Malalagpasan In English Novels & Stories

I knew for sure that they were used to it. Lahat kami napatingin sa pintuan ng makarinig ng ilang beses na katok doon at iniluwa doon ang babae kanina. “Oh look who's here! What are you doing here, Malia?” panimula ni Margaux na may panunuya sa boses nito. Magkakilala pala sila. So, Malia is her name? What a good name.

Maeve Lailani Pascual Akala ko ay pagpunta na namin ni Mama sa Amerika ay magiging maayos na ang lahat, ngunit nagkamali ako. Dahil hindi pala ganoong kadali ang lahat. Dahil kahit mayroon na kaming pera na pangsuporta sa operasyon ni Mama ay hindi pa rin namin ito magawa dahil hanggang ngayon ay naghihintay pa rin kami ng donor para sa kanya.

Ikaw pa talaga ang magkakasal sa amin. “I thought you wouldn’t cry like a normal bride at our wedding,” mahinang usal ni Malik nang mapansing pinupunasan ko ang mga luha ko. Agad akong napalingon sa kanya. Nag-init ang ulo ko. “Huwag ka ngang assuming.” Pinandilatan ko siya. “Hindi ito tears of joy ng bride, ’no! Iyak ito ng isang malas na bride dahil nagpakasal siya sa isang groom na tulad mo!” mariing singhal ko.

Malaya siyang makakabalik sa ibang bansa dahil wala naman na siyang pasyente na bantayan . "mabuti kung ganun .Pwede na ngayon din " inirapan lang siya at napailing nalang si Sophia dahil magaspang parin talaga ang ugali ng mga ito . Nakaimpake naman na siya at pwede ng umalis pero bakit hindi ito makapag hintay .

Nakangising wika ni Rain. Napalunok si Roxanne dahil sa mayabang na pagkakasabi ng lalaki. "Oo nag-init lang tayong parehas no'n pero hindi ko inaaahang may mabubuo sa isang beses na p********k nating dalawa." Buong tapang na wika ni Roxanne sabay buntong-hininga. Nagsalubong ang kilay ni Rain. "Anong…anong ibig mong sabihin?"

Hindi iyong magkakasagutan pa sila at magtatapon ng hindi magagandang salita laban sa isa't-isa. "That's… That's not what I meant. I just... I just did not think that you will be coming back after what happened yesterday." Malungkot na sagot ni Liza. "Akala ko hindi ka na ulit magpapakita sa'kin." Isang maliit na ngiti ang lumitaw sa mga labi ni Rona. "Why would you think like that? Haven't you realized that I still have my things here?"

"Sure baby, now tell me, where is your, Papa?" Muling ngumiti si Matthew. “Ang sabi ni Mama nasa ibang bansa ang Papa ko, at pag-uwi niya ipagluluto niya kami kasi daw masarap daw ‘yung magluto. Hindi po ba Mama?” Pinilit ni Isla ang ngumiti saka iniwasan ang nanunuring mga titig ni Vincent sa kanya. Tumango lang siya bilang tugon sa tanong ni Matthew.

“Naubusan ka lang ng bala kaya ka tumigil, ’di ba?” Nakacross-arms pa siya at gaya ng dati, nakabukas ang butones ng polo kaya kita ang kanyang dibdib. Hindi siya pinansin ni Malachi at nagpatuloy lang sa pag-alis. Sumunod siya dito habang bumubulong.

Humalukipkip si Apple at umirap nang pabiro. Natawa si Milagros. Agad na nawala ang saya sa mukha niya nang makita ang mga pasa ni Apple sa braso. Kinuha niya ang braso nito at tiningnan nang mabuti ang naroon kung tama nga ba siya ng tingin na pasa ang mga iyon. Mabilis na binawi nito ang braso at inilagay iyon sa likuran. “Pasa `yon, `no? Apple, bakit ka may pasa? Anong nangyari?” Bigla siyang kinabahan.

Malaya, matatag, at tila hindi natitinag. Matagal ko nang gusto si Colleen. Ngunit ayaw niyang pumasok sa kahit anong romantikong relasyon. Ayon sa kanya, wala naman na siyang maiaalok, at ayaw niyang may masaktan kapag nawala siya.