Mario & Luigi Novels & Stories

may pait na wika ni Mario bago tumawa ng pilit. Tinikom ni Sunshine ang kanyang labi at saka nag-iwas ng tingin kay Mario. Totoo naman iyon. Nang umamin sa kanya si Mario noon bago lumipad ng bansa, palagi silang magkausap. At aminado siyang nagkaroon din siya ng damdamin para kay Mario dahil kilala niya ang binata. Mabait, masipag at mapagmahal sa pamilya. Hindi niya lang talaga hinayaan na ligawan siya ni Mario dahil focus siya sa kanyang pamilya. At ayaw niya pa talagang magkaroon ng boyfriend.

sabi ni Luigi habang iginagalaw ang mga paa nito. Pagkatapos maghugas ng kamay at mag toothbrush ay agad na hinila ni Luigi ang kamay niya papunta sa kwarto nito. Namangha s'ya sa play area nito dahil sa mga laruan na naroon. Marami itong collection ng mga superheroes, lego, tatlong malaking robot at ferrari toy car collection. Matapos siyang i-tour ni Luigi ay naupo sila at niyaya siya nitong basahan siya ng libro ngunit hindi pa siya nagsisimulang magbasa ay nagsalita ito.

Sabay na naibaling nina Ysabella at Ruru ang kanilang tingin sa binatang dumating. “Luigi Marco.” “Aren't you getting tired, Santibañez? You won't be able to drag us down. You're going to waste your time,” aroganteng saad ni Luigi na labis ang kumpyansa na wala na sinoman ang makakapagpabagsak sa kanila kahit na sino pa man.

Gamit ang gayong walanghiyang paraan para sirain ang larong chess, sa tingin mo ba ay magagawa mong maging maganda ang estado ng boss nang hindi nagpapatalo? "Uncle Mario, pakiusap, iligtas mo ako." Nang makitang hindi siya pinansin ni Villar, muling lumuhod si Sandro kay Mario Ariano. Siya ang saradong alagad ni Mario Ariano, at hindi dapat mapagalitan ni Mario ang isang tulad niya.

nakangiting dagdag pa niya. “Oh my Gosh, I didn’t see this coming!” wika ko at masaya ulit na tumawa. “Oh, James, I’m really happy for you! Alam mo ba, may kaibigan kami sa Pangasinan na Mario at Luigi ang pangalan? They grew up as brothers even though they are not really related by blood. They’ve been in a secret relationship for long, they broke up, they’ve been through hell and got back together! Now they are both happy! Alam ko na matutuwa sila kapag nakilala nila kayo! I mean, I’m sorry! I’m just really excited! Sana makilala niyo rin sila soon!” masayang wika ko kaya mahina ulit siyang natawa at tumango.

sabi nito kaya natawa naman ito “Wala yun! Maliit na bagay lang yun!” nakangiting sagot nito sa dalaga “Gusto mo ba ng maiinom?” tanong ni Andrea sa kanya at kahit nga hindi pa sumasagot si Mario at pumihit na ito para kumuha ng juice sa ref Nagsalin siya sa baso at agad niya itong inabot kay Mario. “Uy, salamat!” “Maupo ka muna!” ani Andrea at saka niya inilapag sa harap ni Mario ang tinapay

ani Dim, tumango naman si Mario at ngumiti. “Maloko sina Kuya Karlos, Kuya Jag, Kuya Havoc, Kuya Leon at Kuya Primo. Kapag may umiiyak sa amin hindi nawawala ang ebidensiya. Kung titignan mo siguro mga phones nila, mas marami pa ang naka-save na kalokohan ng tropa kesa sa pictures ng mga asawa at girlfriends nila,” mahabang paliwanag ni Mario.

Humigpit ang hawak ko kay kuya nang ituro ni Delfin si Mario. "Ayun siya, Ma'am Millow. Mario!" Isang lalaking nakatalikod ang tinuro ng tour guide. Pinagkapusan ako ng hininga dahil ang tattoo ng lalaking n*******d na walang iba kundi si Mario ay kagaya lang din ng tattoo ni Lake sa likod. Biglang humarap si Mario at huli ko na napansin na nakabitaw na pala ako kay kuya. Mabilis na nakalapit ang kapatid ko kay Mario. "Lake!" tawag ni Kuya.

Umagaw ng kanyang pansin ang dalawang Super Mario Mushrooms at isang mensaheng nakahulma gamit ang kinortehang carrots na nagsasabing “Eat well, Daddy.” Nanatiling nakatitig si Sandro sa mga pagkain. Halos maiyak naman si Lyv sa hiya. “Naku, pasensya ka na. Hindi kasi talaga ako magaling sa paggawa ng mga bento box lunches. Matagal na rin akong hindi nakakagawa kaya medyo pangit na iyong kinalabasan.”

Ang mga salarin ay binitay na bugbog at bugbog, ang kanilang mga mukha ay namamaga na hindi na makilala. "Ikinagagalak kitang makita, boss," bati ni Mario na itinabi ang kanyang mga benda at paniki. "Any progress?" Nagtanong ako, alam ko na ang pag-aatubili nilang makipagtulungan. Napailing si Mario sa pagkabigo. "Sila ay matigas ang ulo," siya remarked, gesturing patungo sa mga bihag.