Mamatay Novels & Stories

Ano na lang naman kaya ang sasabihin ng ibang tao hindi ba? Biglang nanlamig ang mga mata nito habang nakatingin sa kaniya. “Wala akong pakialam Matt. bago pa man siya namatay ay naayos na natin ang lahat para sa kasal kaya hindi siya pwedeng maging dahilan para hindi iyon matuloy.”

punong-puno ng galit, pagnanasa at walang pagsisisi. He moved ruthlessly and made sure his every thrust are cruel. Hindi ko mapigilang mapaluha. I tried closing my eyes pero he reminded me in the worse possible way na dapat kong sundin kong ano man ang gusto niya dahil kong hindi buhay ni Devin ang nakataya.

"Girl, boyfriend ko na ang isa sa mga pinaka-hot na instructor dito sa school. Aren't you proud of me?" Tawa na nang tawa sa Faith sa mga naiisip ni Love. "Or! Or!" This time, she seemed too excited. "Hindi ko kamukha si Mama Mary, ka-birthday ko lang. Pero may Sir Marco na ako." "Ay, gets ko 'yong reference!" Natatawang sabi ni Faith.

“Shit!” Pagkatapos ay tumingin siya sa akin. “Why don’t you get up?” Balik na ang suplado mode ni sir. Iyan na naman si sungit. “Sir, hindi po ba at sinabi ng Mommy ninyo na ituloy lang po natin ang kung anong gagawin natin? Sir, ano nga uli iyon dapat na gagawin mo kanina bago dumating si Ma’am Mary?”

Gaga talaga ngumiti pa aminadong buang na siya. “Tsk, tsk, bwisit ka kasing babae ka. Napalayas agad ako ni Mattheus, sa RMTV ng dahil sa iyo,” “Dahil din sa'yo kaya pinalayas ka. Hindi ka mapagkatitiwalaan. Alam mo kahit anong ingat at tago mo sa totoong pakay mo. Mabubunyag iyon lalo na kung matiim ang balak mo,”

“Matteo” Pakiramdam ko’y unti-unting gumuho ang buong mundong matagal kong pinaniniwalaan habang patuloy na nagsasalita si Aling Margarita. Akala ko kanina, tapos na ang mga rebelasyong kaya niyang ibigay. Akala ko wala nang mas lalala pa sa posibilidad na maaaring hindi aksidente ang pagkamatay ng mga magulang ko.

"H-How? Who really k-killed kuya Kevin?" Kuya Kevin is such a nice guy! Lagi itong nagdadala ng tsokolate sa tuwing dadalawin kami ni Sol. Hindi ko alam na... ganito pala ang totoong sinapit niya. Sinong demonyo ang pumatay sa kaniya?! "I-It was his b-bestfriend...," He cleared his throat. "... Matthias Varzen."

Pakiramdam ko ay isa akong estranghero sa sarili kong pamilya. Pagkatapos suriin ang crime scene, bumuntong-hininga si Dad at tinanong niya si Mom, “Anong sitwasyon sa bangkay na ‘to?” Tinanggal ni Mom ang kanyang gloves at minasahe niya ang nagsasalubong niyang mga kilay. “Lumalabas na nasa 20 taong gulang na ang biktima. Mukhang ang pangunahing sanhi ng pagkamatay niya ay ang malaking sugat sa leeg niya. Malamang matagal siyang pinahirapan bago siya namatay.”

Wari ba kasing kaswal na lamang para rito ang tawagin siyang mommy ni Mat-Mat. “D-Dad, I... I saw him. I saw him, Dad,” umiiyak na sabi ni Mat-Mat. Hindi niya pa maiwasang mapakunot-noo dahil sa mga sinabi nito. Mas tumindi rin ang pag-iyak nito habang kausap si Trace. “I don’t understand. What do you mean?” naguguluhang wika ni Trace. “T-That man, Dad,” Mat-Mat answered while crying. “T-The man who will cut my tongue.”

Lahat ng kasamaan ay mapaparusahan kinalaunan, kaya hindi makakatakas si Xander sa paghatol. Ganoon pa man, hindi ko inaasahan na kaladkarin niya ako palabas ng maleta na parang baliw. Inilapag niya ang katawan ko sa sahig at maingat na inilagay sa tamang posisyon. “Hindi ka pwedeng mamatay. Kung namatay ka, ano ang dapat kong gawin? Hindi ako papayag!” Baliw na bastardo. Patay na ako. Hindi ba niya ako mabigyan ng kaunting dignidad?