Good Hair Days Novels & Stories

Balak kasi nitong maaga pa lang ay makabili na siya ng iregalo sa bestfriend na magagamit talaga nito sa nalalapit nitong kasal. Mukhang maaga pa naman para mag-shopping kaya ang pinagkakaabalahan muna niyang scrapbook ang pinagtuunan niya ng pansin. Bawat araw kasi na magkasama sila ni Niel ay kinukunan talaga niya ng picture. Gusto niya na sa bawat kasama niya ito ay talagang magmamarka sa puso niya. Na hanggang sa pagtanda niya ay baon-baon niya pa rin ito. 'Beautiful Days with You' iyon ang napili niyang theme sa scrapbook niya.

Ibinagsak ko rin ang katawan ko sa higaan at tumulala sa kisame. "Trevor Atlas Chavez" basa ko sa buong pangalan niya sa F******k. "May nililigawan kana pala huh" usap ko sa sarili. Mahigit kalahating oras na ata akong nakahilata nang maisipan ko ng maligo. Isinuot ko ang binili kong off-shoulder white dress na ang haba ay lampas sa tuhod ko. Ginamit ko rin ang sandals na bagong bili. Pinanatili ko na lang nakababa ang mahaba kong buhok at nag suot ng floral bandana. Pagtingin ko sa cellphone ko ay 2:46 na ng tanghali, tirik na tirik ang araw, pero hindi naman nakakapaso ang init sa balat. Nakalimutan kong tanungin si kuya Casper kung saan kami pupunta kaya ito na lang ang isinuot ko.

Sa mga araw-araw na nakasubaybay sa Dirty Games With The Billionaire, My Billionaire Bodyguard at The Billionaire’s Sweet Psycho. Maraming salamat po sa pang-unawa! Stay safe po and Godbless! ✨✍️

"ANO?! Seryoso ka‽ Jusko, Ara! Ano 'yang pinasok mo?!" Makapag-react 'tong dalawang 'to, mga OA. I'm so frustrated! I combed my hair using my fingers. Tiningnan ko ang aking relo and its already 11:00 wala naman masyadong klase ngayon kasi nga first day. May pa-intoduce yourself pa na walang katapusan.

Giovanni’s POV Tatlong araw na. Tatlong araw nang walang balita kina Marielle at Mikayla. Bawat oras na lumilipas, parang may dahan‑dahang dumudurog sa dibdib ko. Hindi ako makatulog. Halos wala rin akong maisubo. Ang paulit‑ulit lang na bumabalik sa isip ko ay ang huling tingin ni Marielle — punong‑puno ng sakit at takot — bago siya tuluyang umalis.

Kahit hindi ko maramdaman na masaya ako, pilit pa rin akong ngumingiti palagi. Tumayo naman sila, akala ko kung ano na ang gagawin nila. Ngunit, bigla silang yumakap sa akin. Dahilan, na isa isa ko silang hinalikan. Maya-maya pa, tumunog ang cellphone ko. Agad ko itong sinagot nang walang alin-langan, matapos kong makita ang pangalan ni, Josh. "Hello, Zinnia are you free today?"

Dumaan ang ilang araw ay laking tuwa ni Diana dahil naging tahimik ang buhay niya. Hindi na niya nakikita si Scott. Hindi na rin siya nito ginagambala. Kaya good mood na siya at ganadong-ganado magtrabaho. Abalang nagtitipa si Diana sa keyboard nang biglang tumunog ang cellphone niya. Kunot-noong dinampot niya ang cellphone.

Hindi namin pinansin ang malakas na buhos ng ulan, wala siya paki kung magmukhang tanga kami rito basta mapagaan niya lang ang pakiramdam ko. "One hardest thing you will ever have to do, Syl, is to grieve the loss of a person who still alive. I will pray for you. I'm so proud of you Syl, you make it." Thank you so much, Ichan. To be continued... *** Bear with some typo and grammatical errors. Thank you and enjoy! UPDATE: SATURDAY AND SUNDAY ONLY!!! ❤️ 

Alas nuwebe na ng gabi kaya, natitiyak kong puro love songs na ang ipapatugtog. Pagbukas ko pa lamang, ay kaagad ng bumungad sa aking pandinig ang kanta ni Laura Pausini. "Until the day, I let you go. Until we say our next hello, it's not goodbye" Hindi ko namalayan ang pagpatak ng aking mga luha habang pinapakinggan ko ang kantang pinapatugtog ko nu'ng inihatid si Alex sa kanyang huling hantungan.

DAY 2 NATASIA'S POV Sunod-sunod na ring ng cellphone ang gumising sa akin. Bahagya kong idinilat ang aking mga mata upang tingnan kung saan nakapatong ang cellphone na pinagmumulan ng tunog. Ngunit bago ko pa man maabot ang cellphone sa ibabaw ng center table ay mabilis na rin itong dinampot ni Chad. Muntik pa akong malaglag sa couch dahil sa biglaang pagtayo nito.