Novel & Cerita Maybe We Got Lost In Translation

Medyo naka offend iyon sabihan kang funny lang iyong negosyo mo. "H-Hey... I'm sorry... I-I didn't mean it. Mayang I'm—" pinutol ni mayang ang pagsasalit ni Reagan. Kahit medyo malungkot ay pilit pinasaya ni mayang ang kanyang mukha na parang wala lang. "I'm sorry sir, nagkamali lang po ako sa pagsabi, Hindi po Kase ako marunong mag English — wain nakakaintindi po ba kayo? Ahmm I mean, do you u-un—"

naputol ang paghingi ko ng sorry nang magsalita ito… napasinghap naman ako nang marinig ko ang isinambit nito. “Are you lost, baby girl?”

Isang G lang ang kailangang patayin ngunit hindi ako papayag na mayroong mawawala sa amin! Mula sa bundok, patungo sa patag, tumawid sa maputik na daan at sa ilog. We were captured by the traps but thank God the ones who created them were out of sight. Nakawala pa rin kami. At nahulog kaming lima sa isang sulok. At dahil diyan, sa mga huling sandali, the word of the day is not completey spelled dahil walang letrang G ang napatay.

[translation: What are you even doing here? “Fix the main reason for your mess,” anito. “Yesli by ty ne byl tak zanyat etoy motygoy, eta chertova fishka ne poteryalas' by!” [translation: If you weren't too preoccupied with this h*e, that damn chip wouldnt be lost!]

“Marunong ka pala mag English e,” Nilingon niya ako. “Oo, tinatamad lang ako mag english.”sagot niya. “Paminsan-minsan mag english ka lalo na kapag may kaharap tayong mga business partner ko.”bilin ko sa kanya. “Okay, I'll try.”sagot niya. Maya-maya nandito na kami sa unang destination namin, dito sa Botanical Garden. Martina’s POV

Mawawala sayo si Dylan' Napatakip ako ng bibig upang di makawala ang hikbi ko. Napansin ko na may lumalapit na sa akin at nagtatanong kung anong nangyayare. My biggiest fear is losing him and I hope, I wish--- that will never be happen... ****************************** Oyeee sorry sa mga grammatically wrong. Ahaha atleast gets niyo diba? Sorry now lang nakapag update po! Busy is

English lang ang alam ko, pero hindi naman marunong ang mga Japanese mag English, kaya ang hirap makipag-communicate. Umihip ang malakas na hangin, tsaka ko lang naramdaman na mas lalo nang dumilim ang gabi. I hope they can find me as soon as possible. I really, really hate to be alone. Not specially lost in this foreign city.

Mabuti nga at may tao, dahil kung wala---malamang kanina pa kami nakarating sa langit. Tonight the music seems so loud I wish that we could lose this crowd Maybe it's better this way We'd hurt each other with the things we'd want to say I admit. Nag-eenjoy ako ngayon sa ginagawa namin kaya huli na ng marealize ko na naalis na pala nya Ang suot Kong maskara. Mabuti na lang at madilim.... "I can't wait to be with you and hear you moaning my name in my bed."

Maya-maya pa ay may nagsalita sa megaphone. “I’m sorry for the inconvenience, it was a false alarm as we are currently facing problems with the maintenance. I hope you do understand. Nevertheless, you may calm down. We’re sincerely apologizing about this matter. Thank you.” “The fuck!” I frustratedly said. “They ruined the event!”

aniya na pinagkakadiinan ang word na 'we, our at pre' Pero siyempre hindi magpapatalo si Red. "Hindi mo na kailangan sabihin pa. Inaalagaan ko ang mga bata lalo na 'nong mga panahong wala ang ama nila" Kaagad na dumaloy ang sakit sa mata ni Grey sa sinabi ni Red at nang lumipat pa ang mata niya sa akin ay mas lalo lang ata iyong tumindi. Shame was written all over his face.