kaniya, ngayon pantheon na lang. Maliit na square, glowing glass ang takip, malinis, at sa loob nito nakasulat ang RIP at pangalan ni Dara. Ganoon din ang libingan ng ibang mga nämätäy. Nakalagay ang mga posisyon, kung ano ang mga ito sa Dreadblood.

Hindi na matanggal ang mga ngiti ko bago ko sinara ang pinto ng banyo. Naalala ko na naman tuloy ‘yong nangyari sa’min kagabi. If she would open the bathroom door and see me naked again, baka hindi ko na mapigil pa ang sarili ko seeing her wearing only a thin sleeveless shirt... braless. _________________________ ¹Nyctophobia is a phobia characterized by severe fear of the dark. It is triggered by the brain’s disfigured perception of what would, or could happen when in a dark environment.

Mabilisan niyang binuksan ang pinto at itinaas pa niya ang kamao na akmang may susuntukin pero natigilan siya ng makapasok. Ni isang gamit doon ay walang nabasag o nawasak maliban sa isang black notes or libro ba ito na nahulog yata mula sa bookshelve. Napapailing si Thaddeus na pinulot ang nahulog na kulay black na manipis na libro, tinitimbang niya pa ito sa kamay niya na animo'y baliw dahil hindi niya talaga matanggap na itong libro na ito ang dahilan kung bakit nagkaroon ng malakas na kalabog kanina.

Nabalik ako sa reyalidad nang may biglang tumapik sa balikat ko. "Are you ok?" Muntik na akong mapasigaw, lalo na't malapit lang ako sa CR. Dito pa naman madalas lumalabas ang mga multo. Humarap ako dito at ngumiti nang pilit. "Yes." His brows furrowed for a moment before he nodded. "You are MOSEG! Miss Overreacting, Scaredy, Elevator Girl!" I blinked. Five times.