Malayang Pilipino 소설 & 이야기

“Kakabili ko lang nito. Mahilig ka magtago kaya naisipan kong bumili nito para may mapuntahan tayong malayo layo.” “Mahal ang yate. Sa Pilipinas, mga bilyonaryo lang ang nakakabili nito. Naku, wag mong sabihin galing sa masama ang pinambili mo dito.” “Wala ka bang bilib sa akin? Madami akong pera. Kahit sa moon kaya kitang ipasyal.” “Alam mo ang lakas ng hangin, mas lalong lumalakas, may bagyo yatang parating!” aniya.

Makakatanggap ka ng 3 milyong dolyar at tatlong alipin na sira ang isipan. Agad na tumahimik ang tatlo. Pinunasan nila ang mga luha nila at tumingin sa likod ko. Nakayuko ang mga ulo, sunud-sunuran ang mga katawan. Ito ay kakaibang nakakaaliw. Ang mga manonood ay naghandog ng kanilang hindi mapakali na pagbati, nalulugod na hindi sila. Ang ilan ay tumingin sa kanilang mga asawa, bumubulong, "Maswerte ka na hindi ako..."

Saludo po ako sa mga manggagawang Pilipino na namumuhay ng marangal kahit kakarampot ang kinikita basta may maipakain lang sa pamilya nila. Ang isa mga magagandang bagay ang na appreciate ko sa ganitong lugar, masustansya ang mga pagkain, basta masipag ka magtanim ng mga gulay-gulay, may makakakain ka ng hindi gumagastos ng sobrang laki. Ginisang papaya na may malunggay ay ayos na ayos na. Presko ang hangin at maganda ang mga tanawin. Namamangha ako sa kapaligiran, sobra.

At mukhang wala silang balak sabihin. Parang may sarili silang mundo. At ako? Naiwan sa gilid. Parang extra sa sariling kwento ko. “Mix…” mahinang tawag ko, sinusubukang agawin ang atensyon niya kahit halatang enjoy na enjoy siya sa pagbibigay ng side comments sa paligid. “Uwi na kaya tayo?” Napalingon siya saglit. “Ngayon?” bulong niya, kunot ang noo. “Eh dai, paano tayo uuwi? Ni hindi nga natin alam kung nasaang lupalop na tayo ng Pilipinas!”

"Mawalang galang na ho, pero mas maganda ho sana kung uuwi na lang ako. Hindi ko na ho ipipilit sa anak n'yo na walang bayag ang pagiging Ama sa anak ko. Hindi rin ho ako intrisado kung ano ang meron kayo at kung tatanongin n'yo ako kung sino ako? My name is Natalia Punongbayan! From the City of Dreams Manila! Na may kasabihan na; Sa bansang mahal ang bigas gayundin ang gas, maraming mandurugas, marami ring PATATAS... PILIPINAS!! And I thank you!" Matapos ko 'yon sabihin ay sumulyap pa ako kay Argo na umiiling lang sa'kin bago taas noo ko silang tinalikuran. Parang may stiff neck pa nga ang leeg ko habang naglalakad palabas ng bahay.

Tumango sila nang sabay sa akin. "Malaya kaming gawin ang nais namin na gawin dahil wala sila. Wala naman kasi masyadong tatrabauhin ngayon, eh," natatawang sagot ni Lisa sa akin. "Ganoon po ba? Nakakainggit naman kayong dalawa," sagot ko sa kanila. "Mabuti pa kayo ay wala masyadong gagawin. Ako kasi marami pa, eh. Si Manong Caloy lang ang kasama ko ngayon d'yan, eh."

Tila nangingislap pa ang mga mata nito nang sabihin iyon. "H-ha?" alanganin namang tanong ni Malaya rito. Ang totoo'y wala siyang hilig sa paglalangoy, lalo na kung gabi. Lamigin kasi siya kaya hindi niya kayang magtagal sa ilalim ng tubig.

“Gandang hapon, Sir. Ano po ang order n’yo?” Blonde pero nagtatagalog. Tsk! Kung sabagay, s’ya nga ay Italian pero nananagalog din. Worse, sa New York s’ya lumaki. But it helps having a Filipina mother— sa bahay ay pwede silang magsalita ng Tagalog kapag kausap ito. Maui ang nakasulat sa nametag ng babae. “May halo-halo kayo?” Tumango ang babae. “Lahat ng sangkap, Sir?”

di ko na inintay yung sagot dahil yung footpath naman visible na isang daan lang. Nang may … ampangit naman nito! Isang kalabaw, natawa ako sa sarili ko kala ko, gorilya. Ahahaha. Pero sila ang dakilang pambansang hayop ng Pilipinas, Kalabaw, parang kapatid ko lang. Nyahahaha. Wow, daming pinya. Ano yun? Santol? Manga? Saging? Bayabas? Makopa? Star Apple? Ayyyy wow, gawa ako fruit salad, and daming puno ng niyog! Akyat ako!

Turo niya sa likuran. "Nakakahiya naman," I giggled. "But okay. I wanna appreciate his products." "Naka... Nakakahiya? What's that?" "Oh, it's just a Filipino expression," iling ko. "Don't worry. I'm not bad-mouthing you." "So you're a Filipino as well? What a coincidece! He's a Filipino too! You two could get along pretty well," ngiti niya. Eh? Pilipino rin? May mga Pilipino din palang nakikipagsalaparan dito for pastries? I mean, if you're a Filipino then you are probably good at something. We excel in our passions because we are known to be hardworking individuals.