Matrimonio Novels & Stories

LOVE MARRIAGE วิวาห์รักพิศวาส Chapter 27 “ทำไมคะ คุณจะทำร้ายฉันแบบนี้ไม่ได้ ฉันรักคุณนะคะ”

ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงนิ่ง ก่อนจะเดินออกจากห้องนอนไปด้วยอารมณ์ที่คุกรุ่น ไอวารินมองแผ่นหลังของคนตัวสูงที่เดินจากไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย ไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้เรียกว่าโล่งใจได้หรือไม่ เพราะเมื่อเตชินท์จากไป เธอกลับรู้สึกผิดที่ตนเองเป็นคนไม่ตรงต่อคำพูด หากพูดกันตามจริง แล้ว การแต่งงานครั้งนี้เป็นเรื่องการทดแทนบุญคุณ และอีกหนึ่งสิ่งที่ควรทำให้เร็วที่สุดนั่นคือการมีลูกกับเขา เพื่อให้วันหนึ่งทั้งสองจะได้เป็นอิสระต่อกัน

มันจะให้เป็นอย่างนั้นไม่ได้ เพราะเขาเพียงอยากได้เธอแค่ชั่วคราวเพื่อมรดกเท่านั้น เขาไม่ควรรู้สึกดีกับเธอ ‘เขาไม่เคยรักใครนอกจากหนึ่งดาว’ ตฤณพาเธอมานั่งในร้านอาหารริมทะเล เพื่อมานัดเรื่องวันแต่งงานของเรา “ฉันจะแต่งงานที่บ้านมัทนา คุณแม่ของมัทจะเป็นผู้ใหญ่ฝ่ายฉัน”

รอยยิ้มของทิวัตถ์กว้างขึ้น เพราะชุดของภรรยาก็เป็นชุดที่ใส่ในเดตแรกไม่ต่างกัน ก่อนจะต้องหยุดสายตาอยู่ที่เค้กขนาดครึ่งปอนด์ที่ถูกตกแต่งง่ายๆ แบบที่กำลังนิยมอยู่ในตอนนี้ “สุขสันต์วันเกิดนะคะพี่ไท่” น้ำเสียงของคุณหมอเต็มเปี่ยมไปด้วยรัก เธอขอให้สามีมีความสุขในทุกๆ วัน ขอให้เขายิ้มได้ ขอให้เขาแข็งแรง

การแต่งงานของพันทัพกับกังวานคือการจดทะเบียนสมรสกันเท่านั้น ไม่มีงานแต่งอย่างที่ควรจะเป็นเพราะพันทัพไม่ต้องการ และคุณพิมพ์แก้วก็ไม่ได้ว่าอะไร จะแต่งหรือไม่แต่งก็ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ จะแต่งตอนนี้หรือในอนาคต ยังไงนางก็ได้ลูกสะใภ้ที่ชื่อกังวานเรียบร้อยแล้ว “เราสองคนน่ะเป็นสามีภรรย ากันแล้ว แม่ขออวยพรให้ลูกทั้งสองจงมีแต่ความสุขความเจริญ มีชีวิตครอบครัวที่ดีมีหลานให้แม่อุ้มไวๆ นะจ๊ะ” ประโยคของคุณพิมพ์แก้วเต็มไปด้วยความเอื้อเอ็นดูลูกชายและลูกสะใภ้เป็นอันมาก

ย้อนกลับไปเมื่อสามวันก่อน วันงานหมั้นของขุนศึกและนามิ สถานที่จัดงานหมั้น โรงแรมPQหรูระดับห้าดาว 08:40น. "ทำไมป่านนี้แล้วตาขุนศึกยังไม่มาอีก?"คุณหญิงนฤมิตรที่อยู่ในชุดราตรีสีขาวลูกไม้สวยสง่าเดินกระวนกระวายพลางถือโทรศัพท์ในมือเพื่อกดโทรหาลูกชายของเธอไปด้วยอย่างร้อนรน ใจ

"เงียบเดี๋ยวนี้เลยนะชนัญชิดา ผู้ชายคนนั้นมันมาตามที่บอกอย่างนั้นเหรอ ห๊ะ.. แล้วทะเบียนสมรสบ้อบอนี่คือะไร ห๊ะ.. แกตอบฉันมาสิ ว่ามันคืออะไร แกเกือบได้เป็นเมียน้อยคนอื่นเขา หนำซ้ำ ยังจะโดนทิ้งกลางงานแต่งอยู่แล้วรู้เอาไว้!" มารดาผู้มีหน้าตาในสังคม ตะเบ็งเสียงด้วยความไม่พ อใจ เขามีลูกสาวเพียงคนเดียว จะมายอมให้เสียหน้าเพราะเรื่องแบบนี้ เธอก็ไม่มีทางยอมเหมือนกัน "เอาเป็นว่า ฉันรับสินสอดทองหมั้นของคุณ ฉันยินดียกยัยนัญให้กับคุณ.."

ฉันให้เพื่อนอย่างซ่งเยว่ช่วยร่างสัญญาหย่าและกำหนดข้อตกลงที่ฉันต้องการ

ในเวลาเพียงหนึ่งเดือนถัดมา เรือนหลังใหม่ของบ้านใหญ่สกุลในเมืองหลวงก็ถูกตกแต่งประดับประดาด้วยสีแดงมงคล เมื่อถึงวันจัดพิธีมงคลสมรส เสิ่นมู่เฟิงในชุดเจ้าบ่าวสีแดงชาดดูสง่างามดุจเทพเซียนที่จุติลงมาบนโลกมนุษย์ เขากุมมือซูฉีที่อยู่ใต้ผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวไว้อย่างแน่นหนา