Madman Stan Novels & Stories

The men in front of me are more monstrous than Garen. "He won't change. If we let him survive, he's just gonna-" I interrupted Garen by shooting the man in front of me without any hesitation. I was holding the gun confidently and without mercy. How many ladies have he harassed? Raped? Abused? And still gaining money from it. He doesn't deserve to live. He's just a parasite wandering around the earth and his journey needs to end now. I looked at Garen and his lips were half-opened. His eyes were so amused for what I did. "That's my girl," he smiled before ruffling my hair.

It’s making me crazy. Tumayo ako sa aking kinauupuan at pumasok ng restroom dito sa loob ng aking opisina. Sa sink ako dumeretso at binuksan ang faucet saka naghilamos. I need to calm down before I cannot control myself. Damn that woman. Hinarap ko ang aking reflection sa salamin at ang tila dugo na kulay ng aking mata ang una kong nakita. This is bad. The thirst for blood is consuming my entire system, and I won't be able to endure it for much longer. I must do something!

Malakas iyon na yumupi ng konti ang parteng sinuntok niya. "Xy..." tawag ko sakanya. I badly wanna comfort him. He always looks so scary when he's fuming mad. "Narinig mo ba 'yon?" lumingon si Xyvier kay Stan, his eyes were already bloodshot, "Narinig mo 'yon, Stan. Alam kong narinig mo." "Bro, palipasin muna natin. We still have a performance to finish." problemado na ding sabi ni Stan.

Nararamdaman ko ang pagkalito na bumalot sa akin. Sumakay si Stanford sa kotse at nagsimulang magmaneho. "Wag na wag kang makinig sa lalaking yan, okay?" binabalaan niya ako. "Siya ay makasarili at maaaring manipulahin ang sinuman para sa kanyang sariling kapakanan. Huwag magtiwala sa taong ito kailanman."

Tanong ko kay Stan. Kumunot naman ang noo niya. "Yeah. Why?" "Anong nakita? Wala? Walang AIDS? Herpes? HIV?--" Napatigil ako sa pagtatanong ng malakas siyang tumawa. Aba bastos 'to, a? "You're crazy! Naisip mong may ganun ako?" "Of course! Daig mo pa aso sa kung sino sinong sinasampahan, e!"

Hindi na niya kailangang pakiramdaman pa ang sarili. "Sunny..." ******* "Shine, may problema ba?" Nilingon ni Sunshine ang katabing kaibigan. Pilit ang ngiting inilingan niya ito. "At sa tingin mo mapapaniwala mo ako?" "Wala talagang problema, Stan. Ayos lang ako." Parang batang pinaglaro ni Stanford ang dalawang daliri sa braso ng dalaga. Pinahakbang iyon hanggang sa marating ang palad nito, saka iyon masuyong hinawakan.

, pinatong nito ang siko sa akin. "It's always you, asiwa na ako sa pagmumukha mo. Ben needs to get out of his shell that asocial baby fucktard, that imbecile Uzman won't go broke with just a day off work, heck he'll go broke even if he doesn't work", tinggal ko ang kamay nito.

i said in serious voice. "i'm sorry Mr.Stanford,please forgive me for my mistake i maid."halos magmaakawa na ang matandang wong. "i don't accept apologies,Mr.Wong you know me ang who i am."i said in a still serious voice. "please Mr.Dashmond Stanford.Kahit lumuhod ako sa harapan mo patawarin mo lang ako at kalimutan na lang ang mga sinabe ko."he said and knelt in front of me.Napailing ako.

Nawala ang focus ko sa pag mamaneho. Iniyuko ko ang ulo ko sa manibelang mahigpit na hawak ko ngayon. “D*mn you Lee Saavedra! You are the youngest self made trillionaire in the world! Okay ka na! Wala ka nang dapat na alalahanin pa.” Pagpapa kalma ko sa sarili ko.

Bulong ko ng may halong pait at pagnanasa sa boses. Binuhat ko sya at dinala sa bathtub at doon ay sinimulan ko syang basain. Hinayaan ko syang m*****d sa malamig na tubig para makatulong sa nararamdaman nya. “I won’t fuck a woman who was drugged. I want to fuck a woman who knows what she’s doing and what I’m doing to her.” Bulong ko sa sarili ko habang tinitiis ang pagkabuhay ng aking pagka-lalaki habang sya ay binabasa ko ng tubig at sinimulang lagyan ng sabon.