Mapangahas の小説・ストーリー

Chapter 2 – The Innocent Sacrifice --- Mainit ang hapon sa maliit na barangay sa Quezon City. Sa isang siksik na compound na halos dikit-dikit ang mga bahay, doon nakatira si Solenne “Sol” Villareal kasama ang kanyang pamilya. Sa unang tingin, ordinaryo lang ang lugar na may mga batang naglalaro ng tumbang preso sa kalsada, mga kapitbahay na nakaupo sa bangketa habang nagtsi-tsimisan, at mga tricycle na dumadaan paminsan-minsan. Pero para kay Solenne, ang bawat araw dito ay laban para lang makatawid sa pang-araw-araw na buhay.

Parang matagal ko na iyon kilala pero di ko matandaan kung saan. //---//---//---//---//---//---//---//---//---//---//---//---// RAFAEL'S POV Tamang tama ang pagbili ko ng bahay dito sa Manila, ng may mapansin akong babae na nagtapon ng b****a. Agad ko ito pinagmasdan, kamukang kamukha nito ang babaeng mahal ko. Pero napaka imposible dahil matagal na itong patay.

“Wala na ba talagang maisasalba, Mang Felipe?” Sa hawak na napopolbong parte ng tubo nakatitig si Margaux habang nagtatanong kay Mang Felipe, ang pinaka-kanang tauhan ng ama niyang si Deo Samonte. Nilingon niya ang matanda. Katulad niya, namumroblema rin ito. Malalim ang hangin na pinakawalan ni Mang Felipe at naipapailing na tumayo at binitiwan ang abo na nasa palad nito. The ashes scattered on the ground.

mapuno SA pamilya des conde Yan. sila Naman ang ISa SA pinakamayan dito sa lalawigan Ng Quezon at ISA din na pinaka mabait na pamilya dito Kaya lalo umounlad ang bayan natin.. tapos lalo Ng umopo bilang governor ang anak na panganay Ng des conde dati ang ama nito governor?! tapos ang anak Naman niya ngayon at lalo pa humanda ang pamamalakad nila .

Ang weird. "Saan tayo?" basag ni Caleb sa katahimikang namagitan sa aming tatlo ng ilang minuto. "Sa manggahan," nakangiti at excited na sabi Heart. Hindi ko alam kung ako lang pero parag nakikita ko ang mga mata niyang kumikislap kada babanggitin ang kahit anong may koneksiyon sa mangga.

Natigilan si Don Generoso. Ang Palawan ang pinakamalaking probinsya sa Pilipinas. Sakop ito ng MIMAROPA region, at may sukat na apat na raan at limampung (450) kilometro ang haba at limampung (50) kilometro ang lapad. “Saan tayo magsisimula ng paghahanap?” Tanong ni Cory. “Pumunta muna tayo sa mga presinto ng pulis. Doon tayo magsimula ng pagtatanong.”

Wala nang masyadong sasakyan—payapa ang daan, at tahimik. "May alam akong kapehan—baka gusto mong subukan roon?" "Talaga?" "Hmm... saka don't expecr na yayamanin do'n, ha? Presyong Divisoria." Mahinang tumawa si Cheska. "Okay! You say so. Saan ang daan?" "Diretso mo lang. Actually, malapit lang din naman sa Manila Bay. Ayos lang ba?" "Yes, Ma'am!"

Panaginip Phyton's pov Maaga kong tinapos ang office hours ko upang makipag kita kina architect Alonzo at engineer Roman para sa ipapatayo kong rest house sa probinsiya -Nueva Viscaya kong saan ang lupain na binili ko kay Mr.Castro.

LENA’s POV Nang bumaba ako sa family car ng mga Yangco, hindi ko maiwasang humanga sa malawak na kalupaan ng Hacienda ng mga Guillermo. Mula sa kinahihimpilan ng mga sasakyan ng mga bisita, kitang-kita ang berdeng damo at pinong buhangin, at sa di kalayuan, nakatirik ang malaking hacienda ng pamilya Guillermo, kilalang pinakamayaman sa Batangas ang mga ito. Nagmamay-ari ang mga ito ng malaking lupain, maraming hawak na farm at magagandang beach.

Monique One month later… Manila Philippines. "Ma'am Monique! Ma'am Monique!" Mahihinang boses na tawag sa akin ni Tia, ang dalagitang anak ni Manang Ester. I passed out habang naghahain ako para sa hapunan namin. May kaunting salo-salo kami sa Hacienda Alessandro dahil kaarawan ng Papa ko. Umuwi na rin dito ang dalawang mga Kuya ko at kasa-kasama pa nila ang bawat pamilya. Christmas eve, New year, at birthday party lang namin nakakasama ang mga kuya ko dahil may kan'ya-kan'ya na rin itong pamilya.