May Day Eve By Nick Joaquin Novels & Stories

para makapag pahinga na ang tita ni Maryel pagod rin ito sa Carinderia kanina. "Kina bukas" maaga sila nagising upang mailuto na ang mga handa para mamaya Kung Sakali may pumonta dito mga kakilala Nina tita Jo ay naka ready na ang pag kain. Ganito raw kapag fiesta may dumadayo mga kaibigan o kamag anak lalo na buwan Ng mayo buwan kung saan sagana ang mga Ani nilang pananim. Kaya itong buwan din. Ang kapestahan Ng pu'on nang "San isdro Labrador" Mayo 15 at pasasalamat na rin ng mga tao sa santo. "Okie na ba kayo lahat? Na palingon kami kay tita Jo nang lumabas ito,sa kanila kwarto,

Ber months na kasi kaya nag-uumpisa nang lumamig ang panahon kaya pati tubig sa umaga ay malamig na rin. "Maligo ka para magmukha kang tao. Mabuti at ako ang nakakita sa hitsura mo dahil kung si Manang Aida ay natitiyak kong inatake na iyon sa puso," ani Joaquin habang nakapamaywang sa harapan ko. "Bilisan mo maligo at sasama ka sa amin ni Manng Aida sa pamamalengke."

Nagkaroon kasi ng pagbabago sa schedule nito, magkasabay sila ngayong araw ng Miyerkules. Dahil ngayong hapon naman ang marching ceremony nila. Kagabi pa nila nakausap si Joaquin at kagabi pa rin ito walang sawang bumati sa kanila. Hanggang kaninang umaga paggising niya punong puno pa rin ng pagmamahal ang message nito sa kanila. Dahilan rin para maging masigla siya sa buong maghapon. Siguro kung wala lang problema at narito lang ang lalaki sa tabi nila ngayon? Baka mas higit na masaya at wala na siguro siyang mahihiling pa.

- 22 Mayo (1897) "Hala syet, totoo pala ang sinabi nila Mommy na may asawa si Juancho at anak. Grabe!" di makapaniwalang saad ni Lara. Habang ako ay naramdaman ko nalang ang pagbagsakan ng mga luha ko. At doon ay napahagulhol na lang ako dahil napagtanto kong totoo ang mga kwinekwento nila sakin. Pero totoo kayang nagpakamatay ako?

Napaangat ang tingin ni Joaquin na noon ay busy sa kanyang binabasa. “May dadaluhan akong party mamayang alas-siyete! I need you to come with me!” Feeling ni Althea, tatakasan na siya ng ulirat dahil sa sinabi ni Joaquin. “Sir, labas na po sa oras ng trabaho yun! I am afraid, hindi ko po kayo masasamahan!” ani Althea dahil sa totoo lang, pagod na talaga siya “Ms. Penafiel, that is what you call overtime! Babayaran ka naman so hindi masasayang ang oras mo!” Joaquin said at ibinalik niya ang kanyang paningin sa binabasa niyang mga papel

Napatango-tango na lang ako bago muling pumasok sa kuwarto si sir at isinara ang pinto. Nakahinga ako nang maluwag. Daig ko pang nakakita nang multo. Mabuti na lang 'yung multong nakita ko'y guwapong multo. Sa kabilang banda. Muling pinanuod ni Reyman ang natitirang alaala nang masayang niyang pamilya. Iyong buo pa sila at wala pangproblema. Siguro'y nasa sampung taong gulang siya noon no'ng kinuha ang video na iyon. Kaarawan niya noon at medyo na late ang daddy niya dahil sa trabaho. Pilit siyang pinapangiti ng mommy niya, dahil nagtatampo siya kasi hindi niya alam na ang dad na pala niya ang may hawak nang cake, kaya't nasurprise si Reyman sa biglang pagdating ng daddy niya.

Mas marami lang tattoo si Maverick at kaunti lang kay Joaquin. "Nice to see you, Mavy. Our dear Mavy baby," natatawang wika ni Joaquin at tinapik ang balikat ni Maverick. "How are you, the always crying Joaquin?" Napatikom naman ng bibig si Hexy at pinigilan ang pagtawa dahil sa pagbati ng dalawa sa isa't isa. "I'm good. Oo nga pala, I met Hexy," sambit ni Joaquin at napatingin sila kay Hexy na nasa gilid nila.

sabi ni Dante. Pumasok na rin kami sa loob nang magsimulang dumilim. Naabutan namin si Maya sa sala, may hawak na dalawang baso ng wine at isang baso ng juice para sa akin. "Celebration!" sigaw ni Maya. "For our first peaceful day in Manila!"

Kausap niya sina Marco, Apollo, at RJ nang kaagad namang tumawag si Joaquin. "Anong balita?" tanong niya habang saglit na tumabi sa sulok. "Ipapadala ko sa iyo ang footage sa telepono mo," saad naman ni Joaquin. "Sige," tipid na sagot ni Raphael. Pinatay ni Raphael ang tawag at binuksan kaagad ang video nang matanggap niya iyon mula kay Joaquin. Kitang-kita niya ang bawat pangyayari kanina sa may pool area.

"You don't always have to act. Pag lang kasama natin siya." "Fine." "Thank you!" Mabilis dumaan ang araw at new year's eve na. Same routine. Tulungan sa paghanda. Even Romeo ay nagkusa na rin tumulong. Tinulungan niya si daddy sa pag ihaw ng BBQ. Maya-maya pa new year na. We greeted each other and as usual pag ganitong gathering, hindi na muna namin iniisip ang mga galit namin sa isa't isa. Biglang tumawag sakin ang mga barkada, lumapit ako kay Lou, inakbayan siya at itinapat sakanya ang cellphone. Bahagya s'yang nagulat nang makita niya ang barkada sa screen