Me Either In Tagalog Novels & Stories

Hindi. “Sandali.” Paalis na sana siya nang sumenyas ako gamit ang hintuturo. Lumapit si Miana sa akin. “May ipagagawa nga pala ako sa ‘yo mamaya.” Nag-angat siya ng tingin pero kaagad ding ibinaba. Para bang natatakot na tingnan ako sa mga mata. “Ano ‘yon?”

Natigilan ito pero maya-maya ay sumagot din. "Kung alam ko na ikapapamahamak ko, wala akong gagawin. Hindi kami katulad ninyong mga tao. Hindi kami maawain kahit sa kapwa naming mga bampira. Para sa amin, kapangyarihan at pangalan lamang ang mahalaga. Hinding-hindi ako magpapakita ng awa lalo na kung hindi ko naman kaano-ano ang tutulungan ko," seryoso ring sagot nito.

Mukha akong baliw katatawa rito pero natatawa talaga ako sa kanila. "Cat got your tongue?" "Hindi, nakalimutan ko kaseng, mahirap makipagtalo sa matalino pero nakagagago makipagtalo sa bobo," I was between my laugh when I said that in Tagalog. I rarely speaks my own language but today is different. One of them slap and grab my collar. It's a girl? I look at the girl player with my stoic face. I grinned at her. "Ano'ng problema mo?!" She shouted.

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Kailangan ko na din malaman. I sighed as I type my messages. "Angel, may gusto sana akong tanungin sa'yo." - Sent Beep! Kinabahan na ako nang magreply siya sa akin. "Ano yun?" Reply niya with a smiling emoji in the end.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Kahit na hinihingal ako I'm up for a fight with him noh! "What? It's true right? Tagalog na 'yon. I'm sure naman na naintidihan mo sinabi ko." Hindi talaga kami pwedeng magtagpo nitong lalaking 'to. Lagi lang kami mag-aaway. Lagi siyang nakakainis!

*gulp* bakit ganito siya makatingin? "If I give you a chance, mamahalin mo na ba ako?" inulit niya yung sinabi niya and still... SPEECHLESS! ///////////

Nagkatinginan kami ni Jelai. "May court banda roon ate, tingnan natin kung may maglalaro." tumango naman ako. Excited na excited ang dalawa kaya habang naglalakad kami ay patalon talon pa ang mga ito. I am never a fan of basketball, I don't hate it too. I watch, yes, when I know someone who will play.