Matalas Novels & Stories

Sapat lang ito para sa lahat ng damit ko sa bawat panahon. Ang lahat ng nasa attic ay luma at laspag na, maliban sa maliit na kama sa gitna. Nagawa ko lang ito na mapalitan dahil ang luma ay bumigay ng hating gabi. Isang pirasong kahoy ang tumusok sa mattress at sumaksak sa akin. Hanggang sa araw na ito, marahil may hindi pa din ako natatanggal na piraso ng kahoy sa bewang ko.

[MAKIBAKA, ‘Wag Matakot!] [Patalsikin ang mga Allegra sa lupang hindi sa kanila!] [Hindi niyo na kami mapapatahimik!] [Hustisya! Hustisya! Hustisya para sa lahat ng magsasakang minasaker nila!] [LALABAN, hindi na aatras!]

alanganin kong tanong "Wala…" ngumiti siya, kung hindi ako magaling kumilatis ng tao ay hindi ko mapapansin na peke ang ngiting iyon. Magaling siyang magpeke ng ngiti, 'yung tipong matagal na niyang ginagawa 'yon at sanay na siya. to be continued..

Kaya bakit ako magseseryoso sa training na ito? Halos isang oras akong tumunganga at nakatitig sa sariling repleksyon sa salamin na ceiling nang lumangitngit muli ang pinto, sinakop ang katahimikan ng silid lalo nang marinig ko ang mga yapak na papalapit. "Mr. Matthew," the deep, hoarse voice said. "You can change your clothes now and I will drive you back home. May biglaang meeting si Mr. Aristizabal at ipagpapaliban muna itong ensayo ninyo."

Sa veranda, nakaupo si Angeline habang pinapanood ang apat nilang anak. Si Marcus, ang panganay, seryoso at tahimik—halatang anak ng kanyang ama. Si Matteo, masayahin ngunit protective sa kanyang mga kapatid. Si Mira, mahinhin ngunit matapang kapag kinakailangan. At si Eliana, ang bunso—ang prinsesa ng buong bahay. “Papa! Marcus pushed me!” sigaw ni Eliana habang tumatakbo papunta sa veranda.

"Wala kaming masyadong alam sa ina ni Matt kung mortal ba o lobo rin pero isa lang ang malinaw. Si Matt ay isang lobong Asbren mula sa Tribong Waldong dahil sa mata nitong magkaiba ang kulay" "Tanging Asbren lamang ang nagtataglay nito. Ayun kay pinuno ay halos nalipol ang angkan ng mga Asbren kaya naghahari sa ngayon ang tribong "Kumal" Kaya ng matagpuan namin ni Pinuno si Matt sa bundok ng Tierra Perdon na walang muwang at sugatan at nanginginain ng bayawak ay agad itong iniuwi ng aming pinuno"

Alam niyang kinakailangan din niyang makalayo upang hindi ang binata ang mapagbuntunan ng lahat ng mga maaaring mangyari. Black fitted pants ang suot niya at ang leather jacket na binili ni Matthew sa kanya noon pang bago pa lang silang nagkakasama sa bahay nito. Napapa-ilaliman lang ito ng isang simpleng crop top blouse na hapit din sa katawan niya. Isang baril lang ang dala niya, ‘yun pa ‘yong baril na nadala niya sa pagtakas niya mula sa grupo nina Mondragona. Ang tawag sa kanila ni Mondragona ay "The Snake Lady”. Marami silang sinanay para sa katawagang ‘yon, na ang ibig sabihin ay nakikipaglaban na parang mga sawa. Kahit na walang armas, kaya nilang pumatay ng tao na gaya ng isang ahas.

Halata ang pagmamadali ng mga nilalang na nanggaling dito, tila may hinahanap. Ilang sandali lamang ay lumabas si Matias hawak ang isang kulay rosas na tela. Tinitigan ko ito nang inabot niya sa akin, hindi na ako nagulat nang makita ang nakaburdang pangalan dito. "Siya nga," wika ko, sigurado. "Ngayon ay may bago tayong dahilan upang mapagtagumpayan ang ating mga hangarin, Aliara," aniya. Napatingin ako sa kaniya at marahang tumango.

Agad siyang sinalo ni Mattheus, alam niyang manhid pa ang mga paa nito dahil sa matagal na pag-upo. "Huwag kang mag-alala, Gianne..." Tinitigan niya si Gianne nang may kislap sa mata, tila may mahalagang sasabihin. "Ah...?" "Gianne, I'm Mattheus Alec Velasquez. Mayroon akong nakababatang kapatid, buhay pa ang mga magulang ko at may Lola rin ako. May sarili akong bahay, kotse, isang stable na trabaho, at mga hobby lang ang pinagkakaabalahan ko."

Isang ngiting makalaglag matris. Napakagat labi siyang sumunod sa mga ito. Siya si Pearl. Period!