Mag-aral Nang Mabuti 소설 & 이야기

“Mabuti pa tulungan mo akong i-check pa itong mga requirements at ng makatapos tao nang maaga. Since sinabi mo na student assistant kita ngayon. Kung ayaw mo akong tulungan, mabuti pang mag-aral ka nang mabuti habang bakasyon pa.” “Grabe ka, huh. Don’t you know na dapat matuto ka rin mag-chill sa buhay. Study smart not hard. Mag-aral ng mabuti habang lumalandi ng bongga! ganern,” wika ko habang tinutulungan siyang itala kung sino ang may kumpleto at kulang pa na requirements.

Binaybay n'ya ang kahabaan ng daan kung saan ay maraming mga establishimento sa paligid. Mabuti na lang at nakapag-aral s'ya, kahit papaano ay marunong s'yang magbasa. Lakad lang s'ya ng lakad habang inilibot ang tingin sa paligid nang bigla na lamang s'yang may nabangga na tao.

Tanong ko sa kanila. “Huwag mag paka-stress dahil hindi namin kayo hinihingan ng mataas na grado ang importante naka pasa. Mag aral ng maayos at wag makipag away, mag enjoy habang nag aaral rin at mag enjoy bilang teenager!!” Sabay sabay na wika ng dalawang dalaga na kina tawa ko. “Kuya ano ka ba? Kabisado na namin ‘yan! Opo! Ingat ka po babye!” Paalam ng dalawa at pumasok na ito sa gate.

bulong ko habang kimakabisa ang isang buong page. "Study, don't memorize. You're making me ill Miran." Kusang napa-angat ang tingin ko kay Laze. "If you're going to memorize the whole book you'll fail, but if you'll study the whole book it's possible." Tila nanenermon niyang sabi kaya ngumuso ako at sinunod siya, ginawa ko mag-aral, inaral ko ito at hindi kinabisado. Tama nga siya, posibleng maaral ko ang buong libro ngunit hindi makabisado.

Para siyang batang ipinagmalaki ang pagkain. "Sana tulad lang ng lollipop ang pagmamahal, pwedeng alamin ang lasa. Matamis ba, maanghang, mapakla o kaya ay pait. Para hindi na mapasubo ang sinuman at makaiwas sa masamang lasa." Hindi iyon sadya, bigla na lang dumulas sa dila ko ang hinanakit. Siguro kailangan ko lang talaga ng outlet. Hindi ko na kayang ipunin lahat sa puso ko. Baka sumabog ako.

Ayaw kung ipakita sa kapatid kong mahirap din para sakin na lumayo sa kanila. "yan ang huwag mong gagawin,Mikay.Walang titigil sa pag-aaral.Mas pagbutihan niyo pa lalo ang pag-aaral ninyo ni bunso,dahil kapag nakamit niyo na ang pangarap.Ako na ate ninyo ni bunso ang pinakamasayang ate sa buong mundo."nahihirapan kung sabi,saka muli akong huminga malalim.

wika ni Conrad sabay siko sa kanya. Pumiksi siya. "Well, ganoon talaga kapag nag-aaral ng maayos. Kapag nagre-review. Talagang may isasagot sa exam. Pero kung hindi nag-review at puro kalokohan lang ang inatupag, wala talagang maisasagot. Mabuti sana kung may makokopyahan ka, eh wala naman 'di ba?"

malungkot na wika nito. "huwag mong masyadong pigain ang iyong sarili sa pag-aaral. Ienjoy mo lang. Matalino ka naman eh.".tanging payo ko na lang dito. Sa kabila pala ng pagiging masayahin nito may nakatago pala na malaking problema.

"3rd year college po." Tumango-tango siya. "Konting panahon nalang pala." Napangiti ako at bumalik sa pagliligpit. "Mag-aral ka ng mabuti. At siguraduhin mo na kapag nakapagtapos ka ay maghahanap ka ng magandang trabaho na konektado sa kurso mo." Matapos niyang tuluyang matanggal ang mga accessory niya ay inikot niya ang upuan niya paharap sakin.

Mawawasak ako ng husto. Enjoy reading po! 🫶🏻🌹🩵