Manloloko Quotes 소설 & 이야기

natatawa niyang ipinulupot ang kamay niya sa bewang ko habang nagrarant ako sa subject ko. "Kailan pa naging madali ang lahat, sweetheart? There's this quote from my favorite character--Luffy. He said that if the path is easy, then it's not the right path. So there's nothing to worry kung mahirap man yan cause I'm telling you, you're in the right track." Napatitig ako sa mga mata niya. Nakita kong kinagat niya ang pang ibabang labi niya.

May lahi ni jollibee? "I forgot to ask your name! What an idiot I am!" He said while laughing. Huh?! What an idiot I am? Parang mali yung pagkaka-construct nung sentence or hindi ko lang nagets kaya nahanap ako ng pagkakamali?

tanong niya. "Ahmm, motto mo?" Ano ba naman 'tong tanong ko! What's your motto? Ano 'yon? Parang timang naman! "My motto is; be loyal to the nightmare of your choice." patango-tango niyang sabi. "Motto ko sa buhay, ano; It's not a dead end, it's just a plot twist!" Nakaw ko lang na motto 'yan kay ligaya no'ng high school...ewan ko ba bakit ko naisip 'yon? Tunog seryoso kasi sa buhay.

"At syempre sayo. Ayoko kayang mapagod ang favorite Lolo ko na yan. " S****p! Kelan nya pa naging favorite Lolo ang Lolo Domeng ko? Sino sya sa palagay niya? Apo ba sya? At si Lolo naman nakikitawa pa. Kaya lumalaki ang ulo ng gurang na to dahil akala nya nakakatuwa yung mga lumalabas sa bibig niya. "Ikaw jud senyorito, joker man diay ka." "Ay wa ko nag-joke Lo uy! Tinud-anay ning ako." [Ay hindi po ako nagbibiro, Lolo. Totoo po yung sinabi ko."

Hindi nakaimik si Kenzo pero kitang kita ko sa mukha nito ang guilt! Well, ini-stress niya ba naman ang Lolo niya dapat lang din talaga na mahiya siya! "Bahala ka na kung ano man ang gusto mong gawin sa buhay mo! Malaya ka nang gawin lahat ng nais mo sa buhay mo! HIndi na din kita pipigilan pa kung sinong babae ang gusto mong makasama habang buhay!" muling bigkas ni Lolo Lance! Napansin kong kaagad na napakunot ang noo ni Kenzo at nagtatanong ang mga matang tumitig sa akin pero kaagad na din akong nag-iwas ng tingin!

Hindi na ako nagpa-demure pa dahil hindi din ako tatagal ng hindi magsasabi ng kung ano ang nasa isip ko. Nagtinginan sa akin agn mag-anak, halatang hindi makapaniwala na sumagot ako. “Totoo naman ang sinabi mo, apo. Sino pa bang tanga ang maliligaw sa panahon ngayon?” Tumawa ng malakas si Lolo Ruel at syempre, nakisali ako. “Pero mag-iingat ka at alam mo naman, marami na ang manloloko ngayon.”

Buti na lang lumabas na ito. Woah! Nakahinga ako nang maluwag nang umalis ang Lolo ko. I hate you Tanya. I hate you. I swear everyday, I'm going your life a living hell, until you decide to quit.

"Huwag mo nga akong lokohin. Ibig sabihin wala kang binili na kahit ano? Hindi materialistic na tao si Lolo pero ma-appreciate 'yun." "Syempre joke lang. Naniwala ka agad? Syempre meron. Pagkakataon ko ng magpabango ng pangalan kay Lolo, sa tingin mo ay sasayangin ko ang pagkakataon ito? Hindi 'no!"

Halos maubo naman ako sa sarili kong laway dahil sa sinabi nito. “Minsan na ninyong nagawang gumagawa ng kababalaghan sa likod ko subalit hindi na ‘yon mauulit pang muli. Marami akong mata, tandaan mo,” ani Lolo. Napanguso na lang ako bago bumulong. “Kalala pinya,” bulong ko sa sarili na narinig niya.. “Ano? Tigil-tigilan mo ako, Karina. Kapag nalaman ko lang na kinikita mo na naman ang lalaking ‘yon,” aniya kaya napailing na lang ako.

“Lolo, marami na tayong proyekto. Hindi naman siguro masama kung bibigyan naman natin ng chance ang ibang kumpanya ‘diba? Besides, marami pa tayong makukuhang proyekto na mas higit pa sa Manhattan.” “Stupid!” He shouted as he pointed his finger at me. “Hindi ko alam kung bakit bigla kang naging t*nga? Hindi ka na ba nag-iisip ng tama? Ano ba ang pinakain sa’yo ng lintik na babaeng kinalolokohan mo at nagkaganyan ka?” Napalunok ako bago ako tiim-bagang na tumayo mula sa pagkakaupo para pantayan si lolo na nanatiling nakatayo sa harapan ko.