Novel & Cerita Maskara Ng Dignidad

Isa na namang itlog ang dumapo sa kanyang mukha. Lumabas ang isang lalaki mula sa dilim, naka-itim na maskara: "Ako ang bumato. Mga tulad mong basura ang dapat binabato. Ang hilig mong manakit ng babae!" Isang lalaki, nakasuot ng maskara, ang bumato kay Joshua. Sumunod pa ang ilan pang tao, lalaki’t babae, pawang may maskara rin. Mayroon ding matatanda na walang suot na maskara.

ngisi ng matanda. Maya-maya, lumapit sa amin ang isang lalaking may suot na maskara sa kalahati ng kanyang mukha, isang kilalang arms dealer sa rehiyon. "I heard you can make a massacre look like a charity event, Attorney," may accent pa ang pag English niya. "I have some discrepancies in my maritime shipments. Maybe we can fly you to the border next week?"

Diretso akong lumabas ng office at nagpunta sa personnel room kung saan kami nagbibihis. Naririto ang iba't ibang uri ng mga costumes, matataas at pointed heels na sapatos, mga maskara, at kung anu-ano pa. Nakahilera rin ang mga vanity mirror na mayroong mga lightbulbs sa paligid at mga upuan na very fabulous. Namataan ko si Mara na papalapit sa akin. Nang ibaling ko ang tingin ko sa kanya ay nawala agad ang ngisi sa mukha niya na para bang hindi ko iyon napansin agad.

Tugon ko sa kanila. "Opo." Masaya nilang tugon dahil sa mabilis kong pagpayag. "Madame, ang kasiyahan po ngayong gabi ay isang masquerade. Dalawang damit po na may pares na maskara ang pinadala ng hari upang pagpilian niyo." Tugon ni Fantine at pinakita sa akin ang parehong damit at maskara.

Ang bawat hakbang ay may katumbas na panganib, at sa larong ito, walang puwang ang awa. Ang gabi ay natapos, ngunit ang tunay na kadiliman ay nagsisimula pa lamang. Ang "Maskara ng Kasinungalingan" ay bahagya nang natuklap, at ang dugong lalabas dito ay magiging mantsa na hindi na kailanman mabubura ng kahit anong yaman o kapangyarihan.

sabi niya sa harap ng kanyang portrait. May takip ang larawang iyon. Isang human size portrait, suot ang kanyang best gown the night of her concert with her mask on. Simula ng mangyari ang aksidenteng iyon, nakatakip na lang ito. Sa oras na buksan niya ito, sisiguraduhin ni Nadja na kakayanin niyang paglabanan ang takot sa maskara.

Bukod kasi sa seguridad na nararamdaman n'ya dito ay nararamdaman din n'yang pamilyar ito sa kanya. Dahan-dahang iniangat ni marigold ang isang kamay sa mukha ng lalaki para alisin ang maskara nito. Ngunit agad namang hinawakan ng lalaki ang kamay ng dalaga at inilagay iyon sa dibdib n'ya. "Be good." "F*ck! F*ck!"

Lady Nightingale” Sigaw ng Dj na siyang nag-aaptogotog ng kantang siyang saliw na musika ng babaeng maalindog na nakayuko at nasa harap ng pole sa ibabaw ng entablado. Tumingin ang babae at suot naman nito ang maskarang tumatakip sa kanyang mga mata. Puno rin ng makikinang na palamuti ang maskara na tila ibinagay sa kanyang kasuotan, pinanghalong ginto at bughaw.

Gintong may halong pulang glitter ang maskara at kumikislap sa liwanag. Hindi matiis ni Purisima na huwag titigan ang misteryosong babae. Mahaba ang manggas ng suot nitong itim na Dolman maxi dress. Batay sa limitadong bahagi ng balat nitong naka–expose, maipapalagay ni Purisima na hindi purong Filipino ang pinangingilalang si Luna. Instinct niya ang nagsasabing maganda ang mukha ni Luna sa likod ng maskara nito.

"Is that so? so wearing that mask before, what is that for? to hide your emotion kasi noong araw na iyon ay hindi ka okay?" Natigilan naman si Ashley sa sinabi ni Margaux nang maalala pa rin nito ang unang araw na nagkakilala sila and all she said is true. "Paano mo nalaman na I am not okay that time?" "Ano ba ang use ng maskara, hindi ba to hide our face but in reality to hide our feelings that shows in our face"