Matigas English 소설 & 이야기

Napagtanto yata nilang hindi kami pangkaraniwang mandirigma lamang katulad nila. "Marahil ay may hinihintay kayong bumalik sa lugar na ito," makahulugang wika ni Matias. Mabilis niyang itinutok ang espada sa mga kalaban. "Sino ang pinaglilingkuran ninyo?" "Hindi naming kailangan magpaliwanag sa inyo!" matapang na wika nang nangunguna sa kanila at agad na sumugod.

Tahimik lang kaming kumakain at malalamya ang mga mukha namin—lalo na si Madrid. Alam kong inaalala pa rin naming lahat ang nangyari kagabi. "Mauuna na po ako. Bye, 'ma. Bye, ate. Bye, Madrid," dire-diretsong paalam ni Matthew matapos niyang kainin ang kapiranggot na pagkaing sinandok niya. "Aalis na rin po ako," paalam ko at saka binitbit ang bag ko. "Saan ka pupunta, anak?" nagtataka namang tanong ni mama.

Tumango naman si Mommy habang inalalayan akong maglakad. “Mommy!” Sabay kaming napatingin kay Margie nang marinig namin ang malakas niyang sigaw. “Margie! Anak!” Tuwang wika ni Mommy habang niyakap si Margie. Yumakap din at humalik sa pisngi ni Mommy at sa akin ang dalawang anak ni Margie na kambal. hindi ko naman mapigilan ang sarili ko na pangigilan ang pisngi ni Margot.

nagmamatapang na wika ni Margaret nang makabawi. Naglapat ang mga labi ni Nica at naningkit ang mga matang nakatitig kay Margaret. Sa isang iglap lang ay hawak na niya ang buhok nito at nahila palapit sa kaniya. "Ang kapal ng mukha mo magsalita ng ganiyan! Kasing itim ng uwak ang budhi mo kaya nararapat lang sa iyo ang itapon ka sa putikan kung saan ka nanggaling!"

Sumabog si Darryl nang sumugod ito at tinamaan ang dibdib ni Matteo! Bang! Gulat na gulat pa rin si Matteo kaya hindi ito naka-react. Nang sumigaw ito ng malalim ay nagulat ang kaniyang buong katawan at lumipad paatras ng ilang daang talampakan na parang sirang saranggola. Tahimik ang buong lugar! Napakatahimik ng Mount Mingwang! Kilala sa New World si Matteo. Nasa pamayanan na ito nang matagal na panahon; siya ay kialla bilang napakalakas at hindi natatalo.

May mas matindi pa palang mag English barok dito sa barangay namin. How you saying me like that? T*ng*na! Kung ganiyan ‘yong ugali tapos English barok pa. Sarap i-untog sa padre. Mas gu-gustuhin ko na lang magtagalog kaysa mag marunong dep*ta. Ang arte-arte pa ng pagkakasabi! Meehhh!~

Masaya lang ako, Ngumiti lang si Matt at sabay na silang kumai g dalawa. Isara mong mabuti ang pinto ,Para walang makapasok dito! Mliwanag ba, Kapag may kumatok ,Wag mong pagbubuksan tawagan mo ako kaagad kapag may pumilit na manlooob sayo, Maliwanag ba, Carmela'?. Napapalundag ang puso ng dalaga sa sobrang ka sweetan ni Matt. "Alam mo 'Matt, Napapatlon ang puso ko sa mga katagang lumalabas sa malambot mong mga bibig.

Nang oras na ng pagmamaalam ay hindi maiwasang may umiyak, lalo na si Mattias na sa tuwing bumibisita siya ay humihikbi sa kanyang pag-alis. “Mi dispiace, Mattias, ma devo andare. Ma non preoccupatevi, prima o poi tornerò qui. Vado a trovarti, va bene?” pinipilit niyang pagpapaintindi rito. [translation: I'm sorry, Mattias, but I have to go. But don't worry, I'll be back here sooner or later. I'm going to visit you, okay?]

Nadatnan niya na busy ang Mommy at si Tita Margaux ang mga niluluto ng mga ito. "Hey, Tita. Mukhang masarap lahat 'yang mga niluluto n'yo?" Aniya ng tuluyan na siya nakalapit dito. "Hey, Mom," lumapit siya sa ina niya atsaka hinalikan sa pisngi ang iba niya. "How's your flight? hijo?" Mabining tanong ni Tita Margaux. "Medyo may jet lag lang, Tita." "Sige, magpahinga ka na lang muna. Mayamaya ay kakain na rin tayo pagkatapos namin dito."

Kahit papano tumahimik ang paligid. Mukhang nagfi-field trip ang isang yun! nasan ba kamag anak non?! Hindi kinakaon?! yung ilang kakailangan ko nakuha ko na rin at alam ko na naman na marami silang stocks ng canton , sakto lang pala tong napuntahan ko eh .. yung walang Mary Divine na nang pepeste ? hahahaha.. " Mattiana ! ito naman oh , gusto ko lang naman na makipag kaibigan sayo eh " huh ? kaibigan ? plastikan ba kamo ang gusto nya ?