Novel & Cerita Marriage

สาวน้อยเหวินเวิ้อแห่งหมูบ้านโคกกระโดนผู้มีนิสัยร่าเริงมองโลกในแง่ดีลูกอิสานผสมเมืองเหนือเรื่องหากินขอให้บอกรับรองว่าไม่อดตายตายายสอนวิชาหากินให้มากมายเรื่องเดินป่าเพราะบ้านบิดามีภูเขาหลายลูกหากินบนเขา

เธอ เกลียดเด็กที่สุด โดยเฉพาะเด็กนิสัยเสียแบบเขา "ฮันเตอร์" -- ฮันเตอร์ -- หล่อ รวย (เอา)แต่ใจเก่ง -- พระพาย -- สวย เก่ง เกลียดเด็กที่สุด --- "ฉันเป็นพี่นายนะ!" "พี่น้องท้องชนกันน่ะเหรอ" "เด็กปากเสีย!" "รู้ได้ไงเคยลองแล้วเหรอ ทำไมผมจำไม่ได้ล่ะลองอีกสักทีก็คงไม่เสียหายหรอกมั้ง" "อื้อ!~ ฮันเตอร์!" --- "ฉันไม่ชอบเด็ก" "โตพอจะเป็นผัวเธอได้แล้ว ทบทวนหน่อยไหม" "นี่! นายมันเอาแต่ใจตัวเองที่สุดเลย" "เอาเก่งด้วยนะเผื่อลืม"

"จะบอกให้นะ คุณคงเป็นผู้หญิงคนแรกมั้งที่เป็นคู่หมั้นที่น่ารังเกียจที่สุด แค่ผมมองหน้าคุณ ผมยังอยากควักลูกตาตัวเองออกมา"

...เมื่อรุ่นพี่ที่สนิท ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต สิ่งที่พายุได้รับจากการเป็นเจ้าหนี้ ที่ไม่ได้เงินคืนซักบาท แถมยังต้องรับอุปการะสาวน้อยน่ารัก ที่สูญเสียทั้งพ่อและแม่ เขาจึงจำเป็นที่จะต้องรับเลี้ยงเธอไว้! ในฐานะ"ของเล่นแก้ขัด" แต่สำหรับสาวน้อยไร้เดียงสา ผู้อ่อนต่อโลกอย่าง "ข้าวหอม" กลับมองว่าสิ่งที่เขาให้มา มันคือ "ความรัก " เมื่อความดีและความใสซื่อของเด็กสาวคนหนึ่ง ไม่สามารถหยุดความเจ้าชู้รักสนุกของคนที่เธอรักได้ และได้ยินคำพูดเหยียดหยามมากมาย ข้าวหอมจึงเลือกที่จะหนีออกไปจากชีวิตผู้ชายใจร้ายที่เธอไม่มีวันลืมได้ลง... แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะ"บุญวาสนา" หรือ"บุญวาดชาติหมา" ทำให้ทั้งคู่กลับมาเจอกัน! ในฐานะ ท่านประธานของบริษัท กับเด็กนักศึกษาฝึกงาน ที่การกลับมาเจอกันครั้งนี้ ข้าวหอมคนเดิมของพายุ กลับเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง...

เกิดใหม่ในนิยายทั้งทีกลับได้รับบทเป็นนางเอกผู้ใสซื่อ หึ! นางเอกที่ต้องคอยทำดีเพื่อให้พระเอกหันมามองน่ะหรือ ฝันไปเถอะ! ไฉนเลยข้าจะต้องวิ่งตามบุรุษ

เมื่อ พลอยเจน หญิงสาวที่ยังสับสนเรื่องเพศ อยากรู้อยากลองแล้วดันเผลอไปลองกับ จิรกิตติ์ รุ่นน้องคนสนิทของพ่อ งานนี้จะจบยังไง ในเมื่อเขาเองก็รอวันนี้มานาน

จู่ๆ จื่อหนิงก็ตายและทุลุติมาเข้ามาในตอนจบของนิยาย...แล้วอย่างไรกัน เรื่องดำเนินมาถึงตอนจบแล้วนางไม่สามารถเปลี่ยนแปลงแก้ไขอะไรได้ นอกจากขอเพียงได้ด้วยชีวิตพ่อตัวร้ายที่น่าสงสารผู้นี้เอาไว้ก่อนเถอะ!

สิ่งที่เขามีให้ต่อเธอคือความรับผิดชอบเท่านั้น ปากก็พร่ำบอกว่าไม่รัก ก็ไม่รักหรอกแต่หลงหัวปักหัวปํา! เหตุจากคืนนั้น(โดยมี'น้ำมนต์'เด็กฝึกงานของแม่หมอตัวแสบเข้ามาเอี่ยวด้วย)ทำให้ไฮโซสาวสวอย่าง'ณิชา'ต้องแต่งงานกับของกุนซือนายตำรวจหนุ่มเย็นชา ทั้งนี้เขายังเป็นหลานชายแท้ๆของอิงอรภรรยาใหม่ของผู้เป็นพ่อที่เธอแสนจะเกลียดชังอีก หลังจากนี้จะเกิดอะไร เมื่อคนทั้งสองต้องใช้ชีวิตคู่อยู่ด้วยกัน กุนซือ (ธีร์) วีระวงศ์ 32 years old. "อย่าให้ต้องย้ำเธออีก..ณิชา!" "หัดเกรงใจทะเบียนสมรสบ้างก็ดี..ฉันไม่อยากโดนหาว่าเมียกำลังสวมเขาให้" ณิชา วีระวงศ์ 24 years old. "อย่ามาตวาดฉันนะกุนซือ! พูดดีๆไม่เป็น เรอะ!" "งั้นพรุ่งนี้ไปหย่ากันเลยไหม..จะได้ไม่ต้องโดนถูกหาว่าฉันสวมเขาให้"

ลูซี่.....ลูกสาวเพียงคนเดียวของมาเฟียตระกูลใหญ่อย่าง ลูคัส เด็กสาววัยแรกแย้ม ย่อมตกเป็นจุดอ่อนของผู้เป็นพ่อ ลูคัสจึงจัดการส่ง โจนาธาน ลูกชายบุญธรรมของตนเองให้มาเป็น ‘บอดี้การ์ด‘ ของลูกสาวเพียงคนเดียว แต่ปัญหาคือ.... “หนูไม่ได้ต้องการบอดี้การ์ด โดยเฉพาะเขา!“ เธอเกลียดโจนาธาน! แต่ใครจะไปรู้ ว่าการมีบอดี้การ์ดครั้งนี้จะทำให้เธอมีชีวิตที่เปลี่ยนไป ความอบอุ่นใส่ใจ ที่เขามอบให้ ทำให้เธอและเขา ข้ามเส้นในแบบที่ไม่ควรจะเป็น..... “นายจะไม่รับผิดชอบอะไรเลยเหรอ” “สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้…มันหมายความว่ายังไงสำหรับนาย” เพราะเขาคิดว่าตัวเองไม่คู่ควร ถึงได้ยอมเห็นเธอ ไปหมั้นกับผู้ชายคนอื่น

คำทำนายทายทักว่า ‘ของขวัญ’ กำลังดวงตก นอกเหนือจากอุบัติเหตุที่ร้ายแรงที่สุดในชีวิต ก็คือฝันร้ายที่ทำให้จิตล่องลอยไปในที่ที่ไม่เคยไป มือใครต่อใครพยายามไขว่คว้าให้เธอเดินตาม หลายต่อหลายครั้งที่เกือบไม่ได้กลับ ‘องศา’ คือคนที่ประคองดวงชะตาดวงนี้ไม่ให้ดิ่งลง นอกเหนือจากสิ่งที่มองไม่เห็น ความรู้สึกดีๆ ชัดเจนขึ้นเมื่อได้ใกล้ชิด ก็คิดว่าเคยคบ เคยรัก ‘ของขวัญ’ จึงทุ่มหมดหน้าตัก ไม่คิดไม่ฝันว่าวันหนึ่งทุกคนจะบอกกับเธอว่าองศาเดียวที่เธอรัก ‘เขาเป็นแค่คู่หมั้นปลอมๆ’