Mamatay Novels & Stories

God bless everyone! SPOILER ALERT: Hindi po mamamatay ang bida. Yours truly, KARA NOBELA **********************

Kita ko sa mga mata niya na pinipigil niya lamang ang mga luha niya na pumatak. "Matthew, please... stop this!" "Matagal ko na ring tinago ang totoo at siguro, panahon na rin para malaman niya." Humintong sandali si Matthew sa pagsasalita at ibinaling niya sa akin ang kaniyang tingin. Doon, "Alam mo bang hindi naman talaga si mama ang dahilan ng pagkamatay ng mommy mo? Ang totoong pinapaniwalaan mo ay taliwas sa totoong nangyari dahil ikaw, ikaw ang pumatay sa kaniya. Ikaw ang may kasalanan kung bakit pareho tayong naulila."

“Sira ulo kang gaga ka. Oo, mamamatay tao ako pero may mga atraso lang sa akin ang pinapatay ko. Hindi ang isang sanggol na walang laban.” “Ilayo mo na siya. Ayoko na siyang makita.” Umiiyak na pagsusumamo ni Mildred. “Eh di ikaw ang pumatay kung kaya mo.” Pagkasabi ay iniwanan na nito si Mildred na patuloy na umiiyak. Mga ilang pagkakataon na ring binalak ni Mildred na tabunan ng unan ang mukha ng bata ngunit hindi niya kayang pumatay lalo na ng isang inosenteng bata. Ngunit talagang gusto na niyang mawala ang sanggol sa paningin niya.

"Mamamatay tao siya. Pinatay niya si Vincent!" "Ano?" sabay-sabay na tinig ng tatlo. Samantalang siya'y nanatiling walang kibo. Nakatitig lang sa kamay na naka-posas. "Hindi! Hindi iyan totoo!" nagdi-deliryong sabi ni Marrie. "Hindi magagawa ni Ate Yumi ang ibinibintang ninyo. Mabait si Ate!"

pagbabagong bihis ng pagtatanggol ni Mang Salde matapos niyang malaman ang katotohanan. "Pero bakit anak ko lang ang namatay? Bakit n'yo siya pinabayaan?," nanginginig sa galit na winika ng babae habang umaagos ang tubig sa kanyang mga mata. "Madam, walang sinuman ang may nais na may mapahamak lalo't ang mamatay. Maghunos dili kayo sa mga sinasabi ninyo dahil hindi n'yo pa alam ang puno't dulo ng lahat!," may pigil na pagkainis na mga salita ng ama ni Marissa.

Sagot ko. "Aabot na ng isang taon ngunit hindi mo pa rin mababayaran ang bagay na iyon. Limang daang reales ang halaga ng kagamitang iyon." Pananakot pa ng isa sa kanila. Tiningnan ko naman si Aling Elena at nakayuko lamang ito at tahimik. Sayang talaga, wala akong dalang pera kundi sinampal ko sa pagmumukha nila ang 1000 peso bill. Ang yayabang! Akala ko ba mababait itong mga 'to?

Mataas, matipuno, moreno, may mapupungay na mga mata, mahahabang talukap nito, matangos na ilong at manipis na labi. “Nakakawala sa tamang pagiisip ang Ginoong ito.” saad ko sa sarili. napaiwas ako nang tingin ng ibalik niya ang aking mga titig. Ibinalik ko ang aking isipin sa kung gaano kasarap ang pagkain. “Inay at Itay, magandang hapon po. Magandang hapon magandang binibini.” malawak itong ngumiti saakin.

Marami siyang nagawang kasalanan pero ama ko pa rin siya. Ngayon ang tanging nais ko na lamang ay ang katotohanan tungkol sa pagkamatay ni Mama para matahimik na din ako. Limang taong gulang pa lamang ako ng mamatay si Mama. Wala akong alam kung paano siya namatay at kung bakit hindi ako lumaki kay Papa noon. Basta nagisnan ko na lamang na ang Lola ko ang nagpalaki sa akin sa Abu Dhabi. Patay na din ang Lolo ko sa mother side. Pinapakita naman nila ang litrato ni Papa sa akin at sinasabi ang nangyayari sa buhay ni Papa. Kabilin bilinan ni Mama bago eto namatay na huwag kong kamuhian si Papa pero paano ko gagawin yon kung hindi ko alam ang tunay na nangyari sa

“Anong kinalaman ng buhay o kamatayan ng isang mortal sa atin, mga imortal? Tingnan ninyo ang ibang sekta—may nagpapadala ba sila ng tao para hanapin ang batang nagtangkang magpakamatay dahil hindi napili? Nakakahiya!” Sa tabi niya, isang lalaking nasa katanghaliang-gulang na malamig ang mukha ang sumang-ayon. “Tama si Elder Mateo. Sa lahat ng sekta sa estado ng Zaragoza (kapalit ng Zhao), tayo lang ang gumagawa nito. Pero kung namatay ang bata sa kabundukan natin, baka matakot ang mga magulang na magpadala ng anak dito. Kapag nangyari iyon, sino pa ang darating?”

matigas na wika ng matanda. Nanghihinayang man ang matanda dahil, mukhang papalpak ang plano niya para sa apo niyang si Lucas, ay wala naman siyang kontrol sa pangyayari. Napabuntong hininga na lang siya, sa kawalan ng pag-asa. Mamatay na lang yata siya, ay wala pa ring balak mag-asawa ng apo niya.