Romans & histoires Mahangin Ang Tiyan

Baka kasi bigla na namang magbago ang ihip ng hangin at sa bandang huli, ako na naman ang masasaktan diba? “Sabi ni Doc, normal lang na lumalaki ang tiyan kapag nagdadalang tao. Tsaka, baka naman lalaki itong nasa tiyan ko kaya biglaang laki din ng tiyan ko.” Nakangiting sagot ko dito.

Tumatawa-tawa pa ito at inakbayan siya na parang sobrang close na nito sa kaniya. Pekeng sumabay rin siya sa pagtawa. Agad na lumanding ang kamao niya sa tiyan nito dahil para tumigil ito sa pagtawa at napadaing sa sakit. Hindi pa siya nakuntento at pinatamaan pa niya ito ng suntok sa mukha. Sapo ang tiyan at pisngi na naupo ito sa damuhan. "W-what's that for?"

magkasabay pang tanong ng kambal. "Ahhh, ma-masakit ang tiyan ko," muli niyang d***g. Narinig na niya ang sunod-sunod na yabag na papunta sa kinaroroonan nila. "Manganganak ka na siguro, iha." Mabilis siyang inalalayan ni Manang Nena habang ang ibang katulong ay 'di niya alam kung saan na nagpuntahan. "Ano?! Manga—"

Lihim akong ngumisi at pinagpatuloy ang madramang sakit-sakitan ng tiyan. "What's wrong?" litong-lito niyang tanong sa akin. Lalapit pa sana siya sa akin ngunit mabilis kong naiwagayway ang kamay upang pigilan siya. "I'm...okay. Masakit lang ang tiyan ko—araaay!" muli na naman akong kunwaring namilipit sa sakit. "May mali ata sa nakain natin kanina." At nagawa ko pa talagang sisihin ang pagkain.

Pero nahinto na itong umalis magmula ng tumuntong sa 5 buwan ang aking tiyan. Habang nag-aayos ng mga sana ay ipapasok ko sa gagawin naming bagong menu ay biglang sumakit ang aking tiyan. Nataranta na ang lahat dahil napaaga ito sa aking due date. Hindi ko maipalaiwanag kung saan nggagaling ang sakit. “Love manganganak na ata ako” pasigaw kong sabi kay Arnaldo, namimilipit na kasi ako sa sobrang sakit ng aking tiyan.

“Eh…di…ano po, pagkatapos niyo pong kumain ay ibalot niyo para…uhmmm ..para kainin niyo mamaya pag-uwi niyo ng bahay.” "I don't do take out, hindi ka ba talaga kakain at sabayan ako? I heard your tummy and they are crying!” tinakpan ko ang tiyan ko gamit ang tray na bitbit. Paano na hindi iiyak ang mga alaga ko sa tiyan na hindi naman para sa kanila ang dala ko.

Marahang hinaplos ang tiyan ni Scarlett. Napangiti siya. Hindi iyon ngiti ng pagnanasa. Kundi ng kakaibang pananabik. Parang may bagay sa bahaging iyon na nagbibigay sa kanya ng hindi maipaliwanag na kapayapaan. Unti-unti siyang yumuko. At bago pa niya mapigilan ang sarili... Isang banayad na halik ang dumampi sa tiyan ni Scarlett.

na papangiti sagot, pa ng akin asawa habang hinahaplos ang kalakihan, tiyan nito. "Mmmm ganon ba heart" umuklo ako sa parte ng tiyan ng akin misis. upang mag pantay, ang tiyan nito at ang akin mukha. Baby,,, anak.. huwag kang masyado gumalaw diyan sa tiyan ng mommy mo?! Wag mo pag laruan ang mga organ niya.. baka mahirapan ang Mommy.. saka baka mapisa mo ang mga organ!! sa loob ng tiyan dahil pinag lalaruan mo ang mga yan??

Sa pinakamalalang mangyayari, baka mabutas lang ang tiyan nito at mapilitang dinalhin sa ospital para maoperahan. Para sa kanila, mas mabuti na ang mabutas ang tiyan kaysa tiisin ni Argus ang ganito kabigat na emosyon sa loob ng kanyang dibdib. Kaya kung iinom man ito ngayon, mas mabuting uminom na siya hanggang sa tuluyang bumagsak ang kanyang katawan.

Kasabay ang marahang paghimas sa tiyan. "Baby?" Oh crap! Oh crap... ***