Romans & histoires Mariage Arrangé

จิตและแจ่มแทบจะผสานเสียงกันแย้งเลยทีเดียว “เมียหลวงอะไร ทะเบียนสมรสก็ไม่ได้จด งานแต่งก็ไม่ได้จัด ก็แค่เมียชั่วคราวเท่านั้นแหละ อ้อ และฉันจะบอกอะไรให้เอาบุญนะ เคนกำลังจะเฉดหัวนังเด็กเฌอปรางออกไปจากไร่” “ไม่จริง” จิตกับแจ่มประสานเสียงกันอีกครั้ง

คนอื่น ๆ ที่มาจดทะเบียนสมรส ต่างก็อยากแต่งตัวให้หล่อที่สุดสวยที่สุดกันทั้งนั้น แต่สองคนนี้กลับดูราวกับเพิ่งหนีภัยพิบัติมา โดยเฉพาะฝ่ายชายที่ทำหน้าบึ้งตึง แทบไม่เหมือนคนที่เต็มใจจะมาแต่งงานเลยสักนิด ถึงจะบ่นในใจแค่ไหน แต่เจ้าหน้าที่ก็ยังทำหน้าที่อย่างมืออาชีพ จัดการอ อกทะเบียนสมรสให้ทั้งสองคน พร้อมถ่ายรูปแต่งงานที่ทั้งอัปลักษณ์และประหลาดที่สุดเท่าที่เคยมีมาในประวัติศาสตร์

มือหนาเคลื่อนขึ้นมาโอบไหล่บางเอาไว้หลวมๆ พร้อมเอ่ยบอกสถานะของเธออย่างเป็นทางการ “แม้การแต่งงานครั้งนี้จะเกิดขึ้นเพราะความจำเป็น ผมแต่งงานแทนที่ชาย ส่วนกลอยใจแต่งงานแทนน้องสาว แต่เจ้าสาวตัวแทนคนนี้ก็ได้ชื่อว่าเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของผมแล้ว เธอจะอยู่ในการด ูแลของผมจนกว่า…”

เสียงคุณหญิงคุณนายในงานต่างพากันชื่นชมเมื่อเห็นบ่าวสาวเดินเคียงคู่กันไปทักทายแขก ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายต่างยิ้มแก้มปริ โดยเฉพาะเมื่อเห็นอาการขัดเขิน เก้ๆ กังๆ ของทั้งคู่ยามต้องใกล้ชิดกัน ซึ่งในสายตาผู้ใหญ่นั้นดูเป็นความไร้เดียงสาที่น่าเอ็นดูของหนุ่มสาวที่ถูกจับวางในต ำแหน่งคู่หมายเพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจและสินสอดมหาศาลที่สะพัดจนเป็นข่าวหน้าหนึ่ง

บรรยากาศในงานถูกปกคลุมไปด้วยความมาคุระหว่างคู่บ่าวสาวอย่างเห็นได้ชัด ทุกคนดูออกว่าการแต่งงานครั้งนี้มาจากการคลุมถุงชน ถ้าจะบอกว่าเพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจก็คงไม่ใช่ เพราะเพียงตะวันเป็นแค่คนธรรมดาที่ไม่มีอะไรติดตัวมาสักอย่าง นอกจากสัญญาระหว่างพ่อแม่ที่เป็นเพียงลมปาก จ

“เฮ้อออ ... ถ้าไม่กลับจริง ๆ ป้าว่าคุณธีทำแบบนี้ก็ไม่ถูกนะคะ ตัวเองไม่ได้โสดเหมือนแต่ก่อนแล้ว ถึงจะเที่ยวไปค้างอ้างแรมที่อื่นตามอำเภอใจแบบนี้” “แต่งงานตามเงื่อนไข เขาไม่ถือว่าแต่งหรอกค่ะ ต่างคนต่างมีอิสระ แค่อดทนให้ครบสามปีเพื่อให้ทุกอย่างสมบูรณ์ตามที่คุณปู่ต้องการ เมื่อถึงเว ลานั้นต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันไปก็แค่นั้นค่ะ”

การปฏิเสธอย่างฝังลึกที่จะมองดูใครสักคนถูกสังเวยในนามของระเบียบคำสั่ง สำหรับเขา นี่คือหน้าที่ แต่สำหรับข้า มันฟังดูเหมือนความรัก แล้วข้าก็ปัดมือเขาออก กดส้นเท้าเข้าที่ลำตัวม้า และควบต่อไป ในโลกที่เจ้าสาวเชื้อพระวงศ์ควรถูกส่งตัวด้วยพิธีการและกองทหารคุ้มกัน นางกลับควบม้าออ กไปราวกับถูกลืมเลือนไปแล้ว

สองสัปดาห์ต่อมา อีกเพียงแค่สามวันเท่านั้นก็จะถึงวันงานแต่งระหว่างเตชินท์กับไอวาริน คุณหญิงโสภิตาและคุณเอมอรจัดการเรื่องงานแต่งทุกอย่างได้อย่างรวดเร็ว แต่ในความรวดเร็วนี้ก็คงความเป๊ะไว้ ทุกอย่างในงานแต่งจะต้องขึ้นชื่อว่าเป็นสิ่งที่ดีที่สุดเท่านั้น ส่วนระหว่างไอวารินกับเต

ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันยายตัวแสบจนกรามแทบหัก “อย่าทำแบบนี้” เขาไม่อยากทำลายความบริสุทธิ์ของเด็กสาวในปกครองของมารดา แม้การแต่งงานจะถูกต้องตามประเพณี แต่อย่างไรก็เป็นการแต่งงานที่มีเบื้องหลัง ถ้าเกิดอะไรเกินเลยกันไปจริง ๆ